Κρίσιμος ο Ρόλος της Υπόγειας Αποθήκης στην Νότιο Καβάλα για την Περαιτέρω Ανάπτυξη του Φυσικού Αερίου

Κρίσιμος ο Ρόλος της Υπόγειας Αποθήκης στην Νότιο Καβάλα για την Περαιτέρω Ανάπτυξη του Φυσικού Αερίου

Στις αρχές του περασμένου Αυγούστου, και εν μέσω θέρους, το ΤΑΙΠΕΔ ανακοίνωσε ένα διαγωνισμό που έπρεπε κανονικά να είχε προκηρύξει εδώ και χρόνια, δηλαδή σχεδόν από τα τέλη του 2010, λίγους μήνες μετά την ίδρυση του. Εκείνη την περίοδο, και υπό το κλίμα ενός αδικαιολόγητου πανικού, η τότε πολιτική ηγεσία για λόγους οι οποίοι ουδέποτε επεξηγήθηκαν επαρκώς, και προφανώς έκρυβαν μια διαχειριστική ανεπάρκεια εκ μέρους της, παρέδιδε την κυριότητα του εξαντληθέντος κοιτάσματος φυσικού αερίου της Νότιας Καβάλας στο ΤΑΙΠΕΔ για να αποφασίσει αυτό το εάν και πότε και υπό ποιές συνθήκες θα μπορούσε να αξιοποιηθεί με  την μετατροπή του σε μία μόνιμη υπόγεια αποθήκη φυσικού αερίου ικανή να καλύψει τις ανάγκες του εθνικού συστήματος αερίου.

Εθνική Στρατηγική και Πετρέλαιο

Εθνική Στρατηγική και Πετρέλαιο

Μία χώρα η οποία εξαρτάται σχεδόν κατά 70% για τις  ενεργειακές  της ανάγκες από υδρογονάνθρακες, δηλ. πετρέλαιο και φ.αέριο, τους οποίους εισάγει σχεδόν 100%, θα έπρεπε κανονικά να την απασχολεί σοβαρά το θέμα της μείωσης, για να μην πούμε  απεξάρτησής της, από εισαγόμενα καύσιμα. Δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει και σε ό,τι κείμενα έχουν υποπέσει στην αντίληψή μας τα τελευταία χρόνια,που διαπραγματεύονται θέματα ενεργειακής πολιτικής, ουδεμία αναφορά γίνεται στο κρίσιμο αυτό θέμα της μείωσης της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας. Με το θέμα της αυξημένης ενεργειακής εξάρτησης να έχει άμεσες αρνητικές επιπτώσεις όχι μόνο στα δημόσια οικονομικά, αφού επηρεάζει άμεσα τόσο το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών,όπου μέχρι πρότινος οι εισαγωγές υδογονανθράκωνήσαν υπεύθυνες για το 60% του ελλείμματος,αλλά και τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας, αφού για την ενεργειακή της τροφοδοσία η Ελλάδα εξαρτάται άμεσα από διάφορες χώρες με τις οποίες μπορεί να μην διατηρεί πάντοτε τις καλύτερες σχέσεις και, άρα, να είναι έκθετη σε απειλές και εκβιασμούς. Σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ως αποτέλεσμα των υψηλών σχετικά εισαγωγών ενεργειακών πρώτων υλών, η ενεργειακή εξάρτηση της Ελλάδος παραμένει υψηλή, στο 72,5 % το 2016, ενώ ο μέσος όρος της ΕΕ κυμαίνεται στο 54% κυρίως σε ό,τι αφορά τις εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η δε ενεργειακή ένταση της οικονομίας, αν και έχει υποχωρήσει τα τελευταία χρόνια, παραμένει σε αρκετά, υψηλό επίπεδο (131 σε σχέση με 118 toe/ εκατ. € ΑΕΠ μ.ο τής  ΕΕ) και στον βιομηχανικό τομέα (132 σε σχέση με ΕΕ μ.ο. 92)

Το Ραντεβού της Θεσσαλονίκης

Το Ραντεβού της Θεσσαλονίκης

Η φετινή Διεθνής Εκθεση Θεσσαλονίκης παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον για δύο λόγους: η δυναμική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών υποδεικνύει τις προοπτικές της «επόμενης ημέρας», εάν η Ελλάδα ξεφύγει από τις παλιές αγκυλώσεις και συνήθειες· οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα θα δείξουν εάν υπάρχει τέτοια πιθανότητα εξόδου από την κρίση ή εάν η άγρα ψήφων καταδικάσει τη χώρα στο τέλμα. Εδώ και δέκα χρόνια, η ολιγοήμερη ετήσια «ανάβαση» του πολιτικού προσωπικού στη Θεσσαλονίκη συχνά εξελισσόταν σε δοκιμασία για τους κυβερνώντες. Οσο οι πρωταγωνιστές μένουν στην Αθήνα, μέσα στις γνωστές δομές της πολιτικής ρουτίνας, μπορούν να ελέγχουν το μήνυμα που θέλουν να περάσουν. Το ετήσιο ραντεβού στη Θεσσαλονίκη, όμως, τους φέρνει σε άμεση επαφή με δημοσιογράφους απ’ όλα τα μέσα ενημέρωσης και με τις διαδηλώσεις πολιτών, αναγκάζοντάς τους να δώσουν απαντήσεις σε ερωτήσεις που θα ήθελαν να αποφύγουν

Νύχτες στ’ Αστέρια

Νύχτες στ’ Αστέρια

Η 26η Ιουνίου 1842 υπήρξε μια εξαιρετική ημέρα για την ελληνική επιστήμη. Ο βασιλιάς Οθων με τους ακολούθους του, μέλη της κυβέρνησης και της Ιεράς Συνόδου, καθώς και πλήθος κόσμου ανηφόρισαν στον Λόφο Νυμφών στο Θησείο προκειμένου να παρακολουθήσουν την έκλειψη Ηλίου αλλά και τη θεμελίωση του Αστεροσκοπείου Αθηνών. Εννέα χρόνια μετά την ίδρυση του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) στις 3 Μαΐου 1837, το Αστεροσκοπείο Αθηνών γίνεται το πρώτο ερευνητικό ίδρυμα της χώρας. Την ανοικοδόμησή του την οφείλουμε στη γενναιοδωρία του βαρόνου Γεωργίου Σίνα, προξένου της Ελλάδας στη Βιέννη, ο οποίος δωρίζει στο ελληνικό κράτος 500.000 δραχμές ειδικά για τον σκοπό αυτόν. Τη σύλληψή του όμως την οφείλουμε στον πρώτο διευθυντή του, τον φυσικό και αστρονόμο καθηγητή Γεώργιο Βούρη (1790-1860), ο οποίος, εκτός των άλλων, συνέβαλε μαζί με τον διάσημο γερμανοδανό αστρονόμο και μαθηματικό Heinrich Christian Schumacher στον σχεδιασμό του χαρακτηριστικού σταυροειδούς κτιρίου (κτίριο Σίνα) που όλοι θαυμάζουμε κάθε φορά που ανηφορίζουμε μέχρι εκεί

Τα Νταούλια του Μνημονίου

Τα Νταούλια του Μνημονίου

Η επόμενη ημέρα μετά τη «μεγάλη έξοδο» της 20ής Αυγούστου δείχνει ότι το τρίτο μνημόνιο απέτυχε τουλάχιστον σε έναν από τους βασικούς στόχους του: την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές. Η χώρα βέβαια καλείται να ανακτήσει την εμπιστοσύνη τους σε μια δύσκολη διεθνή συγκυρία. Οι βασικές κεντρικές τράπεζες αυξάνουν τα επιτόκια πιέζοντας το κόστος δανεισμού, την ώρα που οι εμπορικοί πόλεμοι, η τουρκική κρίση και συνολικά η νομισματική αναταραχή σε μία σειρά αναδυομένων οικονομιών, αλλά και η ιταλική αναταραχή δεικνύουν πως οι ελληνικοί τίτλοι παραμένουν ευάλωτοι στην πρώτη διεθνή κρίση που θα μπορούσε να ανακύψει, καθώς για τους επενδυτές η Ελλάδα παραμένει αδύναμος κρίκος. Οπως εκτίμησε και ο πρόεδρος της Bundesbank Γενς Βάιντμαν στην Αθήνα, οι αγορές θα είναι σκληρές με την Ελλάδα και θα παρακολουθούν στενά τις οικονομικές πολιτικές της, τονίζοντας την ανάγκη για συνέχιση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Η Ιταλική Παρενόχληση

Η Ιταλική Παρενόχληση

Οταν ο κ. Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε την εξουσία, τον Ιανουάριο του 2015, επικεφαλής μιας ιδεολογικά ανορθοδόξου κυβερνήσεως, κάποιοι προεξοφλούσαν περίπου δομικές αναταράξεις στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Αλλά την εποχή εκείνη η Ευρωπαϊκή Ενωση ήταν πανίσχυρη, το κύρος της Γερμανίδος καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ αδιαμφισβήτητο, το Βερολίνο στον κολοφώνα της δόξας του. Η «μάχη» δόθηκε επί ματαίω και επήλθε η μετάλλαξη των αμφισβητιών της ευρωπαϊκής τάξεως πραγμάτων. Οταν εδίδετο η τελευταία προεκλογική μάχη στην Ιταλία, οι Ευρωπαίοι δεν εξεδήλωναν σημεία ιδιαίτερης ανησυχίας. Η χώρα αυτή –η πλέον πολιτισμένη, εν σχέσει με τα «εξημερωμένα» φύλα του Βορρά– είχε αναδείξει και άλλοτε κυβερνήσεις με έντονα τα οπερατικά στοιχεία. Περισσότερο προβληματίζονταν οι Ευρωπαίοι και οι Γερμανοί κυρίως με τις ροπές και τις τάσεις στην Πολωνία, παρά με την ιταλική ιδιορρυθμία. Οι αρχικές τους εκτιμήσεις διαψεύδονται έκτοτε.

Χάνουμε τον Πόλεμο της Υπερθέρμανσης του Πλανήτη μας;

Χάνουμε τον Πόλεμο της Υπερθέρμανσης του Πλανήτη μας;

Η Γη φλέγεται. Από το Σιάτλ μέχρι τη Σιβηρία πυρκαγιές έκαψαν μεγάλα κομμάτια του βόρειου ημισφαιρίου. Μία από τις 18 δασικές πυρκαγιές που κατακαίνε την Καλιφόρνια, ανάμεσα στις χειρότερες στην ιστορία της πολιτείας, γεννά τόση ζέστη που έχει δημιουργήσει τον δικό της καιρό. Από τη φωτιά στο Μάτι οδηγήθηκαν στον θάνατο δεκάδες άνθρωποι. Αλλού ο κόσμος πνίγεται από τη ζέστη. Δεκάδες άνθρωποι πέθαναν στην Ιαπωνία λόγω του καύσωνα. Ωστόσο, καθώς οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής γίνονται πιο προφανείς, έτσι εμφανίζεται και η κλίμακα της πρόκλησης που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Τρία χρόνια αφού τα κράτη δεσμεύθηκαν στο Παρίσι να συγκρατήσουν την αύξηση της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος έτσι ώστε να παραμείνει κάτω από τους δύο βαθμούς Κελσίου συγκριτικά με τα προβιομηχανικά επίπεδα, οι εκπομπές των αερίων που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου έχουν αυξηθεί και πάλι. Το ίδιο συμβαίνει και με τις επενδύσεις σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Το 2017, για πρώτη φορά μέσα στην τετραετία, αυξήθηκαν οι απαιτήσεις σε άνθρακα

Πόσο Εφικτή Είναι Μία Συμμαχία ΗΠΑ- ΕΕ στην Ενέργεια;

Πόσο Εφικτή Είναι Μία Συμμαχία ΗΠΑ- ΕΕ στην Ενέργεια;

Μετά την πρόσφατη συνάντηση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του επικεφαλής της Κομισιόν Ζαν-Κλώντ Γιούνκερ, κατά την επίσκεψη του τελευταίου στην Ουάσινγκτον στις 26 Ιουλίου, έχουν ενισχυθεί οι προσδοκίες τόσο για την πλήρη αποκατάσταση των εμπορικών σχέσεων (οι οποίες λίγο έλειψε να τιναχθούν στον αέρα μετά την εφαρμογή από πλευράς Τραμπ της πολιτικής America First εις βάρος της Ευρώπης), αλλά και για μια σημαντική διεύρυνση με επίκεντρο τις υπηρεσίες, τα χημικά, τα φαρμακευτικά και ιατρικά προϊόντα, τη σόγια αλλά και την ενέργεια. Οι προσδοκίες αυτές δεν είναι αβάσιμες εάν διαβάσουμε προσεκτικά την κοινή δήλωση που ακολούθησε την συνάντηση και η οποία μεταξύ άλλων αναφέρει: «Συμφωνήσαμε σήμερα, πρώτα από όλα, να συνεργαστούμε για να μηδενίσουμε τους δασμούς, να μηδενίσουμε τα μη δασμολογικά εμπόδια και να μηδενίσουμε τις επιδοτήσεις σε μη αυτόματα βιομηχανικά προϊόντα». Σε δηλώσεις του αμέσως μετά την ιδιαίτερα σημαντική αυτή συνάντηση, καθότι για πρώτη φορά από τότε που ανέλαβε την προεδρία ο Τραμπ παρατηρήθηκε μια στροφή από πλευράς αμερικανικής κυβέρνησης προς μια πλέον ρεαλιστική πολιτική απέναντι στην ΕΕ, ο Γιούνκερ είπε ότι οι δυο πλευρές συμφώνησαν πως όσο διαπραγματεύονται για το εμπόριο θα αποφύγουν την επιβολή περαιτέρω δασμών, ειδικά σε ότι αφορά την αυτοκινητοβιομηχανία. Η εντυπωσιακή αυτή μεταβολή της θέσης της Ουάσινγκτον απέναντι στην ΕΕ, μετά από μια περίοδο σοβαρών αντεγκλήσεων, σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές, οφείλεται περισσότερο στην κατανόηση από πλευράς Λευκού Οίκου των σοβαρών αρνητικών επιπτώσεων που θα είχε για την αμερικανική οικονομία ένας παρατεταμένος οικονομικός πόλεμος με την Ευρώπη των 27 και όχι τόσο στην ανάγκη για μια εξομάλυνση των διπλωματικών σχέσεων με το μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο των ΗΠΑ.

Μεταξύ Σφύρας Και  Άκμονος ο Τραμπ για τις Τιμές του Πετρελαίου

Μεταξύ Σφύρας Και Άκμονος ο Τραμπ για τις Τιμές του Πετρελαίου

Λίγους μήνες πριν από τις Ενδιάμεσες Εκλογές στις ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να έχει εγκλωβιστεί μεταξύ της ανάγκης του να δελεάσει τους ψηφοφόρους, στο εσωτερικό, και της θέλησής του να επιδείξει πυγμή προς τους ανταγωνιστές και «εχθρούς», της  χώρας στο εξωτερικό. Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, τα πράγματα για τον Τραμπ είναι ξεκάθαρα. Για να κερδίσει τις Ενδιάμεσες Εκλογές χρειάζεται να «αφουγκραστεί» και να καλύψει, τις απλές ανάγκες του αμερικανού πολίτη, μία εκ των οποίων είναι η απαίτησή του να έχει «φθηνή βενζίνη». Συνηθισμένος να αγοράζει φθηνά το γαλόνι του για να θρέψει τον «Γαργαντούα» - σε ιπποδύναμη - που κρύβεται κάτω από τα καπό των αγαπημένων του SUVs και  pick- up trucks, ο αμερικανός φορολογούμενος δεν θα πρέπει να αισθάνεται καθόλου καλά, βλέποντας την ποικιλία του αργού πετρελαίου του Δυτικού Τέξας (WTI) να αργοσέρνεται  πάνω από τα 60 δολάρια το βαρέλι. Και άμα δεν αισθάνεται καλά ο αμερικανός φορολογούμενος, πώς να νιώθει άνετα ο πρώτος Πολίτης της χώρας; Οι πομφόλυγες του Ντόναλντ Τραμπ περί οικονομικής ανάπτυξης των ΗΠΑ με ρυθμούς 5 τοις εκατό δεν πείθουν τον μέσο Αμερικανό. Χρειάζεται κάτι πιο απτό από μια λεκτική φούσκα, που δεν κοστίζει στο τέλος της γραφής, και τίποτα. Η αλήθεια είναι ο Τραμπ προσπαθεί αγωνιωδώς, τους τελευταίους αυτούς μήνες, να βρει τη χρυσή τομή στα ερωτήματα που τον βασανίζουν, πότε δια της διπλωματικής «πειθούς», άλλοτε -και ολοένα συχνότερα- δια της απειλής στην προσφυγή στρατιωτικής βίας, μόνο και μόνο για να εισπράττει ορυμαγδό επικρίσεων, απαξία, μέχρι και ειρωνικά σχόλια, για την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά και την εν γένει στάση του

Εν Όψει Κοσμογονικών Αλλαγών στην Αγορά Ηλεκτρικής Ενέργειας

Εν Όψει Κοσμογονικών Αλλαγών στην Αγορά Ηλεκτρικής Ενέργειας

Η ημερίδα που οργάνωσε πρόσφατα (20/7) με εξαιρετική επιτυχία η ΡΑΕ με θέμα την εισαγωγή του Target Model στην ελληνική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας υπήρξε ιδιαίτερα διαφωτιστική ως προς τις επερχόμενες αλλαγές. Σε λίγους μήνες ουσιαστικά τα πάντα πρόκειται να αλλάξουν, αφού μέλλει να καταργηθεί η καθημερινή υποχρεωτική αγορά (το mandatory pool) όπως την ξέρουμε, στη λειτουργία της οποίας στηρίχθηκε έως τώρα η λειτουργία του ηλεκτρικού συστήματος της χώρας, ενώ αυτή θα αντικατασταθεί από μια νέα αγορά βασισμένη σε ένα χρηματιστηριακό μοντέλο, ως προς το σκέλος των προσφορών και εκκαθάρισης των εντολών. Με άλλα λόγια, η ελληνική αγορά θα ακολουθήσει με μία καθυστέρηση το μοντέλο που εφαρμόζεται ήδη στις περισσότερες ευρωπαϊκές αγορές, αλλά και σε αρκετές της ΝΑ Ευρώπης. Πιο συγκεκριμένα, βάσει του τρέχοντος χρονοδιαγράμματος η νέα αγορά θα ξεκινήσει την 1η Απριλίου 2019, ενώ μία ημέρα πριν θα σταματήσει τη λειτουργία του ο Ημερήσιος Ενεργειακός Προγραμματισμός (ΗΕΠ). Έτσι, η Ημερησία Αγορά θα αντικατασταθεί στην πράξη από τέσσερις αγορές οι οποίες θα λειτουργούν παράλληλα και θα καλύπτουν την αγορά προθεσμιακών προϊόντων(futures market), την ενδοημερήσια αγορά (intraday market), την αγορά επόμενης ημέρας (day ahead market) και την αγορά εξισορρόπησης (balancing market), οι οποίες και αντικαθιστούν το σημερινό μοντέλο.

Το Τραγικό Έλλειμμα Πολιτικής Προστασίας Αποκάλυψε η Πύρινα Λαίλαπα στην Αττική

Το Τραγικό Έλλειμμα Πολιτικής Προστασίας Αποκάλυψε η Πύρινα Λαίλαπα στην Αττική

Από εχθές το πρωί η χώρα,και ιδιαίτερα η Αττική, ζει εφιαλτικές στιγμές με τα πύρινα μέτωπα να έχουν ζώσει κυριολεκτικά Κινέτα,Ραφήνα, Βαρνάβα, Νέο Βουτζά και Νέα Μάκρη. Δεκάδες οι  νεκροί, εκατοντάδες οι τραυματίες, μεγάλο πλήθος κατοικιών που καταστράφηκαν ολοσχερώς, εκατοντάδες καταστραμμένα αυτοκίνητα, χιλιάδες στρέμματα δάσους καμμένα και ανυπολόγιστες υλικές ζημιές κάθε είδους. Με άλλα λόγια ευρισκόμεθα ενώπιον μιάς βιβλικής καταστροφής. Πρίν αποδώσουμε ευθύνες και αρχίσουμε να ψάχνουμε για εχθρούς κάτω απο τις στάχτες η να μιλάμε για ασύμμετρες απειλές, θα πρέπει να θέσουμε το καίριο ερώτημα για το εάν οι σκηνές φρίκης και ο μεγάλος αριθμός νεκρών και τραυματιών μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Κατά την άποψη μας και βάσει της εμπειρίας των τελευταίων σαράντα ετών,όπου κάθε χρόνο βιώνουμε στην χώρα μας, ιδίως κατά την θερινή περίοδο, εκτεταμένες καταστροφές από δασικές πυρκαγιές θα έπρεπε να είχε  εκπονηθεί  ένας λεπτομερής και εκτενής, σε γεωγραφική έκταση, σχεδιασμός πολιτικής προστασίας. Δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν υπάρχει! Οι μεγάλες και πολύνεκρες καταστροφές στην Ηλεία το  καλοκαίρι του 2007 θα έπρεπε κανονικά να είχαν αφυπνίσει τις  πολιτικές ηγεσίες όλων των κομμάτων στο να υπάρξει πανελλαδικός σχεδιασμός πολιτικής προστασίας τόσο για σεισμούς όσο και για πυρκαγιές.  

Το Τέλος των Προσχημάτων

Το Τέλος των Προσχημάτων

Ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος από τη στιγμή που ο κ. Ντόναλντ Τραμπ εγκαταστάθηκε στον Λευκό Οίκο. Ηταν από μιαν άποψη αναπότρεπτο. Οχι διότι υπήρξε αφόρητη η κατάσταση πραγμάτων, όπως διαμορφώθηκε τα τελευταία τριάντα χρόνια μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων στην Ευρώπη. Ηταν απλώς αφύσικη. Οι παρελθούσες τρεις δεκαετίες οδήγησαν σε έναν οικονομικό γιγαντισμό της Κίνας και της Γερμανίας (Ε.Ε.), επί ζημία των ΗΠΑ. Δημιουργήθηκε εν ολίγοις μία άκρα ασυμβατότης μεταξύ της στρατιωτικής και οικονομικής ισχύος των Ηνωμένων Πολιτειών. Προέκυψε, κατά συνέπεια, η ανάγκη αποκαταστάσεως νέας ισορροπίας, με αντίμετρα εμπορικά. Αυτό ακριβώς επιχειρείται από τον κ. Τραμπ. Πέραν τούτου, οι σχέσεις των ΗΠΑ με τους εταίρους τους, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, υπήρξαν πάντα ετεροβαρείς. Οι προτροπές των Αμερικανών, επί δεκαετίες, για αύξηση της συμμετοχής των Ευρωπαίων στην κοινή άμυνα έπεφταν στο κενό. Ο κ. Τραμπ είπε απλώς το ίδιο πράγμα, σε άλλο ύφος, εκτός πλαισίου πολιτικής ορθότητος.

Η Ζυγαριά του Νέου Κόσμου

Η Ζυγαριά του Νέου Κόσμου

Η Ρωσία απέχει πολύ από το να είναι σήμερα πλανητική δύναμη. Το ΑΕΠ της είναι εξαιρετικά πενιχρό για να της το επιτρέπει. Η οικονομία της «ρηχή». Είναι όμως περιφερειακή δύναμη. Για οτιδήποτε συμβαίνει στον άξονα από τον Καύκασο έως την Μέση Ανατολή «ερωτάται» υποχρεωτικώς πλέον. Αν δεν αναμειγνύεται αυτοβούλως όταν κρίνει πως διακυβεύονται ζωτικά της ενδιαφέροντα, βλέπε Βαλκάνια. Ο νέος αυτός ρόλος που κατόρθωσε να κερδίσει για τον εαυτό της απέχει (επίσης) χιλιόμετρα ισχύος από τη χώρα που παρέλαβε ο Πούτιν στην πρώτη του Προεδρία. Η Ρωσία εκείνη την εποχή ήταν μια χώρα περίγελος του διεθνούς συστήματος. Ο Πρόεδρος Κλίντον χωρίς ίχνος διπλωματικού «τακτ» γλεντούσε, περιγελούσε, απαξίωνε τον οινόφλυγα Πρόεδρο Γιέλτσιν, ο οποίος ήταν ομόλογός του. Όταν ανέλαβε ο Πούτιν την ηγεσία αυτής της Ρωσίας, η χώρα τελούσε υπό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δάνειζε την τέως κραταιά ΕΣΣΔ, καθώς εκείνη δεν είχε λεφτά να πληρώσει μισθούς και συντάξεις.

Σε Πλήρη Εξέλιξη η Αναδιάταξη του Ενεργειακού Τομέα με Απόλυτα Θετική Συμβολή στην Οικονομική Ανάπτυξη

Σε Πλήρη Εξέλιξη η Αναδιάταξη του Ενεργειακού Τομέα με Απόλυτα Θετική Συμβολή στην Οικονομική Ανάπτυξη

Μπορεί να ακούγεται τετριμμένο, μπορεί ήδη να έχουν γραφεί εκατοντάδες άρθρα και αναλύσεις για αυτό το θέμα, μπορεί ακόμα να ακούγεται τελείως κοινότοπο και ίσως κουραστικό. Εμείς πάντως οφείλουμε και από την πλευρά μας να επισημάνουμε ότι την τρέχουσα χρονική περίοδο παρατηρείται μία σημαντική, για να μην πούμε καθοριστική, αναδιάταξη δυνάμεων και προτεραιοτήτων στον ενεργειακό τομέα της χώρας μας, η σημασία της οποίας θα γίνει αντιληπτή αρκετά αργότερα, όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις. Όχι τυχαία η αναδιάταξη αυτή επιτελείται σε μια περίοδο που η οικονομία σταθεροποιείται, η εμπιστοσύνη -αργά μεν, αλλά σταθερά- επιστρέφει, ιδίως μετά την πρόσφατη διευθέτηση μέρους του δημοσίου χρέους σε συνεργασία με τους δανειστές μας και με την οικονομία να έχει επανέλθει σε αναπτυξιακή τροχιά, με τις εκτιμήσεις της ΤτΕ να κάνουν λόγο για 2,0% μέσο όρο για το τρέχον έτος. Τα σημάδια της ευρύτερης αλλαγής που επιτελείται είναι πλέον ιδιαίτερα εμφανή και θα εθελοτυφλούσαμε εάν δεν τα επισημαίναμε.

Στην Αυλή της Τεχεράνης Παίζεται για Άλλη μιά Φορά το Μέλλον της Παγκόσμιας Οικονομίας –Ποιός θα Αποδειχθεί «Κότα» στο Επικίνδυνο bras de fer Ιράν-ΗΠΑ;

Στην Αυλή της Τεχεράνης Παίζεται για Άλλη μιά Φορά το Μέλλον της Παγκόσμιας Οικονομίας –Ποιός θα Αποδειχθεί «Κότα» στο Επικίνδυνο bras de fer Ιράν-ΗΠΑ;

Αν επιλέξει, κανείς, να πάρει στα ελαφρά, την ανερμάτιστη συμπεριφορά του Ντόναλντ Τραμπ, απέναντι στους παραδοσιακούς συμμάχους και στους παραδοσιακούς εχθρούς των Ηνωμένων Πολιτειών, θα έχει διολισθήσει σε κατάσταση «προπατορικού αμαρτήματος». Είναι γνωστό πως τις διακρατικές σχέσεις και, κατ’ επέκταση, τη διεθνή διπλωματία εδραιώνουν η αρχή της ανταποδοτικότητας και η συνεργασία και τις ανατρέπουν ο αναθεωρητισμός και οι ακραίες φιλοδοξίες μεμονωμένων κρατών και ηγετών. Στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ μπορούμε να διακρίνουμε ψήγματα από τις παραπάνω «αρχές». Την ώρα που τα «σπάει», με τους διαχρονικούς εταίρους των ΗΠΑ, στη γειτονιά του και εκείθεν του Ατλαντικού, και παίζει με τη φωτιά στην περίπτωση του Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ το παίζει σχεδόν «αδελφοποιητός», με τον δικτάτορα και, αποδεδειγμένα, πυρηνικό bully της Ασίας, Κιμ Γιονγκ Ουν. Τί να συμβαίνει, άραγε, στο μυαλό του Ντόναλντ; Επειδή αν ο στόχος του είναι να διασφαλίσει, π.χ., πως το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ την ικανότητα να κατασκευάσει πυρηνική βόμβα, είναι βέβαιο πως, αποχωρώντας από τη συμφωνία για τα πυρηνικά κάνει μια τρύπα στο νερό, αφού αφαιρεί από τις ΗΠΑ και την Διεθνή Οργάνωση Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ), τη δυνατότητα να παρακολουθούν πλήρως και επί 24ώρου βάσεως, τις δραστηριότητες της Τεχεράνης στον τομέα