Σχόλιο

Ευρώπη και Ελλάδα Μπροστά σε Σοβαρές Ενεργειακές Προκλήσεις το 2026

Ευρώπη και Ελλάδα Μπροστά σε Σοβαρές Ενεργειακές Προκλήσεις το 2026

Το 2026 βρίσκει την Ευρώπη και κατ’ επέκταση την Ελλάδα αντιμέτωπες με ένα σύνθετο και απαιτητικό ενεργειακό περιβάλλον, στο οποίο συγκλίνουν γεωπολιτικοί, οικονομικοί και τεχνολογικοί παράγοντες. Παρά τις σημαντικές παρεμβάσεις των τελευταίων ετών για την θωράκιση της ενεργειακής ασφάλειας και τον περιορισμό της εξάρτησης από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα, οι προκλήσεις όχι μόνο παραμένουν, αλλά αποκτούν νέα χαρακτηριστικά. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η ενεργειακή μετάβαση εξελίσσεται σε έναν αγώνα ισορροπίας ανάμεσα στις κλιματικές φιλοδοξίες και τον ουτοπικό στόχο του NetZero50- που η ηγεσία της ΕΕ δεν φαίνεται ακόμα έτοιμη να αποτινάξει- και την ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας και την επίτευξη προσιτών τιμών για νοικοκυριά και βιομηχανία. Η επιτάχυνση της διείσδυσης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) εξακολουθεί να αποτελεί στρατηγική επιλογή, όμως το 2026 αναδεικνύει με μεγαλύτερη ένταση τα όρια των υφιστάμενων υποδομών. Τα δίκτυα μεταφοράς και διανομής, σε πολλές χώρες της ΕΕ αλλά και ιδιαίτερα στην ΝΑ Ευρώπη, δυσκολεύονται να

Το Αβέβαιο 2025 Φεύγει και το Ασταθές 2026 Έρχεται

Το Αβέβαιο 2025 Φεύγει και το Ασταθές 2026 Έρχεται

Το 2025 φεύγει αλλά δεν παίρνει μαζί του και την αστάθεια  που επικρατεί σε όλον τον πλανήτη. Μπορεί ο πόλεμος στην Γάζα να έληξε επί του πεδίου, ωστόσο η διαδικασία για την ειρήνευση στην περιοχή προβλέπεται μακρά και αβέβαιη. Στο μέτωπο της Ουκρανίας, η Δύση δυσκολεύεται να χαράξει κοινή στρατηγική με τις ευρωατλαντικές σχέσεις να διανύουν ίσως την χειρότερη φάση των τελευταίων δεκαετιών, ενώ η Κίνα και η Ινδία βγαίνουν μπροστά, διεκδικώντας τον  μερίδιό τους στην παγκόσμια σκακιέρα που δείχνει πιο απρόβλεπτη από ποτέ, ενώ το μέτωπο του Τραμπ με την Βενεζουέλα δεν λέει να κοπάσει. Και που βρίσκεται σε όλα αυτά η Ευρώπη; Πουθενά. Μετέωρη και ασυνάρτητη, η Ευρώπη δείχνει ανίκανη να πείσει ακόμη και τον ίδιο της τον εαυτό. Τα συμφέροντα των κρατών μελών είναι πολλές φορές αντιθετικά και αλληλοσυγκρουόμενα. Το χάσμα μεταξύ Βορρά και Νότου συνεχώς διευρύνεται με

Κάθετος Διάδρομος: Βιαστικοί οι Πανηγυρισμοί, Αλλά και η Ηττοπάθεια

Κάθετος Διάδρομος: Βιαστικοί οι Πανηγυρισμοί, Αλλά και η Ηττοπάθεια

Κλίμα απαισιοδοξίας έσπευσαν να διαμορφώσουν ορισμένοι “ρεαλιστές” με αφορμή τα αποτελέσματα της πρόσφατης δημοπρασίας για τον Κάθετο Διάδρομο, υποτιμώντας τη σημασία ενός κρίσιμου έργου. Με το ενδιαφέρον των χρηστών να είναι πολύ κατώτερο των εκτιμήσεων, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που άρχισαν να αμφισβητούν την αναγκαιότητα του εγχειρήματος, εκφράζοντας αμφιβολίες για τη βιωσιμότητά του. Ωστόσο, όπως έχουν αποδείξει συχνά οι διεθνείς αγορές ενέργειας, οι εκπλήξεις και οι ανατροπές είναι χαρακτηριστικό του συστήματος. Ως ιδιαίτερα απογοητευτική χαρακτηρίζεται η δημοπρασία της Δευτέρας για τη δέσμευση δυναμικότητας του Κάθετου Διαδρόμου, με τις πηγές να μιλούν για σχεδόν μηδενικό ενδιαφέρον από τους εμπόρους. Η συγκεκριμένη δημοπρασία αφορούσε τις παραδόσεις του Ιανουαρίου και ήταν η πρώτη που ενσωμάτωνε τρεις διαφορετικές διαδρομές: το υφιστάμενο Route 1 από το FSRU της Ρεβυθούσας, το νέο Route 2 από το FSRU της Αλεξανδρούπολης

Περί Eιδικού Bάρους

Περί Eιδικού Bάρους

Eθίγη προφανώς το γόητρο των ισχυρών της Τριανδρίας των «Προθύμων» της Ευρώπης –Βρετανίας, Γαλλίας και Γερμανίας– διότι αντιμετωπίσθηκαν ουσιαστικώς με περιφρόνηση από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, που δίχως προηγουμένως να διαβουλευθεί μαζί τους άρχισε να διαπραγματεύεται με τον Ρώσο ομόλογό του Πούτιν την επίλυση του ουκρανικού ζητήματος. Δεν είναι τυχαίο, ωστόσο, πως από τις τρεις προαναφερθείσες χώρες η Γαλλία επί Ναπολέοντα Βοναπάρτη το 1812 και η Γερμανία επί Αδόλφου Χίτλερ στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου είχαν τραυματικές εμπειρίες από τη σύγκρουσή τους με τη Ρωσία – τσαρική ή κομμουνιστική, αδιάφορο. Μα όλα αυτά είναι άλλων εποχών, είναι Ιστορία, το τέλος της οποίας, όμως, δεν έχει φτάσει, όπως είχε αποφανθεί ο Φράνσις Φουκουγιάμα στο ευφάνταστο βιβλίο του, το 1992. «Οι ευτυχισμένες χώρες δεν έχουν ιστορία», έλεγε ο Αντόνιο Σαλαζάρ, δικτάτορας της Πορτογαλίας, που ως προς το θέμα αυτό μάλλον δεν είχε άδικο. Μόνον που η Τριανδρία έχει παρελθόν βαρύ.

Quo Vadis Europa?

Quo Vadis Europa?

Έφτασε το πλήρωμα του χρόνου και η Ευρωπαϊκή Ένωση ολοκλήρωσε ακόμα μία εντυπωσιακή κυβίστηση, ακυρώνοντας ουσιαστικά μία από τις πιο εμβληματικές πτυχές της Πράσινης Συμφωνίας: την απαγόρευση των κινητήρων εσωτερικής καύσης από το 2035. Η ανακοίνωση της απόφασης δεν εξέπληξε κανέναν, δεδομένου πως εδώ και έναν χρόνο τουλάχιστον οι ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες είχαν αρχίσει το “στενό μαρκάρισμα” προς την Κομισιόν. Και η πίεση πολλαπλασιάστηκε όταν οι συντηρητικές/ δεξιές δυνάμεις στην Ευρώπη ξεκίνησαν να απαιτούν το άμεσο ξήλωμα της ευρωπαϊκής κλιματικής πολιτικής στα βήματα της κυβέρνησης Τραμπ. Με την πραγματική αγορά να αποδεικνύει πως οι Ευρωπαίοι κατασκευαστές δύσκολα θα μπορούσαν να αντισταθούν στους Κινέζους ανταγωνιστές τους, η παράταση ζωής που δόθηκε στα συμβατικά καύσιμα συνιστά την παραδοχή μίας μεγάλης ήττας για την ΕΕ.

Ο «Συναλλακτικός Βολονταρισμός» του Τραμπ και οι Στόχοι της Νέας «Εθνικής Στρατηγικής Ασφαλείας των ΗΠΑ»

Ο «Συναλλακτικός Βολονταρισμός» του Τραμπ και οι Στόχοι της Νέας «Εθνικής Στρατηγικής Ασφαλείας των ΗΠΑ»

«Συναλλακτικός βολονταρισμός» είναι ο όρος με τον οποίο χαρακτηρίζει ο Ευάγγελος Βενιζέλος την τακτική του Προέδρου Τραμπ στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον συγκεκριμένο όρο σε συνέδριο στις αρχές Νοεμβρίου, χωρίς να προχωρά, τότε, σε κάποια μεγαλύτερη ανάλυσή του. Αυτό το έκανε το Σαββατοκύριακο που μάς πέρασε, με άρθρο του στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ». Εκεί, ο πάλαι ποτέ Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά, δικαίωσε όσους εκτιμούν την ευφυία του – η οποία, πάντως, δεν αποτυπώθηκε πάντα στην δική του πολιτική πορεία και τακτική – καθώς, εκδιπλώνοντας τα χαρακτηριστικά του «συναλλακτικού βολονταρισμού», φαίνεται ότι έχει συλλάβει το νόημα των τακτικισμών του Αμερικανού Προέδρου, που, τελικά, δεν φαίνεται να είναι και τόσο ακατανόητοι… Όπως τονίζει ο κ. Βενιζέλος, το ισχύον έως πριν ένα χρόνο «πρωτόκολλο» διπλωματικής συμπεριφοράς έχει παύσει να υφίσταται και ο «συναλλακτικός βολονταρισμός» έχει καταστεί το κρατούν δόγμα

Αμερικανοευρωπαϊκή Δυσανεξία

Αμερικανοευρωπαϊκή Δυσανεξία

Βαθύτατα εθίγη η φιλοτιμία των Ευρωπαίων ηγετών διότι η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας, φέρουσα την υπογραφή του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και δημοσιοποιηθείσα στα τέλη της περασμένης εβδομάδος, κρίθηκε ως απαράδεκτη παρέμβαση εις την ισχύουσα εσωτερική πολιτική τάξη πραγμάτων του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Το εδάφιο που σκανδάλισε ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «Η Αμερική ενθαρρύνει τους πολιτικούς συμμάχους της στην Ευρώπη να προαγάγουν την αναγέννηση του πνεύματος και την αυξανόμενη επιρροή των ευρωπαϊκών πατριωτικών κομμάτων, μια εξέλιξη που δημιουργεί μεγάλη αισιοδοξία»

Το Ευρωπαϊκό Τσουνάμι των Σκανδάλων

Το Ευρωπαϊκό Τσουνάμι των Σκανδάλων

Το τελευταίο σκάνδαλο στην ΕΕ με την σύλληψη της πρώην επικεφαλής της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής Φεντερίκα Μογκερίνι από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία επιβεβαιώνει κάτι που λίγο έως πολύ γνωρίζουμε όλοι. Ότι τα θεμέλια των ευρωπαϊκών θεσμών τρίζουν και η διαφθορά πλέον έχει μετατραπεί σε ευρωπαϊκό τσουνάμι σκανδάλων, που πλήττει ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία των τεχνοκρατών των Βρυξελλών. Συνιστά και μια ακόμη ένδειξη της βαθύτατης κρίσης των θεσμών σε πανευρωπαικό επίπεδο αλλά και μια ακόμη αιτιολόγηση γιατί οι πολίτες  απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο από θεσμούς και κυβερνώντες.  Βεβαίως υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις, όπως η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία που φαίνεται ότι προσπαθεί να κάνει την δουλειά της. Απομένει ωστόσο να δούμε  αν θα βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο. Διότι η αλήθεια είναι ότι ακόμα αναμένουμε απαντήσεις για παλαιότερα σκάνδαλα, όπως

It Takes Two to Tango

It Takes Two to Tango  

Συνθήκες «αντικυκλώνα» επικρατούν στην υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρήθηκε πλήρης άπνοια στο θέμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η πλέον πρόσφατη εξέλιξη καταγράφηκε στις 13 Νοεμβρίου, όταν ο Ευρωπαίος Επίτροπος Ενέργειας και Στέγασης, Νταν Γιόργκενσεν, συναντήθηκε με τους υπουργούς Ενέργειας, Ελλάδας και Κύπρου, Σταύρο Παπασταύρου και Γιώργο Παπαναστασίου, στις Βρυξέλλες. Είχε δηλώσει τότε, ότι η Κομισιόν θα συνεχίσει να κάνει ό,τι μπορεί για να προωθήσει τον Great Sea Interconnector,  έργο που, όπως είπε, η Ε.Ε. υποστηρίζει και χρηματοδοτεί μέσω του Connecting Europe Facility. Η Ευρώπη θεωρεί ότι η ενισχυμένη διασυνδεσιμότητα είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση των τιμών της ενέργειας, αλλά και για την ενεργειακή ανεξαρτησία της Ε.Ε και ο GSI θεωρείται ένας σημαντικός κρίκος σε αυτή την αλυσίδα. Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ είναι ένα από τα μεγαλύτερα υποθαλάσσια έργα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στον κόσμο, αν και εφόσον δεήσει να ολοκληρωθεί. 

Το Τραγικό Έλλειμα στην Έρευνα Δεν Αντιμετωπίζεται με Επιτροπές και Υπουργεία

Το Τραγικό Έλλειμα στην Έρευνα Δεν Αντιμετωπίζεται με Επιτροπές και Υπουργεία

Με αφορμή την τελευταία κίνηση της κυβέρνησης να περισώσει ό,τι μπορεί από τις μέχρι σήμερα αποτυχημένες προσπάθειες να υποστηρίξει ενεργά και δημιουργικά τον τομέα της έρευνας, το πόρταλ επανέρχεται σε ένα θέμα ύψιστης σημασίας για την χώρα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, στις 13 Νοεμβρίου πέρασαν την πόρτα του Μαξίμου οκτώ διακεκριμένοι πανεπιστημιακοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό οι οποίοι με αντίστοιχα κυβερνητικά στελέχη θα αποτελέσουν την επιτροπή που θα οργανώσει «την ενοποίηση της ανώτερης εκπαίδευσης με τους τομείς της έρευνας και καινοτομίας υπό την ομπρέλα του υπουργείου Παιδείας»

Η Μάχη των Μαχών του κ. Τραμπ

Η Μάχη των Μαχών του κ. Τραμπ

Η ανακοινωθείσα απόφαση του προέδρου Τραμπ περί αποστολής του ειδικού διαπραγματευτή για το Ουκρανικό κ. Στιβ Γουίτκοφ στη Μόσχα, όπου θα έχει συνομιλίες με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν, πριν από την επίσκεψη του Ουκρανού προέδρου Ζελένσκι στην Ουάσιγκτον, δημιουργεί ελπίδες για τον τερματισμό του ρωσοουκρανικού πολέμου

Γίναμε πράγματι Ενεργειακός Κόμβος και δεν το καταλάβαμε;

Γίναμε πράγματι Ενεργειακός Κόμβος και δεν το καταλάβαμε;

Οι ειδήσεις των τελευταίων εβδομάδων περί τα ενεργειακά ήσαν τόσο πολλές και πυκνές που για κάποιον που είναι έξω από τον χώρο εύκολα δημιουργείται η εντύπωση ότι η Ελλάδα ευρίσκεται πλέον στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος έχοντας αναδειχθεί σε βασικό ευρωπαϊκό ενεργειακό κόμβο. Με την μισή κυβέρνηση των ΗΠΑ στην Αθήνα (για την σύναξη του P-TEC) στις αρχές Νοεμβρίου και την μια συμφωνία να διαδέχεται την άλλη, εύκολα φιλοτεχνήθηκε η εικόνα μιας μικρής μεν, πλην πανίσχυρης ενεργειακά, χώρας στη οποία όλοι προστρέχουν προκειμένου να επωφεληθούν από deals δισεκατομμυρίων δολαρίων που υπογράφονται από διεθνείς εταιρίες σχεδόν κάθε εβδομάδα. Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα τους τελευταίους τρεις μήνες έχει μπει με θετικό πρόσημο στο ραντάρ της κυβέρνησης Τραμπ λόγω

Ένα Κεράκι στον «Άγιο Donaldιο»

Ένα Κεράκι στον «Άγιο Donaldιο»

Αυτές οι τελευταίες εβδομάδες είναι αποκαλυπτικές για την εκ βάθρων αλλαγή σκηνικού στη χώρα, με αφορμή τις αλλαγές που συντελούνται σε μια σειρά ζητήματα που άπτονται της πολιτικής - από αυτά που χαρακτηρίζονται ως «κομβικά» - όπως είναι η ενεργειακή διπλωματία στην οποία η Ελλάδα φαίνεται σήμερα να διαπρέπει. Οι διακρίσεις για τη χώρα που διαδέχονται η μία την άλλη είναι αλήθεια πως προκαλούν σε όλους μας μια κάποια αμηχανία –όσο νάναι. Δεν είναι και λίγο, η πάλαι ποτέ «ψωροκώσταινα» και «η χώρα που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα», να γίνεται θετικό σημείο αναφοράς ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού. Αλλά, ας πάψουμε ένα λεπτό να «τσιμπιόμαστε», για να δούμε αν είμαστε ξύπνιοι και να βεβαιωθούμε ότι δεν βλέπουμε κάποιο όνειρο και ας προσπαθήσουμε να τα βάλουμε όλα σε μια (σύντομη) τάξη. Η Ελλάδα βαίνει σήμερα να γίνει ενεργειακή πύλη από την οποία θα περνά το αμερικάνικο φυσικό αέριο που εξάγεται σε υγρή μορφή (LNG) και θα διοχετεύεται μέσω ενός πολύπλοκου διαδρόμου αγωγών (Κάθετος Διάδρομος) σε όλες τις χώρες που βρίσκονται στα βορειοανατολικά μας (νοτιοανατολική και κεντρική Ευρώπη και Ουκρανία). 

Ο «Γρίφος» Ερντογάν

Ο «Γρίφος» Ερντογάν

Με την αναμενόμενη περίσκεψη και άνευ σχολίων, φυσικά, αντιμετώπισε η Αθήνα την τοποθέτηση του Τούρκου προέδρου Ερντογάν, όταν λίγες ώρες μετά την έκθεση της Επιτροπής για τη στάση της Αγκυρας προς την Ελλάδα και την Κύπρο διαβεβαίωνε urbietorbi ότι «σεβόμαστε τα κυριαρχικά δικαιώματα όλων των φιλικών χωρών, κυρίως των γειτόνων μας». Προς την Ε.Ε. και την Επιτροπή ειδικότερα απευθυνόταν πρωτίστως ο ηγέτης της Τουρκίας. Και εμμέσως μόνον στην Ελλάδα και στην Κύπρο, καθώς ουδέποτε η Αγκυρα αναγνώρισε αρμοδιότητα ή ρόλο στην ενωμένη ούτως ειπείν Ευρώπη για την επίλυση των προβλημάτων στις σχέσεις της με αυτές τις δύο χώρες. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει

Ευελιξία, Όπως Λέμε Κωλοτούμπα…

Ευελιξία, Όπως Λέμε Κωλοτούμπα…

Το energia.gr παίζει να είναι ίσως το μόνο ηλεκτρονικό μέσο ενεργειακής ενημέρωσης που υπερθεμάτισε υπέρ της χρήσης όλων των διαθέσιμων πηγών στη σύγχρονη ενεργειακή παλέτα όλα εκείνα τα προηγούμενα χρόνια που τα έσκιαζε η «φοβέρα» της εδώ και τώρα, Ενεργειακής Μετάβασης. Μην κάνετε ότι δεν θυμάστε…Ξέρετε τώρα εσείς: απολιγνιτοποίηση με το γκάζι κολλημένο στο πάτωμα, εξοβελισμός πετρελαίου και φυσικού αερίου από το μείγμα, γενικός εξηλεκτρισμός της οικονομίας μέσω ΑΠΕ, πρασίνισμα των μετακινήσεων και των μεταφορών με μαζική διείσδυση των ηλεκτρικών οχημάτων και ταυτόχρονη απαγόρευση της παραγωγής αυτοκινήτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης και ξεχάσαμε κάτι άλλο; Η ελληνική κυβέρνηση έκανε την ανάγκη φιλοτιμία και έσπευσε να στρίψει το τιμόνι της πολιτικής που μας οδηγούσε στα «πράσινα» βράχια και για αυτό οφείλουμε να της επιδαψιλεύσουμε τα εύσημα. Πράγματι, αν και χάθηκε, όχι με αποκλειστική ευθύνη της είναι η αλήθεια, πολύτιμος χρόνος ιδίως σε 

Η Ψευδαίσθηση της Eνεργειακής Yπεροχής

Η Ψευδαίσθηση της Eνεργειακής Yπεροχής

Η παρουσία στην Αθήνα κατά τις επόμενες τρεις ημέρες κλιμακίου κορυφαίων υπουργών της Αμερικανικής κυβέρνησης και στενών συνεργατών του Προέδρου Ρόναλντ Τραμπ, καθώς και εκατοντάδων επιχειρηματιών και ανώτερων στελεχών που θα συμμετέχουν στην ετήσια ενεργειακή συγκέντρωση P-TEC, έχουν δημιουργήσει την αίσθηση ότι η Αθήνα ευρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών ενεργειακών εξελίξεων. Ορισμένοι δε έσπευσαν να δηλώσουν ότι η ενεργειακή σκακιέρα της περιοχής μετακινείται και το Ζάππειο - όπου θα πραγματοποιηθεί το P-TEC- γίνεται το επίκεντρο του διατλαντικού ενδιαφέροντος. Πράγματι τους τελευταίους μήνες η θέση της Ελλάδας έχει αναβαθμιστεί στο πλαίσιο μιας εμβαθυνόμενης διατλαντικής συνεργασίας με την κυβέρνηση Τραμπ και τις Αμερικανικές εταιρίες στο oil & gas να επιθυμούν να προωθήσουν τα επιχειρηματικά τους σχέδια τόσο στις έρευνες υδρογονανθράκων (βλέπε έλευση Chevron που μαζί με την ExxonMobil κατέχουν