Σχόλιο

Ο Πόλεμος της Ενέργειας Δεν Τελείωσε

Ο Πόλεμος της Ενέργειας Δεν Τελείωσε

Μπορεί σήμερα και αύριο να συναντώνται στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν οι αντιπροσωπείες ΗΠΑ και Ιράν για να εδραιώσουν την τρέχουσα εκεχειρία και ενδεχομένως τους όρους ειρήνευσης, και ίσως το επιτύχουν, όμως η γενικότερη αναστάτωση που επικρατεί στον Περσικό Κόλπο και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή δεν έχει κοπάσει. Εάν κρίνουμε μάλιστα από τις συνεχιζόμενες μάχες μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ στον Λίβανο και από τις αμυντικές κινήσεις των κρατών στο Κόλπο, όλοι προετοιμάζονται για την επόμενη φάση της πολεμικής αναμέτρησης που όλα δείχνουν ότι θα είναι πλέον διευρυμένη

Παραισθήσεις και Ψευδαισθήσεις

Παραισθήσεις και Ψευδαισθήσεις

Το ενδιαφέρον της αντιπολίτευσης για τη δικογραφία στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι απολύτως κατανοητό. Η άφιξή της αναθέρμανε το δημόσιο διάλογο για το πελατειακό κράτος, το περιβόητο «ρουσφέτι» και την πίεση που συχνά αισθάνονται οι βουλευτές -θεωρούμε, όλων των κομμάτων - να ικανοποιούν προσωπικά αιτήματα ψηφοφόρων στις εκλογικές τους περιφέρειες. Πρόκειται για μια βαθιά ριζωμένη παθογένεια του ελληνικού πολιτικού συστήματος, που εξακολουθεί να υφίσταται και για την οποία κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος. Τα τελευταία χρόνια, βέβαια, έχουν γίνει σημαντικά βήματα προς τη θωράκιση της διαφάνειας και της λογοδοσίας: από τη θεσμοθέτηση του ΑΣΕΠ, μέχρι τη «Διαύγεια» και την επέκταση της ψηφιακής διακυβέρνησης. Όλα, εργαλεία που, ανεξαρτήτως πολιτικών αποχρώσεων, συνέβαλαν στον περιορισμό παλαιών πρακτικών. Ωστόσο, στη χώρα που συνεχίζει να κολυμπά στα πολιτικά απόνερα του εμφυλίου, η συναίνεση αποτελεί χίμαιρα. Η πολιτική αντιπαράθεση οξύνεται. 

Θα Aποχωρήσουν οι ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ;

Θα Aποχωρήσουν οι ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ;

Το θέμα της αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ επανέρχεται στο προσκήνιο μετά τις δηλώσεις Τραμπ στην «Telegraph». Ο Πλανητάρχης είπε ότι εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να αποσύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες από το ΝΑΤΟ, αφού η Βορειοατλαντική Συμμαχία δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά του για συμμετοχή στον πόλεμο κατά του Ιράν. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ χαρακτήρισε τη Συμμαχία «χάρτινη τίγρη», αναφέροντας ότι η αποχώρηση της Αμερικής από τη συνθήκη άμυνας είναι πλέον «αδιαπραγμάτευτη». Είναι γεγονός πάντως ότι ο κατάλογος παραπόνων των Αμερικανών απέναντι στους κάποτε στενούς συμμάχους  Ευρωπαίους είναι μακρύς, από τις αποφάσεις των Ισπανών να μην

Χωρίς Διέξοδο

Χωρίς Διέξοδο

Σήμερα εισερχόμαστε στην έκτη εβδομάδα εχθροπραξιών μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν μετά την απρόκλητη επίθεση των πρώτων κατά της Τεχεράνης στις 28 Φεβρουαρίου. Παρά τους ανηλεείς αεροπορικούς βομβαρδισμούς με την προσβολή άνω των 15.000 στόχων - πολλοί από τους οποίους αποδείχτηκαν άνευ αντικρίσματος αφού η επιλογή τους έγινε μέσω ΑΙ- και την καταστροφή πολλών στρατιωτικών και ενεργειακών εγκαταστάσεων, η άμυνα του Ιράν παραμένει ισχυρή.

Διευρύνεται ο Στόχος του Πολέμου;

Διευρύνεται ο Στόχος του Πολέμου;

Ο επιχειρησιακός και πολιτικός στόχος της επίθεσης στο Ιράν διευρύνεται από τιμωρία/αποτροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας σε κάτι πιο συγκεκριμένο και παγκόσμια κρίσιμο – τη διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ. Σε μεγάλο βαθμό αλλάζει ο στόχος, αλλά όχι επίσημα. Αρχικά, οι επιχειρήσεις παρουσιάζονταν με στόχο την αποτροπή του πυρηνικού προγράμματος και την αποδυνάμωση της στρατιωτικής ισχύος του Ιράν. Παράλληλα βέβαια είχε διατυπωθεί σαν στόχος και η αλλαγή του εκεί καθεστώτος. Αν όμως το Ιράν απαντήσει με παρενόχληση ή μερικό αποκλεισμό των Στενών, τότε η προστασία της παγκόσμιας ενεργειακής ροής γίνεται de facto κεντρικός στόχος

Χτυπούν το Σαμάρι για να Ακούσει ο Γάιδαρος

Χτυπούν το Σαμάρι για να Ακούσει ο Γάιδαρος

Τα αντικρουόμενα σήματα που εκπέμπει η ευρωπαϊκή θεσμική οικογένεια (λέγε με Ε.Ε.) στο θέμα της ενεργειακής της ασφάλειας με επίκεντρο τον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου, είναι το τελευταίο κεφάλαιο στο βιβλίο της αναξιοπιστίας -στην καλύτερη – ή της σκόπιμης  υπονόμευσης - στη χειρότερη- ενός υποτιθέμενα κομβικού/στρατηγικού έργου που αποκόπτει τον ομφάλιο λώρο της Ευρώπης με την Ρωσία, χαρίζει  γεωστρατηγικούς πόντους στην Ελλάδα και στηρίζει την Ουκρανία. Η ελληνική κυβέρνηση επιμένει ότι ο Κάθετος Διάδρομος αποτελεί έργο ευρωπαϊκής σημασίας, καθώς συμβάλλει στην ενεργειακή διαφοροποίηση και περιορίζει την εξάρτηση από –κακόβουλους- μεμονωμένους προμηθευτές. Κατανοητό! Η Ε.Ε. αφήνει όμως το χρόνο να κυλά χωρίς να μπορεί κανείς να εξηγήσει τους πραγματικούς λόγους πίσω από αυτή την καθυστέρηση, εκτός και αν επιλέξει να το ρίξει στις θεωρίες και τα σενάρια συνωμοσίας που έχουν ξεβραστεί ήδη στις ακτές της ενημέρωσης. Ωστόσο, υπάρχει και μια ακόμη παράμετρος που συνδέεται με την υπόθεση που εξετάζουμε. Η αυξανόμενη πίεση των Αμερικανών προς την Ε.Ε. να εγκρίνει τη διατλαντική εμπορική συμφωνία, με αντάλλαγμα τη διατήρηση προνομιακής πρόσβασης στο αμερικανικό LNG, υποκρύπτει δυνητικές αρνητικές εξελίξεις που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα την ενεργειακή στρατηγική της Ελλάδας και ειδικότερα τον Κάθετο Διάδρομο.

Χωρίς Πυξίδα η Ευρώπη Αντιμέτωπη με την Νέα Ενεργειακή Κρίση

Χωρίς Πυξίδα η Ευρώπη Αντιμέτωπη με την Νέα Ενεργειακή Κρίση

Καθώς συνεχίζεται για τέταρτη εβδομάδα ο πόλεμος στο Ιράν, οι επιπτώσεις του είναι ήδη αισθητές στην οικονομία και στις τσέπες των καταναλωτών. Όπως είχαμε προβλέψει ξεκάθαρα μέσα από την στήλη (εδώ), η πολεμική αναμέτρηση μεταξύ ΗΠΑ/Ισραήλ και Ιράν θα οδηγούσε σε ενεργειακή κρίση γιατί και τα δύο μέρη, ήδη από τις πρώτες ημέρες της σύγκρουσης, επικεντρώθηκαν σε κτυπήματα κατά ενεργειακών στόχων. Το μεν Ιράν προσέβαλλε και προσβάλλει καθημερινά πλοία με ενεργειακά φορτία στον Κόλπο, αποτρέποντας έτσι τις περισσότερες ναυτιλιακές εταιρείες από το να κατευθύνουν τα πλοία τους προς τα Στενά του Ορμούζ. Ταυτόχρονα, Ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι πλήττουν χερσαίες ενεργειακές παραγωγικές εγκαταστάσεις σε όλες τις χώρες του Κόλπου αδιακρίτως, μεγάλο τμήμα των οποίων έχει υποστεί σοβαρές ζημιές και υποχρεώνοντας τις υπόλοιπες να σταματήσουν την λειτουργία τους. Έτσι, η Τεχεράνη, παρά την έλλειψη ηγεσίας και υπό τους ανηλεείς βομβαρδισμούς των Αμερικανοϊσραηλινών, έχει καταφέρει να διακόψει την κανονική ροή πετρελαίου και LNG από τον Κόλπο προς τις διεθνείς αγορές

Εθνικές Επιδιώξεις με Ευρωπαϊκό Μανδύα

Εθνικές Επιδιώξεις με Ευρωπαϊκό Μανδύα

Η συζήτηση σχετικά με τον Κάθετο Διάδρομο Φυσικού Αερίου δεν αφορά πλέον μόνο σε ένα στρατηγικό έργο ενεργειακής υποδομής, αλλά εξελίσσεται σε πεδίο γεωπολιτικής αντιπαράθεσης στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Αλέξανδρος Εξάρχου, επικεφαλής του ομίλου AKTOR και της Atlantic SEE LNG Trade, περιγράφει ένα σκηνικό έντονων πιέσεων και ανταγωνισμών, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ΒΗΜΑ, και υποστηρίζει ότι ορισμένες χώρες, ιδίως του ευρωπαϊκού Βορρά, επιχειρούν να υπονομεύσουν την ανάπτυξη του Διαδρόμου που θα μεταφέρει αμερικανικό LNG μέσω Ελλάδας, προς τη ΝΑ και Ανατολική Ευρώπη. Όπως υποστηρίζει ασκούνται ήδη πιέσεις σε κράτη από τα οποία θα διέρχεται ώστε να μην προχωρήσουν στη σύναψη μακροπρόθεσμων συμβολαίων προμήθειας LNG από τις ΗΠΑ. Ο κ. Εξάρχου αποδίδει αυτή τη στάση σε παρεμβάσεις ευρωπαϊκών κυβερνήσεων ή και Ευρωπαίων αξιωματούχων που, παρότι εμφανίζονται με το θεσμικό μανδύα της Ε.Ε., εν τούτοις προωθούν εθνικές στρατηγικές. Κατά την εκτίμησή του, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να 

Ο Νέος Πόλεμος του Πετρελαίου

Ο Νέος Πόλεμος του Πετρελαίου

Είχαμε και στο παρελθόν παρόμοιους πολέμους, όπως στη πρώτη πετρελαϊκή κρίση του 1973 με το εμπάργκο των Αράβων πετρελαιοπαραγωγών κατά της Δύσης, την δεύτερη το 1979 με επίκεντρο το Ιράν και την πτώση του Σάχη και την τρίτη με την επιχείρηση Καταιγίδα της Ερήμου και την εκδίωξη του Σαντάμ Χουσεΐν από το Κουβέιτ, που το είχε καταλάβει με το «έτσι θέλω» για να αρμέξει τον πετρελαϊκό του πλούτο. Όμως, αυτές οι κρίσεις προκλήθηκαν με αφορμή τον έλεγχο του πετρελαίου. Σήμερα έχουμε ένα κανονικό πόλεμο να εξελίσσεται σε τεράστια γεωγραφική κλίμακα, με το πετρέλαιο και τις εγκαταστάσεις παραγωγής να αποτελούν στρατιωτικούς στόχους

Ευκαιρία για τα 12 Μίλια

Ευκαιρία για τα 12 Μίλια

Αν αύριο το πρωί με ένα προεδρικό διάταγμα η Ελλάδα επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ., η Τουρκία θα έκανε πράξη το «casus belli»; Το πιθανότερο είναι πως όχι, καθώς το πολιτικοδιπλωματικό σκηνικό είναι σε βάρος της, με τα μάτια του Ισραήλ να την κοιτάνε επίμονα και τους Κούρδους να θέλουν κράτος. Η Ελλάδα πήγε πλοία και αεροπλάνα στην Κύπρο, τα οποία θα έπρεπε να ήταν προσημείωση της εκεί διατήρησής τους και μετά το τέλος του πολέμου στο Ιράν. Είμαστε εγγυήτρια δύναμη και μην ξεχνάμε ότι η άλλη εγγυήτρια, η Τουρκία, κατέχει το μισό νησί με 30 χιλιάδες στρατό. Η αποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων θα μπορούσε να είναι σαφής όρος για να φύγουν και οι Τούρκοι από το κατεχόμενο τμήμα

Ο Αέναος Πόλεμος

Ο Αέναος Πόλεμος

Με την έκτη κατά σειρά, μέσα σε 45 χρόνια, στρατιωτική σύγκρουση στην Μέση Ανατολή να είναι σε πλήρη εξέλιξη, έχει αρχίσει να κυριαρχεί η αίσθηση ότι βιώνουμε πλέον έναν αέναο πόλεμο. Η σημερινή σύρραξη, αν και σε αρχικό στάδιο ακόμα, γρήγορα εξελίσσεται στην μεγαλύτερη σε κλίμακα και στόχους, σε σύγκριση με όλες τις προηγούμενες. Με την άμεση εξολόθρευση μεγάλου τμήματος της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της βαλλόμενης χώρας να αποτελεί την ειδοποιό διαφορά. Μπορεί να μην έχουμε δει ακόμα τις εκατόμβες των νεκρών από τον οκταετή Ιρανό-Ιρακινό πόλεμο (1981-1989),ή την απόλυτη καταστροφή των χερσαίων στρατιωτικών δυνάμεων ( όπως επί Σαντάμ Χουσεΐν το 1991 και 2003), ή την ισοπέδωση της Γάζας από τους Ισραηλινούς (2023-2025), ή τον βομβαρδισμό με διατρητικές βόμβες των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν από

Ο Πόλεμος που Πληρώνει (Πάλι) η Ευρώπη

Ο Πόλεμος που Πληρώνει (Πάλι) η Ευρώπη

Οι αγορές ενέργειας έχουν μάθει να φοβούνται δύο πράγματα σε έναν πόλεμο με το Ιράν: πλήγματα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις του Κόλπου και διαταραχή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ. Για χρόνια αυτό το σενάριο έμοιαζε υπερβολικό. Ήταν ένας εφιάλτης με τεράστιο κόστος για όλους. Τώρα ο εφιάλτης έγινε πραγματικότητα. Οι επιθέσεις σε διυλιστήρια και ενεργειακές υποδομές στη Σαουδική Αραβία, στο Κατάρ και αλλού στην περιοχή δείχνουν πόσο εύθραυστο είναι το παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα, ενώ η κίνηση των δεξαμενόπλοιων στα Στενά του Ορμούζ – από όπου περνά περίπου το ένα τρίτο του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου – έχει περιοριστεί δραματικά. Για τις αγορές αυτό είναι το σημείο μηδέν. Όταν το Ορμούζ μπλοκάρει, ολόκληρη η παγκόσμια οικονομία κρατά την ανάσα της. Οι τιμές ήδη αντιδρούν. Το πετρέλαιο έχει υπερβεί τα 80 δολάρια, ενώ το φυσικό αέριο στην Ευρώπη έχει δει την τιμή σχεδόν να διπλασιάζεται σε λίγες ημέρες. Οι μνήμες από την ενεργειακή κρίση δεν άργησαν να ξυπνήσουν

Η Aναπόφευκτη Σύγκρουση

Η Aναπόφευκτη Σύγκρουση

Με άρθρα και αναλύσεις που δημοσιεύτηκαν στο πόρταλ όλες τις προηγούμενες ημέρες εδώ και εδώ είχαμε προειδοποιήσει για την καταιγίδα που έρχεται. Αρα δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η επίθεση που εξαπέλυσαν από κοινού ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν το περασμένο Σάββατο το πρωί. Στόχος της οποίας είναι η εξουδετέρωση του Ιράν ως ενεργού δρώντος στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο. Η πρώτη φάση της Αμερικανικής επιχείρησης «Επική Οργή» και της παράλληλης Ισραηλινής με την κωδική ονομασία «Βρυχηθμός του Λιονταριού» ολοκληρώθηκε τυπικά εχθές με την επιβεβαίωση από Ιρανικής πλευράς του θανάτου του υπέρτατου ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμεινί μετά από στοχευμένο πλήγμα βαλλιστικών πυραύλων κατά του συμπλέγματος γραφείων και κατοικιών που διέμενε στο κέντρο της Τεχεράνης.

Δανεικά Όπλα και Ξύλινα Τείχη

Δανεικά Όπλα και Ξύλινα Τείχη

Η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» της Ρωσίας στην Ουκρανία, ευφημισμός της εισβολής μιας χώρας σε μια γειτονική της, απέδειξε, εκτός από το πόσο ευφάνταστοι παραμένουν οι κληρονόμοι της πρώην ΕΣΣΔ όταν είναι να διατυπώσουν το προφανές για όλους τους άλλους, ότι η περίοδος του στρουθοκαμηλισμού για τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης είχε φθάσει στο τέλος της. Οι εθελότυφλοι Ευρωπαίοι έζησαν μια παρατεταμένη περίοδο Καθαράς Δευτέρας, πετώντας ιδεολογικό χαρταετό, επαναπαυμένοι ότι ο καλός Θείος Σαμ θα τους προστατεύει εσαεί από τη ρωσική αρκούδα, εξοικονόμησαν πολύτιμα ποσοστά ως προς το ΑΕΠ από τις δαπάνες τους για την άμυνα και απόλαυσαν μια μακρά ευημερία με δανεικά όπλα. Ποδηγετούμενη από την κυνικά αβαθή γερμανική πολιτική που πρότασσε το στενό εθνικό συμφέρον από το ευρύτερο ευρωπαϊκό, η Ένωση των «27», βάδισε αυτάρεσκα στην κινούμενη άμμο της πράσινης ανάπτυξης, ανάγοντας τα βραχυπρόθεσμα κέρδη σε κεντρική πολιτική επιδίωξη.

Τέσσερα Χρόνια

Τέσσερα Χρόνια  

Στα μέσα Φεβρουαρίου του 2022, σχεδόν κανείς δεν περίμενε ότι η Ρωσία θα εισέβαλλε στην Ουκρανία. Ούτε οι ίδιοι οι Ουκρανοί, κι είναι κάτι που καταλογίζουν  στον πρόεδρο τους, ο οποίος προφανώς δεν δημοσιοποίησε τις πληροφορίες που είχε για να μην υπάρξει μαζική διαφυγή από τη χώρα. Μετά τη ρωσική εισβολή, στις 24 Φεβρουαρίου, σχεδόν κανείς στη Δύση δεν περίμενε ότι ο πόλεμος θα διαρκούσε πάνω από μερικές εβδομάδες, καθώς η στρατιωτική δυσαναλογία υπέρ της Ρωσίας ήταν συντριπτική. Εξού και η πρόταση της Ουάσιγκτον στον πρόεδρο Ζελένσκι να φυγαδευτεί για να αποφύγει τη σύλληψή ή τον θάνατο. «Πυρομαχικά χρειάζομαι, όχι μεταφορικό μέσο», απάντησε εκείνος. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο κόσμος έχει αλλάξει

Το Διεθνές Εκτόπισμα της Αρβελέρ

Το Διεθνές Εκτόπισμα της Αρβελέρ

Ο θάνατος της Ελένη Γλύκατζη–Αρβελέρ ήρθε να μας θυμίσει την αξία ορισμένων προσωπικοτήτων που ξεπέρασε τα σύνορα και με τη διεθνή ακτινοβολία της βοήθησε την Ελλάδα να σηκωθεί λίγο ψηλότερα. Πνευματική, κορυφαία της Βυζαντινολογίας, γυναίκα δυναμική και πρωτοπόρα, συνδιαλέχθηκε, επαγγελματικά και κοινωνικά, με μεγάλες, διεθνείς προσωπικότητες, από τον τον Φρανσουά Μιτεράν  μέχρι την Σιμόν ντε Μποβουάρ.  Ολοι αναγνώριζαν και θαύμαζαν, σε προσωπικό και θεσμικό επίπεδο, τις γνώσεις, την προσφορά της και το σπινθηροβόλο πνεύμα της. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο πως είχε τιμηθεί με τις σημαντικότερες διακρίσεις της χώρας όπως ο Χρυσός Σταυρός της Λεγεώνος της Τιμής

Απόρρητο