ριζικά, η παλιά τάξη πραγμάτων έχει λάβει τέλος, η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ έχει φέρει τα πάνω κάτω, αλλά η κατάσταση στο ουκρανικό μέτωπο εμφανίζεται σταθεροποιημένη. Οι αριθμοί είναι βέβαια συντριπτικοί: 1,2 εκατομμύρια θύματα στη ρωσική πλευρά (εκ των οποίων πάνω από 300.000 θεωρούνται νεκροί), πάνω από μισό εκατομμύριο στην ουκρανική πλευρά (με 100.000 – 140.000 νεκρούς), 5,8 εκατομμύρια ουκρανοί πρόσφυγες και 3,7 εκατομμύρια εκτοπισμένοι στο εσωτερικό της Ουκρανίας. Αλλά η Ρωσία δεν πέτυχε, ούτε αναμένεται να πετύχει, των πρωταρχικό της στόχο να υποτάξει την Ουκρανία και να την καταστήσει υποτελές κράτος. Ελέγχει το ένα πέμπτο της χώρας, όσο περίπου ήλεγχε και πριν από την εισβολή. Αντί όμως να την απομακρύνει από τη Δύση, όπως επιδίωκε, την έστρεψε ακόμη περισσότερο προς τα εκεί.
Ο πόλεμος αφύπνισε επίσης την Ευρώπη. Συνειδητοποιώντας ότι οι βλέψεις του Πούτιν δεν θα σταματήσουν στο Κίεβο, και διαπιστώνοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί και να μην την υπερασπιστούν αν δεχθεί επίθεση, αποφάσισε να ενισχύσει με ίδια μέσα την άμυνά της. Ο δρόμος θα είναι μακρύς και δύσκολος. Οι πολίτες ήδη δεν βλέπουν με καλό μάτι την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών εις βάρος αγαθών που τους είναι απαραίτητα. Οι λαϊκιστές είναι έτοιμοι να εκμεταλλευτούν αυτή τη δυσαρέσκεια. Μπροστά στις νέες προκλήσεις, όμως, κανείς δεν δικαιούται να χώνει το κεφάλι του στην άμμο.
(Από ΤΑ ΝΕΑ)