Η Πανδημία Αλλάζει τα Δεδομένα στην Ενέργεια 

Η Πανδημία Αλλάζει τα Δεδομένα στην Ενέργεια 

Μπορεί να μην γνωρίζουμε πότε ακριβώς θα περάσει η πανδημία του κορωνοϊού και θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε στην κανονικότητα, αλλά αυτό όμως που αρχίζει να γίνεται αντιληπτό είναι ότι η επόμενη ημέρα δεν θα είναι η ίδια για πάρα πολλά πράγματα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην ενέργεια, που αποτελεί κατά κάποιο τρόπο την ραχοκοκαλιά κάθε οικονομίας. Η νέα κατάσταση περιορισμένης κυκλοφορίας, κοινωνικής αποστασιοποίησης και εργασιακής αδράνειας έχει αλλάξει τα βασικά χαρακτηριστικά λειτουργίας του ενεργειακού συστήματος παγκοσμίως και ασφαλώς και στην χώρα μας. Τίποτα δεν είναι όπως πριν αφού έχει διαταραχθεί η βασική σχέση προσφοράς-ζήτησης ενώ η επερχόμενη τεραστίου μεγέθους παγκόσμια οικονομική ύφεση (μερικοί την τοποθετούν στο -5,0% σε ετήσια βάση και άρα πολύ μεγαλύτερη από αυτήν του 2008) θα την επηρεάσει ακόμα περισσότερο. Στο επίκεντρο του κυκλώνα είναι ασφαλώς η ζήτηση που έχει σχεδόν καταρρεύσει ως αποτέλεσμα του αυστηρών μέτρων που έχουν ληφθεί, και είναι πραγματικά άγνωστο πόσο θα διαρκέσουν, για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Οι Αυταπάτες του Κορωνοϊού

Οι Αυταπάτες του Κορωνοϊού

Προσωπικά θεωρώ την καραντίνα καθαρτική, όχι μόνο για να καθαριστούμε από τα ακανθώδη τέρατα που κυκλοφορούν σε ασύλληπτους αριθμούς (στην κεφαλή μιας καρφίτσας μπορούν να χωρέσουν άνετα 100 εκατομμύρια κορωνοϊοί, σχεδόν όσος ο πληθυσμός της Γερμανίας, της Ελλάδας και της Ιρλανδίας μαζί), αλλά και για να απολυμάνουμε τη σκέψη μας. Η «πολλή συνάφεια του κόσμου» που προκαλούσε δυσφορία στον Καβάφη, όλοι αυτοί οι ανόητοι ασπασμοί και οι θορυβώδεις  συναντήσεις αντιμετωπίστηκαν δραστικά από τον κορωνοϊό, αν και η εμπειρία μιας ξαφνικής «συνάφειας» σχέσεων-ζόμπι εγκλωβισμένων μέσα σε διαμερίσματα μπορεί να έχει εξίσου επώδυνες συνέπειες. Το θέμα είναι όμως ότι η καραντίνα καταστρέφει την οικονομία. Καμιά κοινωνία δεν αντέχει υπό συνθήκες απομόνωσης, όχι μόνο γιατί πλήττεται η Δημοκρατία (η οποία ούτως ή άλλως πλήττεται διαρκώς), αλλά γιατί η λιποθυμία της οικονομίας προκαλεί φτώχεια και η φτώχεια φέρνει λοιμό, λιμό και φασισμό. Οι τοξικές θεραπείες είναι απαραίτητες σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά δεν πρέπει να συνεχίζονται για πολύ σαν να πρόκειται για δόγμα.  

Η Επόμενη Ημέρα Δεν Θα Είναι η Ίδια

Η Επόμενη Ημέρα Δεν Θα Είναι η Ίδια

Τα μέτρα που λαμβάνει καθημερινά σχεδόν η μια χώρα μετά την άλλη για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού ( Covid-19) οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε καραντίνα τον μισό και πλέον πλανήτη. Μπορεί η Κίνα να δείχνει ότι έχει ξεπεράσει την κρίση και η οικονομία της επιστρέφει αργά και σταθερά σε κανονικούς ρυθμούς, μαζί με ορισμένες άλλες χώρες στην ΝΑ Ασία, όμως όλος ο υπόλοιπος κόσμος οδηγείται τάχιστα σε μια καθολική καθίζηση της οικονομίας και σε μια νέα ύφεση, πολύ μεγαλύτερη σε ένταση από αυτήν του 2008, αφού οι απανταχού πολίτες εγκλωβισμένοι στα σπίτια τους αδυνατούν να κινηθούν, πόσο μάλλον να καταναλώσουν. Με την πλήρη αποδόμηση της ζήτησης, την απώλεια εκατομμυρίων θέσεων εργασίας σε λίγες μόνο ημέρες και την τεράστια αβεβαιότητα που έχει δημιουργηθεί για το αύριο, η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται τάχιστα  σε περίοδο ύφεσης, για να μην πούμε καταστροφής , που παρόμοια δεν έχει υπάρξει από το κραχ του 1929. Με πολλούς οικονομολόγους να υποστηρίζουν ότι η σημερινή κρίση μπορεί να αποδειχθεί αρκετά χειρότερη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κορωνοϊός θα αλλάξει πολλά πράγματα στην ζωή μας, στην χώρα μας και στον πλανήτη.

Τίποτα Δεν Θα Είναι Όπως Πριν

Τίποτα Δεν Θα Είναι Όπως Πριν

Ο κορωνοϊός θα αλλάξει πολλά πράγματα στη ζωή μας. Στην Ελλάδα και στον πλανήτη. Είναι κατ’ αρχήν βέβαιο ότι θα φτωχύνουμε, προσωρινά τουλάχιστον. Στελέχη διεθνών οργανισμών εκτιμούν ότι η Ελλάδα μπορεί να έχει εντέλει ύφεση της τάξης του 3%-4%. Και αυτό, με βάση το σενάριο της μείωσης του τουρισμού κατά 50%. Τα μέτρα της κυβέρνησης θα «ρεφάρουν» τη μείωση της εσωτερικής κατανάλωσης, ενώ σίγουρα θα βοηθήσει η πολύ σημαντική ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση. Δύσκολα όμως θα εξισορροπηθεί το πλήγμα στον τουρισμό και στην παραγωγή, εκτός αν για κάποιον μαγικό λόγο τερματιστεί η κρίση τον Μάιο. Ανάλογα σενάρια «Αποκάλυψης» γράφονται τώρα για άλλες ευρωπαϊκές και μη χώρες. Θα δοκιμαστούν οι αντοχές της Ε.Ε. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η Γερμανία θα ξεπεράσει επιτέλους τις ανασφάλειες του παρελθόντος και θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων

Σε Καραντίνα η Παγκοσμιοποίηση

Σε Καραντίνα η Παγκοσμιοποίηση

Η καραντίνα είναι ένα μέτρο που για πρώτη φορά υιοθετήθηκε από τη Βενετία τον 14ο αιώνα, με αφορμή τη Μαύρη Πανώλη, η οποία τότε πήρε μαζί της το ένα τρίτο του ευρωπαϊκού πληθυσμού. Επτακόσια χρόνια αργότερα η ίδια πόλη βρίσκεται εκ νέου σε καραντίνα και συμβολίζει έτσι την επιστροφή των μεγάλων επιδημιών. Είναι δε ενδιαφέρον από την άποψη αυτή το γεγονός ότι στην πρώτη εικοσαετία του 21ου αιώνα, για τέταρτη φορά, ένας ζωικός ιός σπάει το φράγμα των ειδών, μολύνει τον άνθρωπο και μέσα σε λίγες εβδομάδες εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον πλανήτη. Οι δε προβλέψεις για το κόστος της πανδημίας σε ανθρώπινες ζωές δεν μπορούν κανέναν να αφήσουν αδιάφορο. Ανεπισήμως γίνεται λόγος ότι από τον ιό αυτόν θα προσβληθούν περί τα 2 δισεκατομμύρια άτομα κι από αυτά 5 έως 7 εκατομμύρια θα χάσουν τη ζωή τους.

Προς την Υπουργό Παιδείας: Ας Αξιοποιηθεί Σωστά η Τηλεόραση!

Προς την Υπουργό Παιδείας: Ας Αξιοποιηθεί Σωστά η Τηλεόραση!

Δεκαετίες υποστηρίζω πως στη χώρα μας η τηλεόραση είναι μία τεράστια δύναμη που την έχουμε όμως αξιοποιήσει ελάχιστα. Χωρίς να υποτιμώ την προσφορά της κρατικής τηλεόρασης, είναι γεγονός πώς συχνά έχει μπερδέψει τον παιδαγωγικό – ψυχαγωγικό της ρόλο με την προπαγάνδα ενώ πάλι η ιδιωτική, εξ αρχής και με ελάχιστες εξαιρέσεις, ταυτίστηκε με το κιτς και τη χυδαιότητα. Κάνοντας μακροπρόθεσμα τεράστιο, πολιτιστικό κακό στα ευρέα στρώματα του πληθυσμού. Εθίζοντάς τα στην ευτέλεια. Τώρα λοιπόν που είμαστε υποχρεωμένοι για άγνωστο, χρονικό διάστημα να μείνουμε στα σπίτια μας έχοντας μικρούς και μεγάλους μαθητές αναγκαστικά περιορισμένους, εγκλωβισμένους θα έλεγα, δεν θα μπορούσε η τηλεόραση να προσφέρει τα μέγιστα, δηλαδή παιδεία και ψυχαγωγία, αναπληρώνοντας κάπως τις χαμένες, σχολικές ώρες; Έτσι, σαν αντίδοτο για τις παλιές τις αμαρτίες

Δόγμα και Επιστήμη

Δόγμα και Επιστήμη

Η Θεία Ευχαριστία είναι το κατεξοχήν μυστήριο της χριστιανικής πίστεως. Δίχως τη Θεία Ευχαριστία, δεν θα υπήρχε Εκκλησία, και ως εκ τούτου κενόν το κήρυγμα των ιερέων, κενή δε και η πίστις ημών. Οσοι μεταλαμβάνουν των Αχράντων Μυστηρίων, μετέχουν στη θεανθρώπινη κοινωνία –ζώντων και κεκοιμημένων– και ανακαινούμενοι, μετέχουν της ανακαινίσεως του κόσμου, κατά τους θεολόγους. Και επειδή όλα αυτά συγκροτούν «φρικτό μυστήριο», που ελάχιστα κατανοείται ή βιώνεται και από τους φιλακόλουθους χριστιανούς, δεν είναι δυνατόν παρόμοια θέματα να τίθενται εκ του προχείρου σε εργαστηριακή δοκιμασία. Αλλη η αποστολή της Εκκλησίας και άλλη της επιστήμης.

Το Xρηματιστήριο απ-Αξιών Αθηνών Συμπαρίσταται στους Λύκους της Wall Street

Το Xρηματιστήριο απ-Αξιών Αθηνών Συμπαρίσταται στους Λύκους της Wall Street

Σε μια χώρα που προσμένει, εκτός άλλων θαυμάτων, το μάννα εκ…στρόφιγγας πετρελαίου για να εξοικονομήσει πολύτιμους εθνικούς πόρους και να εξυγιάνει τους προϋπολογισμούς της, κυκλοφορεί κόσμος - επενδυτές αποκαλούνται – που αντί να τρίβει τα χέρια του από χαρά επειδή η τιμή του πετρελαίου έχει πέσει στα τάρταρα και να σπεύσει να ρίξει ζεστό χρήμα στην όποια ανάκαμψη μπορεί να αποφέρει η συγκυρία, βάζει τρικλοποδιά στον ήδη απαξιωμένο, εδώ και χρόνια, δείκτη αξιών του ελληνικού χρηματιστηρίου. Η βουτιά στο κενό μετρήθηκε στο 12% την Δευτέρα. Η εξήγηση των αναλυτών ήταν ότι οι επενδυτές αντέδρασαν σαν πανικόβλητο κοπάδι -ελεύθερη μετάφραση- μπροστά στο φάσμα των επιπτώσεων από τον κορονοϊό και τα παρελκόμενα –για εντελώς διαφορετικούς λόγους- από την καταβαράθρωση των τιμών του αργού.

Η Χίμαιρα της Ανάπτυξης με Πράσινο Μανδύα

Η Χίμαιρα της Ανάπτυξης με Πράσινο Μανδύα

Χρειάστηκε ο Covid-19, για να παρατηρήσουμε στην πράξη τις ευεργετικές συνέπειες που έχει η ραγδαία αποκλιμάκωση των οικονομικών δραστηριοτήτων στο περιβάλλον. Τα μεγέθη είναι αξιοσημείωτα, καθότι αναφέρονται στην Κίνα, που έχει παραλύσει εξαιτίας του κοροναϊού. Ο μεγαλύτερος ρυπαντής στον κόσμο έχει μειώσει κατά τουλάχιστον 25% τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Ακόμη και αν αυτό αποδειχτεί προσωρινό, δεν παύει να έχει τη σημασία του, από όποια πλευρά και αν το προσεγγίσει κανείς. Τί συνέβη στην γιγαντιαία ασιατική χώρα αφότου ο κοροναϊός εξελίχθηκε σε επιδημία; Οι διακοπές για το νέο κινεζικό έτος, παρατάθηκαν, για λόγους προστασίας των πολιτών, κατά δύο εβδομάδες. 

Η Δημοκρατία Τού Όλα Επιτρέπονται

Η Δημοκρατία Τού Όλα Επιτρέπονται

Οσα δίκια και να έχουν κάποιοι, καμία δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς όρια. Στην Ελλάδα έχουν καταργηθεί από καιρό και αυτό είναι πάρα πολύ επικίνδυνο. Για την ίδια τη δημοκρατία. Εχουμε αναπτύξει μια κουλτούρα διαμαρτυρίας, γαλλικής έμπνευσης, που θεωρεί ότι όλα επιτρέπονται. Δεν είναι «αριστερή», δεν είναι «δεξιά», είναι σχεδόν οικουμενική. Στην Κερατέα και στη Χαλκιδική «παντρεύτηκαν» κλασικοί μπαχαλάκηδες με ιερείς που ευλογούσαν τις μολότοφ. Οι διαμαρτυρίες για το ποδόσφαιρο, οι αντιμνημονιακές κινητοποιήσεις, τα επεισόδια μετά τη συμφωνία των Πρεσπών, οι μαθητές που πετροβολούσαν (συνοδεία καθηγητών) τα αστυνομικά τμήματα το 2008 είναι όλα κομμάτια μιας μεγάλης εικόνας που θα πρέπει να μας ανησυχεί. Είναι δύσκολο να κάνεις κριτική σε αυτό το φαινόμενο, γιατί πολύ εύκολα βρίσκεσαι αντιμέτωπος με ένα άγριο, βίαιο κύμα μπούλινγκ.  

Η Wall Street Είδε το (Περιβαλλοντικό) Φως το Αληθινό;

Η Wall Street Είδε το (Περιβαλλοντικό) Φως το Αληθινό;

Το γραφικό ρυάκι των επιστημόνων και περιβαλλοντιστών που προειδοποιούσε, σαν άλλος προφήτης, για τα επερχόμενα δεινά της ανθρωπότητας εξαιτίας της αλλαγής του κλίματος, έγινε ορμητικός χείμαρρος που συμπαρασύρει, πλέον, στο διάβα του, ακόμη και αυτά τα αλαζονικά golden boys της Wall Street. Τα αφεντικά των μεγαλύτερων χρηματοπιστωτικών οίκων του κόσμου αισθάνονται την πίεση που ασκούν οι επενδυτές, αλλά ακόμα και αυτοί οι ίδιοι οι εργαζόμενοί τους και αποφάσισαν να αλλάξουν πλευρά - ή μήπως... πλευρό;

Κενοί Αγωγοί 

Κενοί Αγωγοί 

Στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις - κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών τουλάχιστον- μηδέ εξαιρουμένης της σημερινής- είναι πολύ καλές στο να προτείνουν και να σχεδιάζουν αγωγούς είτε για πετρέλαιο ή για φυσικό αέριο, εξυπηρετώντας με αυτόν τον τρόπο το εκάστοτε αφήγημα τους για την ανάδειξη της χώρας σε σημαντικό ενεργειακό κόμβο. Μια έμμονη ιδέα των κατά καιρούς κυβερνώντων που όμως ανταποκρίνεται άριστα στο θυμικό του νέο Έλληνα που θέλει την χώρα στο επίκεντρο των διεθνών ή περιφερειακών εξελίξεων. Με την στόχευση του ενεργειακού κόμβου να προϋποθέτει την διάβαση από την χώρα διαφόρων αγωγών πετρελαίου ή αερίου, άλλους στον βορρά και άλλους στο νότο, καθιστώντας έτσι την Ελλάδα βασικό άξονα μεταφοράς ενεργειακών πρώτων υλών προς τις κύριες Ευρωπαϊκές αγορές.

«Πράσινες» Προγραφές;

«Πράσινες» Προγραφές;

Πρώτα ήταν η υποχρεωτική παραίτηση του Γιάννη Μπασιά από τη θέση του Προέδρου και Διευθύνοντα Συμβούλου της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ), στις αρχές Ιανουαρίου. Τώρα, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του energia.gr ακολουθεί η αποπομπή του Γιάννη Γρηγορίου, από τη θέση του Διευθύνοντα Συμβούλου της ΕΛΠΕ Upstream. Τί συμβαίνει ακριβώς με τους ανθρώπους που έτρεξαν για χρόνια και με επιτυχία την νέα «Μεγάλη Ιδέα» του Γένους, για την ανακάλυψη και εξόρυξη υδρογονανθράκων στο ελληνικό χερσαίο και θαλάσσιο υπέδαφος, αλλά και την επέκταση των δραστηριοτήτων της κορυφαίας ελληνικής επιχείρησης ενέργειας στο εξωτερικό; Ευσταθεί ο επίσημος ισχυρισμός, ότι η απομάκρυνση του πρώτου αποσκοπεί στην αναβάθμιση του επιχειρηματικού μοντέλου λειτουργίας

Ηδονικοί Αυτόχειρες

Ηδονικοί Αυτόχειρες

Η επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον (7.1.2020) και η δημόσια συνάντησή του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προκάλεσαν στην Αθήνα καταιγισμό σχολίων, πολλές τηλεοπτικές συζητήσεις «ειδημόνων», σωρεία δημοσιευμάτων, γνωμών, απόψεων. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, όχι αυθαίρετα, ότι κεντρικός άξονας των συζητήσεων και των σχολίων ήταν: αν εκπροσωπήθηκε πειστικά η απαίτηση των Ελλήνων να χαλιναγωγήσει ο πλανητάρχης τις αυθαιρεσίες και την επεκτατική αδηφαγία της Τουρκίας του Ερντογάν. Η συνάντηση του ιδιότυπου προέδρου με τον νεόκοπο πρωθυπουργό είχε προγραμματιστεί και οργανωθεί με τη λογική του θεάματος, όχι με τη λογική της σύσκεψης. Επρεπε να είναι ένα (ακόμα) παιχνίδι εντυπώσεων, μέγιστου οπωσδήποτε βεληνεκούς. Με αυτή τη λογική του εντυπωσιασμού, θα μπορούσαν ίσως και να παρακαμφθούν ο πρόεδρος και ο πρωθυπουργός, 

Τρικυμία στα Aπόνερα

Τρικυμία στα Aπόνερα

Δύο εξελίξεις έφερε ο ελληνικός περίπλους του τουρκικού ερευνητικού σκάφους «Oruc Reis». Η πρώτη είναι ότι ξαφνικά αναγγέλθηκε επανέναρξη της συζήτησης για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Η δεύτερη είναι ότι επανήλθε η γνωστή καραμέλα: ο αναπληρωτής σύμβουλος εθνικής ασφαλείας μίλησε ξανά για συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο. Η εικόνα που δίνεται είναι ότι η κυβέρνηση έπεσε σε θαλασσοταραχή στα απόνερα του τουρκικού σκάφους: παρά τα όσα αντίθετα λέει, η πλεύση της μοιάζει τρικυμιώδης. Την τελευταία φορά που επιχειρήθηκε επανέναρξη των συζητήσεων για τα ΜΟΕ δεν προχώρησαν καθώς οι Τούρκοι επιχείρησαν να θέσουν ζητήματα κυριαρχίας από το παράθυρο. Τι άλλαξε; Ή η Τουρκία έκανε πίσω, ή η Ελλάδα δέχεται τώρα να προχωρήσει σε κυριαρχικές συζητήσεις υπό τον μανδύα των ΜΟΕ. Ομως η Τουρκία δεν κάνει πίσω στο παραμικρό. Το αντίθετο μάλιστα.