Σχόλιο

Η Σκιά της Γιάλτας Πάνω από την Σενζέν

Η Σκιά της Γιάλτας Πάνω από την Σενζέν

Είναι από εκείνες τις στιγμές στη διεθνή σκακιέρα που η εικόνα λέει πολλά περισσότερα από το επίσημο ανακοινωθέν. Ενενήντα λεπτά στη Σενζέν, τρεις ηγέτες στο ίδιο τραπέζι -ο Τραμπ, ο Σι και ο Πούτιν-και αμέσως η μνήμη ταξιδεύει πίσω στη Γιάλτα του ’45, ξυπνώντας αντανακλαστικά ανησυχίας από το Κίεβο μέχρι τις Βρυξέλλες και τις πρωτεύουσες της Ασίας.

Η Σκιά της Γιάλτας Πάνω Από την Σενζέν

Η Σκιά της Γιάλτας Πάνω Από την Σενζέν

Είναι από εκείνες τις στιγμές στη διεθνή σκακιέρα που η εικόνα λέει πολλά περισσότερα από το επίσημο ανακοινωθέν. Ενενήντα λεπτά στη Σενζέν, τρεις ηγέτες στο ίδιο τραπέζι -ο Τραμπ, ο Σι και ο Πούτιν-και αμέσως η μνήμη ταξιδεύει πίσω στη Γιάλτα του ’45, ξυπνώντας αντανακλαστικά ανησυχίας από το Κίεβο μέχρι τις Βρυξέλλες και τις πρωτεύουσες της Ασίας. Γιατί, ας μη γελιόμαστε: πίσω από τις γενικόλογες διακηρύξεις για «ειρήνη», «σταθερές ενεργειακές ροές» και «αποφυγή πυρηνικού πολέμου», ο καθένας έπαιξε το δικό του, πολύ συγκεκριμένο παιχνίδι

Διαφορετική η «Νέα Γιάλτα»

Διαφορετική η «Νέα Γιάλτα»

Ενδέχεται την προσεχή εβδομάδα να πραγματοποιηθή στην Κίνα συνάντηση Τράμπ , Πούτιν και Σι Τσινπίνκ στα πλαίσια της ΑΡΕΚ (συνεργασίας για τον Ειρηνικό) που τιτλοφορείται από τα διεθνή μέσα ενημερώσεως ως η «νέα Γιάλτα» - προφανώς συνέχεια της παλαιάς του 1945

Αποτιμήσεις

Αποτιμήσεις

Η εξωτερική πολιτική δεν ενδείκνυται για συνθήματα, ούτε αξιολογείται επιλεκτικά. Κρίνεται από συγκεκριμένες αποφάσεις, διπλωματικές πρωτοβουλίες, διεθνείς συμμαχίες και, κυρίως, από τα αποτελέσματά τους για το κύρος και τα συμφέροντα της χώρας. Η επαναφορά της στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, με αφορμή τις παρεμβάσεις -μεταξύ άλλων- του πρώην πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα και την κριτική του για τους χειρισμούς της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στα εθνικά θέματα, αναδεικνύει ένα διαχρονικό πρόβλημα: την απομόνωση γεγονότων από το ιστορικό και γεωπολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο εκτυλίχθηκαν. Η αποτίμηση, ωστόσο, της περιόδου μετά το 2019 προϋποθέτει και μια αναφορά στις κυβερνήσεις που προηγήθηκαν, αλλά και αναγνώριση της θεσμικής συνέχειας του κράτους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Δεν ξεκίνησαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θεσπίστηκαν μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014. Η κυβέρνηση Τσίπρα τις διατήρησε στο πλαίσιο της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής, όπως έπραξαν και οι επόμενες κυβερνήσεις. Η διαχείρισή τους μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022 αφορά, άλλωστε, μια εντελώς διαφορετική γεωπολιτική συνθήκη.

Το Διπλωματικό Θρίλερ με το Καλώδιο

Το Διπλωματικό Θρίλερ με το Καλώδιο

H ελληνική κυβέρνηση πράγματι επιβεβαίωσε ότι το Παρίσι απέστειλε ρηματική διακοίνωση στην Άγκυρα προκειμένου να την ενημερώσει για την έναρξη των ερευνών πόντισης του καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI). Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, και στελέχη του Υπουργείου Εξωτερικών επιμένουν ότι αυτό δεν συνιστά αίτημα αδειοδότησης ούτε αναγνωρίζει τουρκικές δικαιοδοσίες στην περιοχή. Ωστόσο οι απορίες που γεννιούνται είναι πολλαπλές δεδομένου ότι για την ενημέρωση των παράκτιων κρατών αρκούσε η έκδοση της NAVTEX

Ο Τραμπ Απέναντι σε Εχθρικό Κογκρέσο – Η Επόμενη Συγκρουσιακή Διετία

Ο Τραμπ Απέναντι σε Εχθρικό Κογκρέσο – Η Επόμενη Συγκρουσιακή Διετία

Η απώλεια και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου αποτελεί βαριά πολιτική ήττα για τον Τραμπ, έστω κι αν ο ίδιος έσπευσε να μην αναλάβει την ευθύνη, με το επιχείρημα ότι δεν ήταν υποψήφιος! Το εκλογικό αποτέλεσμα δυσκολεύει την προσπάθειά του να εμφανίζει κάθε πολιτική επιλογή ως έκφραση μιας αδιαμεσολάβητης λαϊκής εντολής. Η κοινωνική δυσαρέσκεια αποκτά πλέον ενιαία κοινοβουλευτική εκπροσώπηση απέναντι στον Λευκό Οίκο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όσοι ψήφισαν Δημοκρατικούς για το Κογκρέσο υιοθετούν συλλήβδην την πολιτική τους. Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι κατά βάση προϊόν αρνητικής ψήφου. Όπως είχε διαφανεί, ο Τραμπ είχε καταστεί πολιτικά τοξικός και στην πλειονότητά της αμερικανικής κοινωνίας. Με αυτή την έννοια, η εκλογική ήττα είναι πρωτίστως δικό του παιδί, έστω κι αν δεν το αναγνωρίζει

Το Διακύβευμα των Αμερικάνικων Εκλογών

Το Διακύβευμα των Αμερικάνικων Εκλογών

Η αμερικανική κάλπη των ενδιάμεσων εκλογών ξεπερνά κατά πολύ τα όρια μιας τυπικής ανακατανομής εδρών στο Καπιτώλιο. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα κρίσιμο  δημοψήφισμα για τη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, τη δυναμική του κινήματος MAGA, την πορεία της αμερικανικής οικονομίας και τον μελλοντικό προσανατολισμό της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, με δύο  πολεμικά μέτωπα ανοικτά. Για τον Λευκό Οίκο, η διατήρηση της πλειοψηφίας στα νομοθετικά σώματα συνιστά ζήτημα άμεσης πολιτικής επιβίωσης. Σε περίπτωση που οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τον έλεγχο στη Βουλή των Αντιπροσώπων ή τη Γερουσία, η νομοθετική ατζέντα του Τραμπ παραλύει ουσιαστικά, υποχρεώνοντας τη διοίκηση να περιοριστεί σε προεδρικά διατάγματα

Πληγές

Πληγές

Η διατήρηση της Ελλάδας στην επενδυτική βαθμίδα ΒΒΒ με σταθερές προοπτικές από την S&P Global, αποτελεί ένδειξη ότι η χώρα μας έχει αποκτήσει μεγαλύτερη δημοσιονομική αξιοπιστία, παρά το γεγονός ότι εξακολουθεί να τη βαρύνει το υψηλότερο δημόσιο χρέος στην Ευρώπη. Αυτό που ενδιαφέρει πλέον είναι κατά πόσο αυτή η πρόοδος μπορεί να συνεχιστεί σε αυτό το περιβάλλον των ακραίων ενεργειακών ανατιμήσεων, που απειλούν να επιβαρύνουν ταυτόχρονα την ανάπτυξη, τα δημόσια έσοδα και το κόστος ζωής. Ο αμερικανικός οίκος προβλέπει ότι το καθαρό δημόσιο χρέος, μετά την αφαίρεση των ταμειακών διαθεσίμων, θα υποχωρήσει στο 123% του ΑΕΠ στο τέλος του 2026, από περίπου 163% το 2019, για να περιοριστεί στο 107% έως το 2029. Πρόκειται για μια σημαντική μεταβολή που αποτυπώνει τη συνδυαστική επίδραση των πρωτογενών πλεονασμάτων, της ονομαστικής ανάπτυξης και της ενεργητικής διαχείρισης του χρέους. Παράλληλα, τα ταμειακά διαθέσιμα των 33 δισ. ευρώ λειτουργούν ως πρόσθετο απόθεμα ασφαλείας απέναντι σε ενδεχόμενες νέες διεθνείς αναταράξεις. Η ενεργειακή κρίση, όμως, είναι μια πληγή που δεν λέει να κλείσει. Η άνοδος των διεθνών τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου μεταφέρεται, με διαφορετική ένταση και χρονική υστέρηση, στην ηλεκτρική ενέργεια, στις μεταφορές, στη βιομηχανία και στα τρόφιμα. 

Τω Καιρώ Εκείνω…

Τω Καιρώ Εκείνω…

Καθώς σύμπας ο "προοδευτικός" κόσμος διαδηλώνει σήμερα με πραγματικό κεντρικό αίτημα να πέσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά με πρόσχημα την βασανιστική ακρίβεια στη στέγαση, τη βενζίνη, το ρεύμα, το χοιρινό και σε άλλα εδώδιμα και αποικιακά, (ακολουθώντας κατά πόδα τον λαϊκό ξεσηκωμό σε Γαλλία, Ιταλία και Αλβανία) το Brent υπερίπταται πέριξ των 110 δολαρίων ανά βαρέλι, το φυσικό αέριο στο TTF, κόντεψε –χθες- να φθάσει στα 89 ευρώ/MWh και η χονδρική στο ρεύμα ξεπερνά εδώ και δύο ημέρες, τα 240 ευρώ/MWh (αν και πάλι είναι από τις φθηνότερες σε όλη την ΝΑ Ευρώπη). Επειδή στην πρώην Ψωροκώσταινα ανθεί ο λωτός, (αγαπημένο φρούτο όσων διψούν να περιέρχονται σε κατάσταση λησμονιάς) που προτιμά τα ηλιόλουστα και ζεστά κλίματα σαν τα δικά μας, να θυμίσουμε τα κάτωθι: Το 2015 το Brent είχε 52 δολάρια το βαρέλι, το φυσικό αέριο κοντά στα 18 ευρώ/MWh και η χονδρική τιμή του ρεύματος, 51 ευρώ/Mwh. Τον αμέσως επόμενο χρόνο, το 2016, και οι τρεις προαναφερθέντες δείκτες υποχώρησαν. Η μεν ελληνική χονδρική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας έπεσε στα 42,8 ευρώ/MWh, η τιμή του Brent μειώθηκε στα 43,60 δολάρια το βαρέλι, ενώ τα συμβόλαια φυσικού αερίου στο TTF, κατρακύλησαν στα εγγύς των 14 ευρώ/MWh. 

Επιτέλους Λίγη Σοβαρότητα...

Επιτέλους Λίγη Σοβαρότητα...

Η σημερινή Σύνοδος στις Βρυξέλλες προσφέρει ακόμη μία ευκαιρία στην ευρωπαϊκή ηγεσία να αντιληφθεί επιτέλους την αντίφαση ανάμεσα στις φιλοδοξίες της πράσινης μετάβασης και στην πραγματικότητα μιας Ευρώπης που εξακολουθεί να εξαρτάται από εισαγόμενα καύσιμα και να επιβαρύνει με αχρείαστο επιπλέον κόστος τους καταναλωτές της εξαιτίας της  στρατηγικής αδυναμίας της να αξιοποιήσει τις δικές της ενεργειακές δυνατότητες. Αν νομίζουν στις Βρυξέλλες (και στην Αθήνα, την Ρώμη, το Βερολίνο και αλλαχού) ότι οι αγορές θα περιμένουν πότε θα δεήσουν οι 27 να αντιμετωπίζουν την ενεργειακή τους ασφάλεια μέσα από ένα πρίσμα απαγορεύσεων, περιβαλλοντικών επιβαρύνσεων και ολοένα και πιο αυστηρότερων περιορισμών, πλανώνται πλάνη οικτρά. Οι υδρογονάνθρακες εξακολουθούν να αποτελούν προαπαιτούμενο για την ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας, οι γεωπολιτικές συγκρούσεις διαταράσσουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες και οι τιμές των καυσίμων υπενθυμίζουν ότι η ενεργειακή εξάρτηση δεν αντιμετωπίζεται με διακηρύξεις περί κλιματικής ουδετερότητας. Η κρίση στη Μέση Ανατολή και οι κίνδυνοι για τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ καθιστούν το πρόβλημα ακόμη πιο ορατό. Η Ευρώπη καλείται να πληρώσει το τίμημα μιας εξάρτησης που δεν κρύβεται κάτω από το χαλί μόνο και μόνο επειδή κάποιοι αποφάσισαν να αφανίσουν την εγχώρια παραγωγή της.

Η Περίπτωση Ρούμπιο

Η Περίπτωση Ρούμπιο

Η ομιλία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα κολάκευσε τη φιλοτιμία των Ελλήνων, αλλά ο στόχος της δεν ήταν προφανώς κατ’ αποκλειστικότητα αυτός. Ηταν μια έκκληση αναζωογονήσεως του πνεύματος της Δύσεως, όπως διαμορφώθηκε στην Αθήνα των κλασικών χρόνων, στη Ρώμη εν συνεχεία, στη Χριστιανική Ευρώπη, για να ολοκληρωθεί –κατά την άποψή του, βεβαίως– με τη δημιουργία της Αμερικανικής Δημοκρατίας. Ηταν, με άλλα λόγια, μια προβολή της αντιλήψεως του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ –κάποιοι θα πουν και του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς– για ό,τι αποκαλούμε Δύση σε γενικές γραμμές και στην οποία προσεδόθη βάθος ιστορικό. Αυτή είναι η μοίρα, άλλωστε, των κλασικών κειμένων

Τόσο Καλά Όσο Ήταν Δυνατόν

Τόσο Καλά Όσο Ήταν Δυνατόν

Οι δημόσιες τοποθετήσεις του Αμερικανού υπουργού επί των Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο κατά την πρώτη επίσκεψή του στην Αθήνα υπήρξαν ασφαλώς περιεκτικές, προσεκτικότατα διατυπωμένες, με αποτέλεσμα να έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα τα όσα υποδήλωνε πολλές φορές διά της σιωπής του. Ηταν μια σώφρων τακτική αυτή που αποφάσισε να ακολουθήσει. Υπήρξαν ορισμένοι που θεώρησαν

Η Αδιέξοδη Ενεργειακή Μετάβαση

Η Αδιέξοδη Ενεργειακή Μετάβαση

Εντύπωση προκαλεί η αντίδραση της Κομισιόν και οι τοποθετήσεις διαφόρων ανώτερων στελεχών της εν όψει των μέτρων που πρέπει να ληφθούν για την αντιμετώπιση της νέας ενεργειακής κρίσης που μαστίζει την Ευρώπη τους τελευταίους μήνες. Αντί να προβληθεί η ανάγκη ενίσχυσης της εγχώριας παραγωγής υδρογονανθράκων, της καύσης καθαρού άνθρακα και αύξησης της παραγωγής από πυρηνικούς σταθμούς, που μπορούν να επιφέρουν άμεσα αποτελέσματα τόσο στην μείωση των τιμών προμήθειας όσο και στην μείωση της υψηλής ενεργειακής εξάρτησης της ΕΕ - υπολογίζεται άνω του 57%- επαναλαμβάνεται εν είδη παπαγαλίας η δέσμευση για την περαιτέρω προώθηση των ΑΠΕ και την αύξηση των σχετικών επενδύσεων.

Περσική Νίκη στα Γαυγάμηλα

Περσική Νίκη στα Γαυγάμηλα

Χωρίς τελετές και ομιλίες, σχεδόν κρυφά, οι τελευταίοι Αμερικανοί στρατιώτες αποχώρησαν από το Ιράκ την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, κλείνοντας έναν κύκλο που άνοιξε το 2003 με την εισβολή και κατοχή που διέταξε ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους ο νεότερος. Το ότι η αποχώρηση ολοκληρώθηκε στην αεροπορική βάση του Αρμπίλ στο ιρακινό Κουρδιστάν έχει ιδιαίτερη σημασία. Οι Αμερικανοί συμμάχησαν με τους Κούρδους του Ιράκ από το 1991, στο τέλος του Πρώτου Πολέμου του Κόλπου, όταν οι ΗΠΑ ηγήθηκαν μιας ευρείας συμμαχίας χωρών που έσπευσαν να βοηθήσουν τους Κούρδους καθώς δέχονταν τα φονικά αντίποινα του Σαντάμ Χουσεΐν επειδή επαναστάτησαν εναντίον του αυταρχικού καθεστώτος του

Δημοσιονομικό Μαξιλάρι

Δημοσιονομικό "Μαξιλάρι"

Η συζήτηση για τη φορολογία των υπερκερδών, τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα και τον ΦΠΑ δεν είναι μόνο πολιτική, αλλά πρωτίστως δημοσιονομική. Οι αλλεπάλληλες ενεργειακές και γεωπολιτικές αναταράξεις δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο η κυβέρνηση δεν μπορεί εύκολα να δεσμεύσει σήμερα το σύνολο του δημοσιονομικού χώρου που διαθέτει, χωρίς να διατηρεί ένα σημαντικό απόθεμα ασφαλείας για το ενδεχόμενο μιας νέας κρίσης, ή έστω για την πιθανότητα να επιδεινωθούν οι υφιστάμενες. Θέσεις που έως πρόσφατα θεωρούνταν δύσκολο να μεταβληθούν, όπως η απόρριψη μιας γενικευμένης φορολόγησης υπερκερδών ή παρεμβάσεων στους έμμεσους φόρους, συλλήβδην, έχουν πλέον ανατραπεί. Όταν η ενεργειακή κρίση δεν αποτελεί πλέον ένα μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά μέρος μιας αλυσίδας διαδοχικών κρίσεων, η διατήρηση εσόδων και δημοσιονομικών εφεδρειών αποκτά στρατηγική σημασία. Τα στοιχεία του 2026 δείχνουν 

Δίχτυ Προστασίας

Δίχτυ Προστασίας

Καθώς βαθαίνει η ενεργειακή κρίση, που είναι ιδιαίτερα αισθητή στην Ευρώπη, με τις τιμές των ενεργειακών προϊόντων -πετρέλαιο, φ. αέριο, ηλεκτρισμός- να αυξάνονται καθημερινά πληθαίνουν οι φωνές για την ανάγκη να δημιουργηθεί ένα «Δίχτυ Προστασίας». Δηλαδή, την εισαγωγή ενός μηχανισμού που με την χρηματοδότηση του κράτους ή της ΕΕ ή και των δύο μαζί, θα εξισορροπεί τις αυξητικές τάσεις και θα κρατά τις τιμές σε σχεδόν σταθερά και ανεκτά για τον καταναλωτή επίπεδο. Αυτός περίπου ήταν ο μηχανισμός που χρησιμοποιήθηκε από την Ελληνική και άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για να συγκρατήσει τις τιμές στην κρίση που ξέσπασε το 2022, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και την απότομη μείωση της ροής του Ρωσικού αερίου προς ευρωπαϊκούς προορισμούς.

Απόρρητο