δημιουργηθεί στις Ευρωατλαντικές σχέσεις. Ένα ρήγμα που δύσκολα θα ξεπεραστεί, ενώ θέτει σε αμφισβήτηση την ενότητα - για να μην πούμε την ίδια την ύπαρξη - του NATO.
Μπορεί η Ευρώπη, μέσω της ΕΕ, να έχει αποκτήσει ένα πολύ μεγάλο οικονομικό εκτόπισμα με συνολικό ΑΕΠ που έχει φθάσει τα $ 22,5 τρισεκ., και είναι συγκρίσιμο με αυτό των ΗΠΑ ($ 31,1 τρισεκ.) και της Κίνας ($ 20,0 τρισεκ.), όμως, σε αντίθεση με αυτές τις χώρες, δεν διαθέτει ενιαία διοίκηση,κοινή εξωτερική πολιτική και κυρίως αμυντική οργάνωση. Ένα σοβαρό μειονέκτημα που μέχρι σήμερα καλυπτόταν έντεχνα από την συμμετοχή όλων σχεδόν των Ευρωπαϊκών κρατών στον μηχανισμό του ΝΑΤΟ.
Και ενώ είναι σε εξέλιξη προσπάθεια για την ενίσχυση του αμυντικού βραχίονα της ΕΕ, δεν υπάρχει στον ορίζοντα σχέδιο για μια καθαρά Ευρωπαϊκή αμυντική συμμαχία.Το ΝΑΤΟ, παρά την εκ των έσω αμφισβήτηση του, εξακολουθεί να εξυπηρετεί τις αμυντικές ανάγκες της διαιρεμένης Ευρώπης.
Όμως, ακόμα και εάν η ΕΕ αποκτήσει κάποτε αμυντική υπόσταση, χωρίς την συμμετοχή των ΗΠΑ, αυτό δενοδηγεί απαραίτητα σε στρατηγική αυτονομία. Αυτή θα εξακολουθεί να είναι στα ζητούμενα όσο η Ευρώπη παραμένει ενεργειακά εξαρτημένη από τεράστιες ποσότητες εισαγόμενης ενέργειας. Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, η ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ το 2024 διαμορφώθηκε στο 57% με ανοδικές τάσεις.
Μεσο-βραχυπρόθεσμα η λύση δεν είναι οι ΑΠΕ, όπως υποστηρίζουν πολλοί και προωθεί συστηματικά η ΕΕ μέσω της Πράσινης Συμφωνίας. Και ο λόγος είναι ότι τόσο η ηλιακή όσο και η αιολική ενέργεια, λόγω της διαλειψιμότητάς τους και του περιορισμένου συντελεστή δυναμικότητας που διαθέτουν, μπορούν να καλύψουν μέρος μόνο των ενεργειακών αναγκών, περιοριζόμενες στην ηλεκτροπαραγωγή. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εγκαταλειφθούν οι ΑΠΕ, αφού αυτές ήδη αποτελούν μέρος του ενεργειακού μείγματος (20%).Όμως, η περαιτέρω διείσδυση τους θα είναι δαπανηρή αφού για να λειτουργήσουν αποδοτικά προϋποθέτουν ισάξιες επενδύσεις σε μονάδες βάσεις (φ.αέριο,πυρηνικά) και προσθήκη συστημάτων αποθήκευσης.
Με δεδομένο ότι τα ορυκτά καύσιμα, μαζί με την πυρηνική ενέργεια, καλύπτουν σήμερα το 80% των ενεργειακών αναγκών της ΕΕ, ένα ποσοστό που δεν πρόκειται να μειωθεί γρήγορα παρά τους υπέρ-φιλόδοξους στόχους της ΕΕ για την συμμετοχή των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα, η λύση πρέπει να αναζητηθεί στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων που ευρίσκονται εντός όσο και στην περιφέρεια της ΕΕ.
Περιοχές όπως η Βόρειος Θάλασσα, η Μαύρη Θάλασσα, η Ανατολική Μεσόγειός, το Κρητικό Πέλαγος και το Ιόνιο, η Αδριατική περιέχουν σημαντικά κοιτάσματα και αποτελούν τις πηγές που θα τροφοδοτήσουν με ενέργεια,κυρίως φ.αέριο, την Ευρώπη τα αμέσως επόμενα χρόνια, εάν βέβαια επιθυμούμε να κάνουμε πράξη τα σχέδια για στρατηγική αυτονομία. Πράγμα που θα ενισχύσει πολλαπλά την γεωστρατηγική θέση της ΕΕ στο παγκόσμιο στερέωμα.
Με το φ. αέριο, που έχει την μικρότερη επιβάρυνση στην ατμόσφαιρασε σύγκριση με άλλα ορυκτά καύσιμα, να αποτελεί την γέφυρα για μια ασφαλή ενεργειακή μετάβαση σε καθαρές μορφές ενέργειας διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ανταγωνιστικό κόστος και ενεργειακή ασφάλεια.
Το Άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στις 20 /2