Δευ, 27 Οκτωβρίου 2025 - 08:00
Με βάση τη λαϊκή σοφία του «κάλλιο αργά παρά ποτέ» θα έπρεπε να νιώθουμε ευγνώμονες που ο Πρόεδρος Τραμπ παραδέχθηκε επιτέλους ότι δυσκολεύεται να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Χρειάστηκε μόλις 10 μήνες στο Οβάλ Γραφείο, εκατοντάδες ώρες συνομιλιών με τους ηγέτες της Ευρώπης και κάθε λογικό γεωπολιτικό αναλυτή, και άγνωστο αριθμό απωλειών στο μέτωπο μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι ορισμένα θέματα δεν λύνονται με τελεσίγραφα— ιδιαίτερα όταν ο ίδιος εμφανίζεται διστακτικός να τα εφαρμόσει. Η παραδοχή του Αμερικανού Προέδρου, όμως, δεν σταμάτησε εκεί, αλλά περιελάμβανε μία ακόμα πιο αναπάντεχη δήλωση, δηλαδή ότι θα ζητήσει από τον Κινέζο ομόλογό του να μεσολαβήσει για τον τερματισμό των συγκρούσεων. Η αναφορά αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί ως ασύμβατη με τον χαρακτήρα του Τραμπ, όπως τουλάχιστον έχουμε συνηθίσει να τον βλέπουμε την τελευταία δεκαετία. Και παρόλο που μπορεί να πρόκειται για μία μετακύλιση των ευθυνών σε κάποιον άλλον πέρα από τον ίδιο και την κυβέρνησή του, συνιστά και μία αδιαμφισβήτητη παραδοχή πως ο Λευκός Οίκος, και κατ’επέκταση οι ΗΠΑ, δεν διαθέτουν επαρκή εργαλεία ώστε να σταματήσουν τη Ρωσία, τουλάχιστον χωρίς τη δραματική κλιμάκωση μίας άμεσης εμπλοκής στον πόλεμο.