Άρθρα-Αναλύσεις
του Jakub Janas
«Αυτή η θεοκρατία δεν πρέπει να παραμείνει στην εξουσία», δήλωσε η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα. Ανάμεσα όμως στους διαδηλωτές και στο ιρανικό καθεστώς στέκεται μια αμείλικτη δύναμη: οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης, γνωστοί ως IRGC. Ποιοι είναι και γιατί βρίσκονται στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής συζήτησης;
του Ανδρέα Σταλίδη*
Παίρνουμε το ελικόπτερο και βλέπουμε τα γεγονότα από μακριά. Τί παρατηρούμε; Το ιρανικό καθεστώς βασίστηκε επί δεκαετίες συστηματικά σε ένα δίκτυο έμμεσης επιρροής μέσω μη κρατικών δρώντων (proxies), όπως η Χεζμπολλάχ στον Λίβανο, η Χαμάς στην Γάζα και οι Χούθι στην Υεμένη, προκειμένου να ασκεί στρατηγική πίεση στους αντιπάλους του χωρίς άμεση εμπλοκή και να μεταφέρει την ένταση εκτός των εθνικών του συνόρων
της Αρχοντίας Γ. Καλλιτέρη
Στο περιθώριο ενός ακόμα κλάδου κινδυνεύει να βρεθεί η Ευρώπη καθώς τα startups στις νέες πυρηνικές τεχνολογίες στρέφονται προς τις ΗΠΑ. Με την κυβέρνηση Τραμπ να έχει δώσει προτεραιότητα στην ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας, η αμερικανική αγορά προσφέρει ρυθμιστικά και οικονομικά κίνητρα. Αντιθέτως, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη χάσει κρίσιμο έδαφος, υποχωρώντας πίσω από
της Αλεξίας Τασούλη
Οι διαδηλώσεις στo Ιραν θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε κάτι περισσότερο από μια εσωτερική κρίση. Η έκβαση τουςμπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την περιοχή και να αναδιαμορφώσει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή. Για τα γειτονικά κράτη , η εσωτερική αναταραχή της χώρας δημιουργεί τόσο νέες ευκαιρίες όσο και αβεβαιότητες. Ξεκινώντας από το Ισραήλ το οποίο η Τεχεράνη δεν το αναγνωρίζει και στηρίζει τη Χεζμπολάχ και τη Χαμάς. Οι Ισραηλινοί βλέπουν το ενδεχόμενο κατάρρευσης της Ιραν με ελπίδα, αφούότι αν το καθεστώς καταρρεύσει, η πολυετής αντιπαράθεση μεταξύ
Άποψη
της Στέλλας Θεοδώρου
Ανάμεσα στη γερμανική ρήξη με το παρελθόν και τη γαλλική φυγή προς τη διεθνή σκηνή, η Ευρωπαϊκή Ένωση δοκιμάζει τα όριά της σε μια εποχή γεωπολιτικής αβεβαιότητας
του Κώστα Κόλμερ
Ένας δημοσιογράφος προεχειρίσθη(*) εκπρόσωπος της Ελλάδος κι ερώτησε τον επί των Εξωτερικών εφέντη (πρώην αρχικατάσκοπο της γείτονος), πώς βλέπει , δήθεν, μία «μόνιμη λύση στο Αιγαίον». Κι αυτός απήντησε: «Μετά το ραμαζάνι, ο Πρόεδρος μας θα συναντηθεί με τον Έλληνα πρωθυπουργό για την εξεύρεση της λύσης»! Το Αιγαίον πέλαγος όμως δεν αποτελεί πρόβλημα παρά μόνο