Οι Αλλαγές στην Ελληνική Αγορά Φυσικού Αερίου

Οι Αλλαγές στην Ελληνική Αγορά Φυσικού Αερίου

Καθώς προχωρεί η αναδιάρθρωση της εγχώριας αγοράς φυσικού αερίου, μετά τη σταδιακή απελευθέρωσή της ήδη από το 2015 και πλήρως από τις αρχές του 2018, τείνει να δημιουργηθεί η αίσθηση ότι ευρισκόμεθα ενώπιον κοσμογονικών αλλαγών ή ενός "Big Bang", όπως προτιμούν να τις αποκαλούν οι πλέον προχωρημένοι. Και για να εξηγούμεθα κατ’ αρχάς δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει κάποια έκρηξη (δηλ. το bang), αφού τίποτα το απολύτως συγκλονιστικό ή μεγαλειώδες συμβαίνει, πολύ δε περισσότερο δεν υπάρχει κάτι το μεγάλο (δηλ. το big) ή γιγαντιαίο, αφού η ελληνική αγορά και μικρή είναι σε μέγεθος, από την άποψη του αριθμού καταναλωτών, και ρηχή από πλευράς καταναλώσεων. Ως προς το μέγεθος της αγοράς αρκεί να αναφέρουμε ότι σε επίπεδο λιανικής -γιατί εδώ έχει επικεντρωθεί το όλο ενδιαφέρον τους τελευταίους μήνες μέσω της επιχειρούμενης αναδιάταξης με την αποχώρηση της ΔΕΠΑ από την ZeniΘ (πρώην ΕΠΑ Θεσσαλονίκης –Θεσσαλίας) και την αποχώρηση της Shell από τις ΕΠΑ-ΕΔΑ Αττικής- αυτή με ένα σύνολο της τάξης των 400.000 πελατών κάθε είδους παραμένει μάλλον μικρή και ιδιαίτερα ρηχή σε καταναλώσεις, αφού είναι ζήτημα εάν από μία συνολική, για όλη τη χώρα, κατανάλωση περίπου 5,0 δισ. κυβικών μέτρων -που αυτή έφθασε το 2017- ο οικιακός και εμπορικός τομέας να κατανάλωσε περισσότερο από το 10%. Αλλά και από οικονομικής άποψης, τα μεγέθη είναι και αυτά περιορισμένα, αφού ο συνολικός ετήσιος κύκλος εργασιών στον οικιακό και εμπορικό τομέα δεν ξεπερνά σήμερα τα 500 εκ. ευρώ.

Τα Αδιέξοδα της Ευρώπης - Οχυρού

Τα Αδιέξοδα της Ευρώπης - Οχυρού

Πριν από δέκα χρόνια, στην εικοστή επέτειο από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, δημοσιεύσεις και αφιερώματα εκθείαζαν την ευρωπαϊκή οικοδόμηση, με ανεπιφύλακτη αισιοδοξία για το μέλλον. Η επακόλουθη οικονομική κρίση αμαύρωσε την ευφορική εικόνα. Σήμερα, το ευρωπαϊκό κλίμα κινείται στους αντίποδες της ειδυλλιακής εκείνης εποχής. Στις οικονομικές δυσχέρειες προσετέθησαν η τρομοκρατία, το προσφυγικό, οι εσωτερικές αμφισβητήσεις και η απομάκρυνση του αγγλοσαξονικού κόσμου – το Brexit και η αμερικανική πολιτική. Οι απόπειρες του Εμανουέλ Μακρόν να αναζωογονήσει το ευρωπαϊκό όνειρο παραπέμπουν στις ατελέσφορες προσπάθειες των καβαφικών «Τρώων»: «πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά»... Οι πρόσφατες εκλογές στην Ιταλία και η πτώση της ισπανικής κυβέρνησης διέψευσαν την υποτιθέμενη δύναμη της Ευρώπης να εξουδετερώσει τους λαϊκισμούς του Νότου. Ο μεθοδικά καλλιεργούμενος μύθος, η επάνοδος της συριζαϊκής Ελλάδας στην κανονικότητα, δεν αναχαιτίζει την αισθητή απειλή της αποσύνθεσης στην Ε.Ε.

Η Σημασία των 12 Μιλίων

Η Σημασία των 12 Μιλίων

Καθώς πληθαίνουν οι πληροφορίες ότι η Ελληνική κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε ένα λεπτομερή σχεδιασμόμε στόχο οσονούπω τηνανακήρυξη ΑΟΖ με ταυτόχρονη επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, αξίζει να δούμε πως διαμορφώνεται η όλη κατάσταση. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών,υπάρχουν τρεις σημαντικές δηλώσεις κορυφαίων κυβερνητικών αξιωματούχων Ελλήνων και Κυπρίων πίσω από τις οποίες κρύβεται πλούσιο διπλωματικό παρασκήνιο που μας προϊδεάζει για τις επερχόμενες σημαντικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο. (Εστία,9-10 Ιουνίου)Η πρώτη δήλωση διετυπώθη από τον υπουργό Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη

Τη Στενή Σχέση Ενέργειας και Ναυτιλίας Ανέδειξαν τα Ποσειδώνια 2018

Τη Στενή Σχέση Ενέργειας και Ναυτιλίας Ανέδειξαν τα Ποσειδώνια 2018

Tην Παρασκευή (8/6) έπεσε η αυλαία των «Ποσειδωνίων 2018». Από τα μεσάνυχτα, οι χιλιάδες των εκθετών που συμμετείχαν στη μεγάλη γιορτή της Ναυτιλίας, πακετάρουν, φορτώνουν, αποχαιρετούν και επιστρέφουν. Το «κλείσιμο» της έκθεσης αποδείχτηκε πολύ πιο ενδιαφέρον από το στήσιμο της. Είναι η ώρα που σβήνουν τα δυνατά φώτα, που σταματούν τα κεράσματα και οι συζητήσεις και που η σκέψη τρέχει στα επόμενα «Ποσειδώνια», που θα έλθουν σε δύο χρόνια και που θα είναι και πάλι επιτυχημένα, καθώς η ιδέα που είχαν οι ιδρυτές, πριν από 50 χρόνια, αποδείχτηκε λαμπρή και “to the point”, που λέμε στη ναυτιλιακή γλώσσα. Δεν είναι τόσο τα 60 και πλέον εκατομμύρια ευρώ που αφήνουν τα «Ποσειδώνια» στον εθνικό κορβανά από τα ξενοδοχεία, τις εκδηλώσεις, τις μεταφορές, τα «catering” και τις άλλες δραστηριότητες. Κυρίως είναι η λάμψη, το ενδιαφέρον, η ουσία, η φήμη, που κερδίζει η Ελλάδα το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου, κάθε δύο χρόνια

Ελληνική Ναυτιλία και Ενέργεια

Ελληνική Ναυτιλία και Ενέργεια

Η εβδομάδα που ξεκινά σήμερα είναι αφιερωμένη στη ναυτιλία, παγκόσμια και ελληνική. Με τη μοναδική διεθνή ναυτιλιακή έκθεση "Ποσειδώνια" να ανοίγει τις πύλες της για 25η συνεχή χρονιά φιλοξενώντας περισσότερους από 1900 εκθέτες από 90 χώρες στο Metropolitan Expo, δεν είναι υπερβολή να παρατηρήσουμε ότι ο θαλάσσιος σφυγμός του πλανήτη αυτές τις ημέρες χτυπά στην Ελλάδα. Μέσω των "Ποσειδωνίων", για μια ακόμα φορά επιδεικνύεται η αντοχή, η δέσμευση και η αποφασιστικότητα της ελληνικής ναυτιλίας να αντιμετωπίσει τις διεθνείς προκλήσεις. Τα επιτεύγματα της ελληνικής ναυτιλίας είναι από κάθε άποψη σημαντικά, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη και για την ευημερία όλων των εθνών. Παρά την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008/2009, η ελληνόκτητος ναυτιλία όχι μόνο την ξεπέρασε με ελάχιστες απώλειες, αλλά εξήλθε ιδιαίτερα ενισχυμένη, αυξάνοντας τα μεγέθη της, αξιοποιώντας νέες ευκαιρίες και εκμεταλλευόμενη το άνοιγμα νέων θαλάσσιων μεταφορικών οδών. Ένα σημαντικό τμήμα των ανά τον κόσμο και δια θαλάσσης μεταφερόμενων φορτίων έχουν σχέση με την ενεργειακή προμήθεια των διαφόρων εθνών, είτε αυτή αφορά το αργό πετρέλαιο, πετρελαϊκά προϊόντα και υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG), είτε καλύπτει τη μεταφορά άνθρακα, σιδηρομετάλλευμα και πλέον εξειδικευμένα φορτία, όπως ουράνιο και χημικά προϊόντα. Σήμερα σχεδόν το 80% του διασυνοριακού εμπορίου πετρελαίου, το 40% του φυσικού αερίου, μέσω του LNG, και 90% του άνθρακα κινείται δια θαλάσσης, αναδεικνύοντας τον κρίσιμο ρόλο των θαλασσίων μεταφορών για τον ενεργειακό εφοδιασμό του πλανήτη.

Η Υπόσχεση της Ενεργειακής Αποδοτικότητας

Η Υπόσχεση της Ενεργειακής Αποδοτικότητας

Τα τελευταία χρόνια η Ενεργειακή Αποδοτικότητα, ως όρος και ως πρακτική, έχει εισέλθει για τα καλά στο καθημερινό μας λεξιλόγιο, ενώ αποτελεί πλέον βασική συνιστώσα της ενεργειακής πολιτικής της ΕΕ, αλλά και πολλών άλλων κρατών, με το Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, τον ΙΕΑ, να προωθεί το energy efficiency ως βασικό μέσο αποτελεσματικής ενεργειακής διαχείρισης σε παγκόσμιο επίπεδο. Για το λόγο αυτό, το ολοήμερο συνέδριο που οργάνωσε με εξαιρετική επιτυχία το ΙΕΝΕ την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα και τα συμπεράσματα που προέκυψαν έχουν τεράστιο ενδιαφέρον, τόσο από πλευράς της πολυσχιδούς εμπειρίας που μετέφεραν, όσο και για τις προοπτικές που διαγνώστηκαν. Μια από τις βασικές διαπιστώσεις του εν λόγω συνεδρίου, το οποίο και παρακολούθησαν περισσότερα από 100 άτομα από Ελλάδα και εξωτερικό, ήτο η πολύ μεγάλη ποικιλία εφαρμογών που σήμερα έχει αναπτυχθεί και δοκιμαστεί τόσο στο κτιριακό περιβάλλον, όσο και στη βιομηχανία και τις μεταφορές. Γιατί κάτω από την ταμπέλα της Ενεργειακής Αποδοτικότητας υπάρχει πλέον ένα πλήθος από καθιερωμένες τεχνικές, καθώς και καινοτόμες λύσεις που εφαρμόζονται σε πάρα πολλές χώρες με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας.

Αναταράξεις Σεισμικές

Αναταράξεις Σεισμικές

Κάποιοι θεώρησαν πως η Ελλάς είχε την αποκλειστικότητα ανορθοδόξου συγκατοικήσεως πολιτικών κομμάτων με εκ διαμέτρου αντίθετες ιδεολογικές τοποθετήσεις, όταν τον Ιανουάριο του 2015 σχηματίσθηκε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ υπό τον κ. Αλέξη Τσίπρα. Διαψεύσθηκαν στην πράξη, καθώς η Λέγκα, το κόμμα της Δεξιάς, με ισχυρότατη πολιτική βάση στη Λομβαρδία, και το μάλλον οπερετικό αριστερό κόμμα των 5 Αστέρων συμφώνησαν στον σχηματισμό κυβερνήσεως με πρωθυπουργό τον Τζουζέπε Κόντε, ο διορισμός του οποίου εγκρίθηκε χθες βράδυ από τον πρόεδρο της Ιταλίας. Μία οικτρή διαχείριση του ευρωσυστήματος οδήγησε στον παραμερισμό των ιδεολογικών διαφορών των νέων αντισυστημικών κομμάτων της Δεξιάς και της Αριστεράς, που ανέδειξε η κρίση. Πρόκειται για πολιτική ανατροπή που έπληξε τον Νότο, δίχως να αφήσει ανεπηρέαστες και άλλες χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης, όπου εμφανίσθηκαν πολιτικά μορφώματα δυσάρεστα, αλλά διαφορετικής ποιότητος

Το Πετρέλαιο Έφθασε τα $80 το Βαρέλι. Πρέπει να Ανησυχούμε;

Το Πετρέλαιο Έφθασε τα $80 το Βαρέλι. Πρέπει να Ανησυχούμε;

Την περασμένη Πέμπτη η ποικιλία Brent, που θεωρείται το διεθνές benchmark, έφθασε τα $80,5 το βαρέλι ενδοσυνεδριακά στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων ICE του Λονδίνου. Αυτή ήτο η πλέον υψηλή τιμή που έχει καταγραφεί από το Νοέμβριο του 2014, όταν ξεκίνησε η μεγάλη κατρακύλα των διεθνών τιμών, συνέπεια της παρατηρούμενης τότε υπερπροσφοράς σε παγκόσμιο επίπεδο, και με την αμερικανική υπερπαραγωγή από shale oil και tight oil υπεύθυνη για τη σημαντική μείωση εισαγωγών στις ΗΠΑ. Όμως, εάν εξετάσουμε την πορεία των τιμών του αργού από τις αρχές του έτους, θα δούμε ότι αυτό έχει ανατιμηθεί σχεδόν κατά $15 το βαρέλι, το οποίο ισοδυναμεί με μια αύξηση 18,5%. Αυτή είναι πράγματι μια πολύ μεγάλη αύξηση μέσα σ’ ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και είναι απόλυτα δικαιολογημένο να εκφράζονται φόβοι για το πού τελικά μπορούν να οδηγηθούν οι τιμές και τι μπορεί αυτό να σημαίνει για τις οικονομίες πετρελαιοεισαγωγικών χωρών, όπως η Ελλάδα, αλλά και γενικότερα για την παγκόσμιο οικονομία.

Ο κ. Ερντογάν στο Μπάκιγχαμ

Ο κ. Ερντογάν στο Μπάκιγχαμ

Αποσυνάγωγο εκήρυξαν τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καγκελαρίες και κυβερνήσεις των κρατών της ηπειρωτικής Ευρώπης. Αλλά άνοιξαν οι πύλες των Ανακτόρων του Μπάκιγχαμ και έγινε δεκτός ο Τούρκος πρόεδρος με αβρότητα από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄. Ορθότατα βεβαίως, διότι ο λόγος πάντα περί πολιτικής και μόνον. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν είναι ότι η στρατηγική σχέση Τουρκίας και Ηνωμένου Βασιλείου αποτελεί αναγκαιότητα και όχι επιλογή. Ξένοι αναλυτές έχουν διατυπώσει ήδη αυτή τη θέση. Ο λόγος είναι ότι η έξοδος της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση θα οδηγήσει σε μία εργώδη δραστηριοποίησή της στο διεθνές επίπεδο. Αυτό σημαίνει πρωτίστως μία περαιτέρω σύσφιγξη των σχέσεών της με τις ΗΠΑ, αλλά και με τις χώρες της Κοινοπολιτείας. Στην πορεία προς Ανατολάς, η Τουρκία αποτελεί για τη Βρετανία μείζονα στρατηγικό σταθμό.

Η Απόσυρση των ΗΠΑ από τη Συμφωνία για τα Πυρηνικά του Ιράν Διασαλεύει την Παγκόσμια Τάξη

Η Απόσυρση των ΗΠΑ από τη Συμφωνία για τα Πυρηνικά του Ιράν Διασαλεύει την Παγκόσμια Τάξη

Η απόφαση στις 8/5 του προέδρου Donald Trump να αποσύρει τις ΗΠΑ από τη διακρατική συμφωνία για τον έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, γνωστή ως JCPOA, έρχεται να ολοκληρώσει μια σειρά από μονομερείς ενέργειες του Αμερικανού προέδρου, από τότε που ανέλαβε το αξίωμα του, που στόχο έχουν να καταδείξουν τόσο την ισχύ, όσο και τη διαφορετικότητα της σημερινής Αμερικής και να υποχρεώσουν τα υπόλοιπα κράτη να αναθεωρήσουν την στάση τους απέναντι στην Ουάσινγκτον. Να θυμίσουμε ότι τον περασμένο Ιούνιο μια άλλη απόφαση του Αμερικάνου προέδρου ήρθε να δημιουργήσει διεθνή αναστάτωση, όταν αυτός απέσυρε τις ΗΠΑ από τη διεθνή συμφωνία για την Κλιματική Αλλαγή, γνωστή ως COP 21, που είχε υπογραφεί στο Παρίσι το Δεκέμβριο του 2015. Είχε προηγηθεί η επίσης μονομερής απόφαση Trump που έθεσε τέρμα στη συμμετοχή των ΗΠΑ στη συμφωνία εμπορικής συνεργασίας του Ειρηνικού, γνωστή ως Trans Pacific Partnership-TPP, ενώ τις τελευταίες εβδομάδες απειλεί με απόσυρση των ΗΠΑ από τη συμφωνία εμπορικής συνεργασίας Βορείου Ατλαντικού, τη γνωστή NAFTA, εάν η ΕΕ και οι άλλες συμμετέχουσες χώρες, κυρίως ο Καναδάς και το Μεξικό, δεν προσφέρουν στην Ουάσινγκτον πιο ευνοϊκούς όρους.

Τουρκικά Παραλειπόμενα

Τουρκικά Παραλειπόμενα

Η υποβάθμιση της Τουρκίας στη βαθμίδα των χωρών με πιστοληπτική ικανότητα «σκουπίδια», από τον αμερικανικό οίκο αξιολογήσεως Standard&Poors, καταδεικνύει ότι ο πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνον τους εσωτερικούς πολιτικούς του αντιπάλους, στις επικείμενες εκλογές της 24ης Ιουνίου, ή την άκρως αρνητική στάση ορισμένων ισχυροτάτων ηγετών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά και ένα τμήμα του διεθνούς οικονομικού κατεστημένου. Ενόχλησε πολύ ο κ. Ερντογάν και ιδιαίτερα η σύμπλευσή του –αδιευκρίνιστη ως προς το βάθος της– με τη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά και το Ιράν. Νουθεσίες, πιέσεις, θορυβώδεις επικρίσεις σε διαφόρους τόνους διατυπώθηκαν κατά καιρούς από ηγέτες της Ευρώπης και θεσμικά όργανα της Ε.Ε.

Αντίπαλοι στον Πλανήτη Γη

Αντίπαλοι στον Πλανήτη Γη

Δύο κόσμοι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους, αλλά με τόσο κοινές φιλοδοξίες, δουλεύουν εντατικά ο καθένας για τον δικό του σκοπό... Από τη μία οι ΗΠΑ, έδρα των μεγάλων τεχνολογικών κολοσσών, όπως Google, Microsoft, IBM και Apple, αποτελούν το «βαρύ πυροβολικό» της τεχνικής νοημοσύνης. Και από την άλλη, η Κίνα με τα δικά της «όπλα»: μεγάλο πληθυσμό, μία ευημερούσα ερευνητική κοινότητα και με μία κοινωνία ανοικτή σε τεχνολογικές αλλαγές. Οι επενδύσεις της σε τεχνητή νοημοσύνη, τσιπ και ηλεκτρικά οχήματα υπολογίζονται σε 300 δισ. δολ. Οι ΗΠΑ έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν για τη σκληροπυρηνική στάση της Κίνας στα θέματα εμπορίου. Γιατί οι ενδείξεις καλής θέλησης δεν είναι αρκετές και τα δύο ακανθώδη ζητήματα, το εμπορικό της πλεόνασμα και η «ευαίσθητη» τεχνολογία, παραμένουν μέτωπα ανοικτά, που δεν φαίνεται να κλείνουν σύντομα.

Νέα Σελίδα στην Ανάπτυξη των ΑΠΕ Σηματοδοτεί ο Διαγωνισμός της ΡΑΕ

Νέα Σελίδα στην Ανάπτυξη των ΑΠΕ Σηματοδοτεί ο Διαγωνισμός της ΡΑΕ

Όπως έγινε γνωστό στις 2 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί από την ΡΑΕ ο πρώτος διαγωνισμός για τις νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (αιολικά και φωτοβολταϊκά), συνολικής ισχύος 1.000 μεγαβάτ, με το νέο καθεστώς μειοδοτικής δημοπρασίας που θεσπίσθηκε προσφάτως και ενεκρίθη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Οι σχετικές αποφάσεις της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 1466/27-4-2018) και προβλέπουν την διενέργεια τριών διαγωνισμών για αιολικά, μικρά και μεγάλα φωτοβολταϊκά. Η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων συμμετοχής «τρέχει» ήδη, μέχρι τις 5 Ιουνίου, θα ακολουθήσει η αξιολόγησίς τους από την ΡΑΕ, και στις 2 Ιουλίου θα γίνει η ηλεκτρονική δημοπρασία

Σε Πλήρη Εξέλιξη ο Μετασχηματισμός της ΔΕΗ

Σε Πλήρη Εξέλιξη ο Μετασχηματισμός της ΔΕΗ

Την περασμένη Τετάρτη (25/4) το βράδυ το Ελληνικό Κοινοβούλιο ψήφισε κατά πλειοψηφία (151 υπέρ με παρόντες 275) το νομοσχέδιο που εισήγαγε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στη Βουλή με θέμα την πώληση των επιλεγέντων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ. Με τίτλο " Διαρθρωτικά μέτρα για την πρόσβαση στον λιγνίτη και το περαιτέρω άνοιγμα της χονδρεμπορικής αγοράς ηλεκτρισμού" το νομοσχέδιο αυτό επισημοποιεί την διαδικασία πώλησης, που έχει ήδη ξεκινήσει μέσω του market test, των τεσσάρων λιγνιτικών μονάδων που έχουν συμφωνηθεί με τους δανειστές ( δηλ. τις Μονάδες 3 & 4 της Μεγαλόπολης και 1 & 2 του Αμύνταιου συνολικής εγκατεστημένης ισχύος 1057 MW καθώς και την αδειοδότηση του σταθμού της Μελίτης ). Πρόκειται για την Τρίτη Σκηνή της Πρώτης Πράξης του σύγχρονου δράματος, που σε ελεύθερη απόδοση μπορεί να ονομασθεί , "Ο Μετασχηματισμός της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού"

Ελλάς - Γαλλία...

Ελλάς - Γαλλία...

Η​​ φύση δεν ανέχεται το κενό, αλλά ούτε και η πολιτική. Ετσι, λοιπόν, μετά την έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση –όταν αυτή ολοκληρωθεί και υπό αδιευκρίνιστους ακόμη όρους–, η Γαλλία αρχίζει να τίθεται ατύπως επικεφαλής στα θέματα αμύνης έναντι των υπολοίπων εταίρων της. Δικαίως από μιαν άποψη, διότι θα είναι η μόνη χώρα της Ε.Ε. που διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο –αν και μικρών δυνατοτήτων–, καθώς και ειδικές δυνάμεις να ενεργήσουν αποτελεσματικώς εκτός της ηπείρου. Μέχρι στιγμής τον ρόλο αυτό διεδραμάτιζε εντός της Ενώσεως η Βρετανία, με επιπλέον σημαντικότατο στοιχείο την «ειδική σχέση» του Λονδίνου με την Ουάσιγκτον. Η συμφωνία χρονομισθώσεως δύο γαλλικών φρεγατών τύπου FREMM, που θα ενταχθούν στη δύναμη του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, είναι σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση αναλήψεως πρωταγωνιστικού ρόλου της Γαλλίας στην υπό διαμόρφωση κοινή ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική