κόστος δανεισμού και οι χαμηλές πιστοληπτικές αξιολογήσεις περιορίζουν την ικανότητά τους να επενδύσουν στην κλιματική προσαρμογή και την ενεργειακή μετάβαση.
Στην έκθεσή της, η Fitch επισημαίνει ότι οι μικρές χώρες με υψηλή έκθεση σε ακραία καιρικά φαινόμενα, αλλά και τα κράτη που βασίζονται στις εξαγωγές ορυκτών καυσίμων, αναμένεται να αντιμετωπίσουν τους μεγαλύτερους κινδύνους τα επόμενα χρόνια.
Νέο εργαλείο αξιολόγησης κλιματικού κινδύνου
Η ανάλυση βασίζεται σε ένα νέο εργαλείο, τα «Δείγματα κλιματικής ευπάθειας», το οποίο βαθμολογεί τις χώρες σε κλίμακα έως 100 μονάδες. Η αξιολόγηση λαμβάνει υπόψη τόσο τους φυσικούς κινδύνους, όπως καταιγίδες και ακραίες θερμοκρασίες, όσο και τους λεγόμενους «κινδύνους μετάβασης», δηλαδή τις δυσκολίες και το κόστος που συνεπάγεται η μείωση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα και η στροφή στην καθαρή ενέργεια.
Από τις 119 χώρες που εξετάστηκαν με χρονικό ορίζοντα το 2050, οι 60 καταγράφουν υψηλές βαθμολογίες κινδύνου, γεγονός που υποδηλώνει πιθανή υποβάθμιση της πιστοληπτικής τους ικανότητας. Μια τέτοια εξέλιξη θα δυσχεράνει περαιτέρω τη δυνατότητά τους να αντλήσουν κεφάλαια για έργα που ενισχύουν την ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική αλλαγή.
Οι αναλυτές της Fitch τονίζουν ότι όλες οι χώρες θα αντιμετωπίσουν πρόσθετα κόστη, είτε λόγω φυσικών επιπτώσεων είτε λόγω της ενεργειακής μετάβασης, υπογραμμίζοντας ότι ο κλιματικός κίνδυνος αποτελεί πλέον ζήτημα παγκόσμιας ανησυχίας.
Οι χώρες με τον μεγαλύτερο κίνδυνο
Σύμφωνα με την έκθεση, χώρες όπως οι Μπαχάμες, η Τζαμάικα και οι Φιλιππίνες συγκαταλέγονται σε εκείνες με τον υψηλότερο φυσικό κίνδυνο για την πιστοληπτική τους ικανότητα έως το 2050. Και οι τρεις έχουν πληγεί τα τελευταία χρόνια από ισχυρούς και καταστροφικούς κυκλώνες.
Η June Choi, υποψήφια διδάκτορας στο Stanford University, χαρακτήρισε το νέο εργαλείο της Fitch σημαντικό βήμα για τη διαφάνεια γύρω από τους κλιματικούς κινδύνους που λαμβάνουν υπόψη οι οίκοι αξιολόγησης. Τόνισε, ωστόσο, ότι πέρα από την αναγνώριση των μελλοντικών απειλών, είναι κρίσιμο να αποσαφηνιστεί ποιες παρεμβάσεις μπορούν να μειώσουν ουσιαστικά τους κινδύνους.
Χρέος, ανάπτυξη και κόστος δανεισμού
Η έρευνα δείχνει ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα δυσκολεύουν την εξυπηρέτηση του χρέους, αυξάνοντας το κόστος κεφαλαίου και περιορίζοντας τις επενδύσεις σε έργα ανθεκτικότητας. Μελέτες του Στάνφορντ καταγράφουν ότι χώρες που έχουν εκτεθεί σε τροπικούς κυκλώνες από το 1990 εμφανίζουν λόγο χρέους προς ΑΕΠ έως και 30% υψηλότερο σε σύγκριση με χώρες χωρίς τέτοια φαινόμενα.
Παράλληλα, οι συνδυασμένες επιπτώσεις κυκλώνων και αυξημένων θερμοκρασιών συνδέονται με ΑΕΠ περίπου 10% χαμηλότερο από ό,τι θα ήταν διαφορετικά. Το κόστος δανεισμού εκτιμάται ότι είναι τουλάχιστον μία μονάδα βάσης υψηλότερο σε 28 χώρες και έως πέντε μονάδες βάσης στις πλέον ευάλωτες, επιβάρυνση που εντείνεται μετά από επαναλαμβανόμενες εκδόσεις ομολόγων λόγω φυσικών καταστροφών.
Η Fitch καταλήγει ότι η περιορισμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση επηρεάζει άμεσα τον τρόπο ανοικοδόμησης μετά από καταστροφές, καθώς πολλές χώρες αναγκάζονται να δίνουν προτεραιότητα στην ταχύτητα αντί της μακροπρόθεσμης ανθεκτικότητας.
*Από newsbeast.gr