Κάτι που είχε αρνητικές επιπτώσεις στην βιομηχανία και την παραγωγή γενικότερα αφού η Γαλλία ήταν τότε υποχρεωμένη να εισάγει μεγάλες ποσότητες άνθρακα. Παρά το γεγονός ότι σε μεγάλο βαθμό η οικονομία της ήταν ενεργειακά αυτάρκης αφού η αγροτική της παραγωγή βασιζότανε στην υδάτινη ενέργεια και την εν πλω μεταφορά προϊόντων μέσα από το τεράστιο δίκτυο καναλιών που διέθετε η χώρα.
Ο Μουσώ όντας ευπαθής λόγω της ασθενικής του φύσης στην ηλιακή ακτινοβολία αποφάσισε να συμφιλιωθεί μαζί της και άρχισε να μελετά τρόπους που αυτή θα μπορούσε να φανεί χρήσιμη στον άνθρωπο. Για αυτό ξεκίνησε από την μελέτη των αρχαίων πηγών όπου μεταξύ άλλων συνάντησε τα επιτεύγματα του ´Ηρωνα της Αλεξάνδρειας και του Αρχιμήδη όπου η συγκέντρωση της ηλιακής ακτινοβολίας σε μια εστία με την χρήση κατόπτρων είχε επιφέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα. Αργότερα ο Μουσώ μελέτησε τα κείμενα του Isaac de Caus όπου και υπάρχουν αρκετές αναφορές στην χρήση ηλιακής ενέργειας για διάφορες εφαρμογές. Εντυπωσιασμένος από τις δυνατότητες αξιοποίησης της ηλιακής ενέργειας ο Μουσώ στα 35 του χρόνια το 1870 ξεκίνησε τις έρευνες του μέσα από την κατασκευή ηλιακών συλλεκτών.Στόχος του ήταν η επίτευξη υψηλών θερμοκρασιών και σε δεύτερο στάδιο η παραγωγή ατμού.
Μετά από μια μακρά σειρά επιτυχιών και αποτυχιών και εν μέσω πολέμων και της Κουμούνας του Παρισιού,( Μάρτιος-Μάιος 1871) ο Μουσώ κατάφερε να επιβιώσει και να τελειοποιήσει τις κατασκευές του, δηλ.των διαφόρων τύπων ηλιακών συλλεκτών. Το 1877 υπό την αιγίδα του υποστηρικτή του Βαρόνου de Wattville και την χρηματοδότηση της Γαλλικής κυβέρνησης επισκέπτεται για πολλούς μήνες την Αλγερία όπου τελειοποίησε τις διατάξεις κατόπτρων που είχε εφεύρει και σχεδιάσει με την χρήση ανώτερων μαθηματικών.
Η επιτυχία και η αναγνώριση έρχεται ένα χρόνο μετά με την συμμετοχή του στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού του 1878, όπου παρουσίασε μια μηχανική διάταξη με κάτοπτρα - που την ονόμαζε Οκτάβ- όπου παγίδευε την ηλιακή ακτινοβολία,πετύχαινε υψηλές θερμοκρασίες και τελικά την παραγωγή ατμού. Με την πρότυπη αυτή ηλιακή μονάδα ο Μουσώ επέδειξε με μεγάλη επιτυχία την άντληση νερού και την παραγωγή πάγου. Σύμφωνα με μετρήσεις από την επιτροπή της Έκθεσης, η ηλιακή μηχανή του Μουσώ αντλούσε 500 γαλόνια νερού την ώρα.
Η Οκτάβ αποτέλεσε το επιστέγασμα προσπαθειών των τελευταίων 15 χρόνων κατά την διάρκεια των οποίων ο Μουσώ σχεδίασε, κατασκεύασε και πειραματίστηκε με σειρά από συστήματα με κάτοπτρα που στόχο είχαν την την παγίδευση και μετατροπή της ηλιακής ακτινοβολίας σε χρήσιμη θερμική ενέργειας. Το αποτέλεσμα ήταν όχι μόνον η παραγωγή θερμού νερού χρήσης, και ατμού με πολλαπλές εφαρμογές αλλά και το μαγείρεμα φαγητού μέσα από την κατασκευή ηλιακής κουζίνας ( solar oven) Ακολούθως ο Μουσώ επιστρέφει στην Αλγερία υπό την αιγίδα της εκεί αποικιακής κυβέρνησης και του Γαλλικού στρατού και πειραματίζεται σε μεγάλη κλίμακα για την άντληση νερού για αγροτικές εφαρμογές και την μαζική κατασκευή φορητών ηλιακών φούρνων για χρήση από τις διάσπαρτες στρατιωτικές μονάδες στην Αλγερία.
Ακόμα εφάρμοσε συστήματα με ηλιακούς συλλέκτες για αφαλάτωση και απόσταξη ακάθαρτου νερού, πράγμα πολύ χρήσιμο εκείνη την εποχή και μάλιστα σε δυσπρόσιτες περιοχές στην Βόρειο Αφρική.
Παρά τις σημαντικές αυτές επιτυχίες και αναγνώριση πολύ γρήγορα η σημαντική συνεισφορά και πρωτοπορία του Μουσώ παραγκωνίστηκαν με την έλευση της εποχής του άνθρακα και του πετρελαίου. Καθώς έμπαιναν οι δεκαετίες του 1880 και του 1890 με τις φοβερές ανακαλύψεις στο πετρέλαιο και τον ηλεκτρισμό, οι ηλιακές κατασκευές του Μουσώ θεωρήθηκαν πολυδάπανες και μη αξιοποιήσιμες καθώς η προσοχή των ιθυνόντων στρεφόταν αλλού. Για τον Μουσώ τα χρόνια που ακολούθησαν μέχρι τον θάνατο του στις 4 Οκτωβρίου 1912 ήσαν δύσκολα γεμάτα απογοητεύσεις,παρακμή και λήθη. Πέθανε πάμφτωχος και παραγνωρισμένος.
Τα ευρήματα του Μουσώ όμως βγήκαν και πάλι στην επιφάνεια με την πρώτη πετρελαϊκή κρίση το 1973 όταν ο Γάλλος μηχανικός και εφευρέτης Felix Trombe στο πλαίσιο του προγράμματος για την αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας της Γαλλικής κυβέρνησης και του CNRS, κατασκευάζει ένα τεράστιο παραβολικό κάτοπτρο ως μέρος ενός πολυόροφου κτιρίου σε ύψος 2000 μέτρων στα Γαλλικά Πυρηναία κοντά στο χωριό Odeillo. Εκεί επιτυγχάνει θερμοκρασίες πάνω από 1500 βαθμούς Κελσίου και προάγει την έρευνα στην μεταλλουργία. Παράλληλα μαζί με τον Γάλλο αρχιτέκτονα Jacues Mitchell σχεδιάζουν και κατασκευάζουν τα πρώτα ηλιακά θερμαινόμενα κτίρια χρησιμοποιώντας την πατέντα Trombe-Mitchell με την εφαρμογή της τεχνικής του ηλιακού τοίχου.( Solar Wall) Ακόμα, η πατέντα του Μουσώ για άντληση νερού με ηλιακή ενέργεια χρησιμοποιήθηκε την περίοδο 1970/1990 με εκατοντάδες εφαρμογές σε χωριά στην Αφρική από μια Γαλλική εταιρεία στο πλαίσιο προγράμματος βοήθειας της Γαλλικής κυβέρνησης.
Βλέπουμε λοιπόν πως ο Μουσώ άφησε μια πολύ χρήσιμη παρακαταθήκη στην Γαλλία και πως αυτή παρακίνησε την βιομηχανία αλλά και μεγάλους ερευνητές όπως ο Felix Trombe να εξελίξουν την μέθοδο Concentrated Solar Power ( CSP) και να σχεδιάσουν σύγχρονα συστήματα ηλιακών πύργων ( Solar Towers), που ακολούθησαν την κατασκευή στο Odeillo. Με πλέον σύγχρονες εγκαταστάσεις στην Ιταλία ( Καθηγ.Francia, St.Ilario,Γένοβα),στις ΗΠΑ ( Burstow, Καλιφόρvια),Ισπανία ( Ανδαλουσία ) και αλλού όπου στόχος ήταν πλέον η παραγωγή ηλεκτρισμού σε βιομηχανική κλίμακα με χιλιάδες κάτοπτρα να εστιάζουν σε ένα σημείο πάνω στον πύργο . Για αυτό σπάνιες μορφές της επιστήμης και τεχνολογίας όπως ο Αυγουστίνος Μουσώ πρέπει να μην ξεχνιούνται αλλά να μνημονεύονται καθότι συνεισέφεραν ουσιαστικά και πολλαπλά στην προώθηση της ηλιακής ενέργειας, που αναμφισβήτητα αποτελεί την μεγάλη ελπίδα για το μέλλον της ανθρωπότητας.
Τίτλος: Ο Εφευρέτης
Συγγραφέας: Miguel Bonnefoy
Πρωτότυπος Τίτλος: L' Ιnventeur
Μεταφραστής: Γιώργος Θ. Καράμπελας
Εκδότης: Στερέωμα Α.Ε. / Σιόλα - Αλεξίου
Έτος έκδοσης: 01/10/2024
Επιμελητής: Ορέστης Σχινάς
ISBN13: 9786185617462
Αριθμός σελίδων: 160