ΑΠΟ την αρχή του πολέμου στην Ουκρανία η Ευρωπαική Ένωσις ηκολούθησε την οδό της επιβολής κυρώσεων στην Ρωσσία, με στόχο (όπως διετείνοντο οι αρμόδιοι αξιωματούχοι) να διακόψουν την χρηματοδότηση της χώρας από την εμπορία του πετρελαίου και των ορυκτών της και να την υποχρεώσουν να ανακρούσει πρύμναν. Και παρ’ ότι η τακτική αυτή απεδείχθη ατελέσφορος (η Ρωσσία δεν φαίνεται να υπέστη μεγάλη οικονομική ζημιά και πάντως δεν υπεχρεώθη να σταματήσει τον πόλεμο), οι Βρυξέλλες επιμένουν με αυξανόμενες συνεχώς κυρώσεις. Οι τελευταίες τις οποίες εισηγείται η πρόεδρος της Ευρωπαικής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάυεν και οι οποίες στρέφονται κατά λιμανιών και τραπεζών που μετέχουν στην διακίνηση ρωσσικού πετρελαίου, μάλλον πλήττουν την ναυτιλία των χωρών της ΕΕ, με πρώτη την ελληνική που είναι και η μεγαλύτερη, παρά την ίδια την Ρωσσία. Ταυτοχρόνως οι κυρώσεις αυτές αφήνουν στο απυρόβλητο την Τουρκία, η οποία αποτελεί την χώρα διελεύσεως για τις εξαγωγές των πάσης φύσεως ορυκτών της Ρωσσίας προς τον υπόλοιπο κόσμο.
Το δεδομένο ότι τις κυρώσεις που πλήττουν την ελληνική ναυτιλία εισηγείται η Γερμανίς Ούρσουλα φον ντερ Λάυεν, μας επαναφέρει στην μνήμη τις προσπάθειες του Γερμανού υπουργού Οικονομικών της περιόδου των μνημονίων Βόλφγκανγκ Σώυμπλε, ο οποίος επέμενε τότε στην λήψη μέτρων που επίσης θα έπλητταν την ναυτιλία της Ελλάδος. Να υποθέσουμε πως η εμμονή κατά του ισχυροτέρου κλάδου της ελληνικής οικονομίας έχει μεταφυτευθεί, από τους επιγόνους του Σώυμπλε, τώρα και στις Βρυξέλλες;
Σε κάθε περίπτωση, το νέο, εικοστό, ευρωπαικό πακέτο κυρώσεων περιλαμβάνει λιμάνια στην Γεωργία (από τα οποία διακινείται και το πετρέλαιο του Αζερμπαιτζάν) και στην Ινδονησία από τα οποία εικάζεται ότι διεκινείτο ρωσσικό πετρέλαιο, ενώ ουδεμία αναφορά γίνεται στους αγωγούς που διέρχονται από την Τουρκία ή σε άλλους τουρκικούς κόμβους μεταφορών οι οποίοι αποτελούν τα φυσικά σημεία διαμετακομίσεως ρωσσικών ορυκτών και καυσίμων και πάντως φαίνονται πιο σημαντικά από τα λιμάνια της Ινδονησίας.
Ακόμη τα μέτρα κυρώσεων προβλέπουν απαγόρευση εξαγωγής εργαλειομηχανών και ορισμένου ραδιοεξοπλισμού στο Κιργιζιστάν, με την αιτιολογία ότι τα προιόντα αυτά μπορεί να βοηθούν τη ρωσσική πολεμική προσπάθεια. Επίσης υπάρχουν προτάσεις για επιβολή κυρώσεων σε αρκετές εταιρείες στην Κίνα και αλλού, οι οποίες φέρονται να προμηθεύουν τη ρωσσική πολεμική μηχανή. Επί πλέον, προβλέπει την ένταξη στη «μαύρη λίστα» περισσοτέρων πλοίων της «σκιώδους» ναυτιλίας και νέους εμπορικούς περιορισμούς, ενώ πλήττει χειριστές κρυπτονομισμάτων και ξένες τράπεζες που, σύμφωνα με την ΕΕ, βοηθούν την Μόσχα να παρακάμψει τις κυρώσεις.
Να σημειώσουμε ότι με τις νέες κυρώσεις διαφωνούν και άλλες χώρες μέλη της Ευρωπαικής Ενώσεως. Και δεν είναι μόνον η Ουγγαρία η οποία ούτως ή άλλως διαφωνεί με τις κυρώσεις και συνεχίζει να εφοδιάζεται με ρωσσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Ευρωπαικές χώρες της Μεσογείου με συμφέροντα στις θαλάσσιες μεταφορές διατυπώνουν επίσης ενστάσεις στα σχέδια της φον ντερ Λάυεν. Πρόκειται για την Ιταλία, την Ισπανία και την Μάλτα. Δηλαδή, αν η Ευρωπαική Επιτροπή επιμείνει στις νέες κυρώσεις η Ένωσις διχάζεται. Όμως δεν είναι η πρώτη φορά που κυρώσεις οι οποίες επιβάλλονται καταλήγουν να δημιουργούν περισσότερα προβλήματα σε ευρωπαικά κράτη, παρά στην Ρωσσία.
(από την εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ»)