Οι αλλεπάλληλες συσκέψεις του Σαββατοκύριακου και οι επαφές του Προέδρου με πολιτικούς αρχηγούς δείχνουν πως η κρίση είναι υπαρκτή και βαθαίνει, έστω κι αν προς το παρόν, καμία πολιτική παράταξη δεν τραβά το σχοινί στα άκρα.
Ωστόσο, το πραγματικό πολιτικό ερώτημα δεν αφορά μόνο στο αν τα βίντεο αποτελούν προϊόν υποκλοπής, αν είναι γνήσια, ή πρόκειται για μια ακόμη περίπτωση fake news. Το καίριο ερώτημα είναι τί πραγματικά αποκαλύπτουν, εφόσον αποδειχθούν αυθεντικά, για τη λογική με την οποία λαμβάνονται οι αποφάσεις στρατηγικού χαρακτήρα στο Νησί.
Και εδώ ακριβώς μπαίνει το ζήτημα του πολύπαθου GSI.
Η επαναλαμβανόμενη, αντιφατική και συχνά ακατανόητη (;) στάση της Κύπρου απέναντι σε ένα έργο που έχει κριθεί κομβικό για την ενεργειακή ασφάλεια του Νησιού, και το οποίο έχει βαλτώσει ακόμη και όταν όλα έδειχναν να έχουν επιλυθεί για να προχωρήσει, αποκτά νέα διάσταση. Αν στα βίντεο, όπως διαρρέεται, γίνεται λόγος για συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα - ακόμη και για κατασκευαστή με δραστηριότητα και στην Ελλάδα - ο οποίος φέρεται να μην επιθυμεί την υλοποίηση του GSI για να αξιοποιήσει δικούς του χώρους αποθήκευσης ενέργειας, τότε δεν μιλάμε απλώς για πολιτικό σκάνδαλο, αλλά για ενδεχόμενη -σκόπιμη- υπονόμευση μιας διακρατικής ενεργειακής συμφωνίας.
Σε αυτή την περίπτωση, η υπόθεση παύει να αποτελεί εσωτερική κυπριακή υπόθεση και μετατρέπεται σε ζήτημα εμπιστοσύνης στην ενεργειακή συνεργασία της Κύπρου με την Ελλάδα. Ακόμη περισσότερο, θα εξηγούσε πολλά περισσότερα από εκείνα που βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής, σήμερα. Από τις παλινωδίες στις δηλώσεις, μέχρι τη διγλωσσία κυβερνητικών αξιωματούχων από την Λευκωσία αλλά και την αμφιλεγόμενη ρητορική γύρω από το πολύπαθο έργο.
Φυσικά, όλα αυτά τελούν υπό την αίρεση της Δικαιοσύνης. Αν δεν επιβεβαιωθούν τα στοιχεία, τότε είναι επόμενο ότι θα καταρρεύσει και η αξιοπιστία των καταγγελιών. Όμως έως ότου φθάσουμε μέχρι εκείνο το σημείο, η σιωπή, οι υπεκφυγές και η επίκληση της νομιμότητας, χωρίς την απαραίτητη διαφάνεια δεν λειτουργούν κατευναστικά. Αντιθέτως, ενισχύουν την αίσθηση ότι διακυβεύεται κάτι περισσότερο από ένα ακόμη πολιτικό σκάνδαλο.
Ίσως, τελικά, οι εξελίξεις στην Κύπρο να αποδειχθούν διαφωτιστικές όχι μόνο για το αν υπάρχει σκάνδαλο, αλλά και για το ποιοι και γιατί δεν ήθελαν ποτέ πραγματικά να προχωρήσει ο GSI.
Το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, έργο ύψους 1,9 δισ. ευρώ παρουσιάστηκε ως έργο με στρατηγικά χαρακτηριστικά που θα πρόσφερε στο Νησί, ενεργειακή ασφάλεια, γεωπολιτική αναβάθμιση και ευρωπαϊκή στήριξη.
Στην πράξη, όμως, αντικατοπτρίζει τις χρόνιες παθογένειες του κυπριακού πολιτικού συστήματος.
Οι αποκαλύψεις για σκάνδαλα χρηματισμού στην Κύπρο, σε συνδυασμό με την ενεργοποίηση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αφορούν στον πυρήνα του έργου. Η ευρωπαϊκή εισαγγελική έρευνα για πιθανά ποινικά αδικήματα, που συνδέονται με τον GSI, αποδεικνύει ότι από τη στιγμή που τίθεται ζήτημα διαχείρισης κοινοτικών κονδυλίων, το έργο παύει, αυτόματα, να είναι απλώς ενεργειακό και προσλαμβάνει έντονο πολιτικό χαρακτήρα.
Ιδίως οι υπόνοιες ότι οι όποιες “ατασθαλίες”, εντοπίζονται χρονικά, στην αρχική φάση του σχεδιασμού, ήτοι, πριν από την ανάληψη της διαχείρισης του έργου από τον ΑΔΜΗΕ, εξηγούν σε ένα μεγάλο βαθμό τα όσα κατά καιρούς εκπορεύονται από την πλευρά της Λευκωσίας -από τις κατηγορίες κατά της Ελλάδας, μέχρι τις δηλώσεις Κεραυνού.
Η χρονική σύμπτωση με τις πρόσφατες αποκαλύψεις που εμπλέκουν πολιτικά πρόσωπα σε ισχυρισμούς περί παράνομου χρηματισμού ενισχύει την αίσθηση για την ύπαρξη ενός συστήματος που λειτουργεί εκτός των κανόνων διαφάνειας.
Αν οι φήμες αποκτήσουν υπόσταση η υπόθεση ενός mega project όπως ο GSI που έχει βαλτώσει εξαιτίας εμπεδωμένων επιχειρηματικών συμφερόντων στο Νησί, δεν θα αφορά μόνο σε ένα ακόμη έργο υποδομής. Θα αφορά στο κατά πόσο η Κύπρος μπορεί να θεωρείται αξιόπιστος εταίρος σε μεγάλα ευρωπαϊκά και περιφερειακά έργα.
Το energia.gr έχει αναδείξει σε όλη του την έκταση το μέγεθος του προβλήματος και αμαρτίαν ουκ έχει!