Οι αποστολές αργού πετρελαίου ανακάμπτουν, αλλά οι ζημιές στα διυλιστήρια, οι ελλείψεις ντίζελ και το υψηλό κόστος διέλευσης από το Ορμούζ διατηρούν το κόστος των καυσίμων σε υψηλά επίπεδα. Μέχρι τις 7 Οκτωβρίου, ορισμένοι πλοίαρχοι δεξαμενόπλοιων που διέσχιζαν το Ορμούζ κέρδιζαν ποσά που έφταναν έως και τα 100.000 δολάρια τον μήνα, ενώ λάμβαναν μπόνους 

έως και 50.000 δολάρια για κάθε ταξίδι. Η ασφάλιση πολεμικού κινδύνου για ένα υπερδεξαμενόπλοιο μπορούσε να φτάσει τα 20 εκατομμύρια δολάρια για ένα ταξίδι στον Περσικό Κόλπο.

Για τους πλοιοκτήτες, αυτά δεν αποτελούσαν πλέον συνηθισμένα έξοδα ενός ταξιδιού. Οι πολύμηνες επιθέσεις είχαν μετατρέψει έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους του κόσμου σε ένα δαπανηρό εμπορικό στοίχημα. Τα δεξαμενόπλοια εξακολουθούσαν να διέρχονται, αλλά κάθε ταξίδι συνεπαγόταν οικονομική επιβάρυνση πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που ίσχυε πριν από τον πόλεμο.

Το κόστος της διέλευσης

Τα στοιχεία ανέδειξαν μια αντίφαση στον πυρήνα της ενεργειακής αγοράς. Οι εξαγωγές αργού πετρελαίου από τη Δυτική Ασία είχαν αρχίσει να ανακάμπτουν, ωστόσο η προσφορά καυσίμων παρέμενε περιορισμένη και οι τιμές εξακολουθούσαν πεισματικά να κινούνται σε υψηλά επίπεδα.
Τον Σεπτέμβριο, οι εξαγωγές αργού πετρελαίου από τις χώρες του Κόλπου, εξαιρουμένου του Ιράν, επανήλθαν σε τουλάχιστον 16,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, φτάνοντας στα προπολεμικά επίπεδα, ενώ σε ορισμένες ημέρες οι αποστολές ξεπέρασαν ακόμη και αυτά τα επίπεδα. Ωστόσο, οι νέες επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια στις αρχές Οκτωβρίου δημιούργησαν αμφιβολίες για το πόσο θα μπορούσε να διαρκέσει αυτή η ανάκαμψη.
Εάν διακινείται περισσότερο πετρέλαιο, γιατί οι καταναλωτές εξακολουθούν να πληρώνουν τόσο ακριβά τα καύσιμα;
Οι τιμές του αργού πετρελαίου και των καυσίμων λιανικής αποτυπώνουν τις άνισες επιπτώσεις της κρίσης. Το αργό πετρέλαιο Brent έκλεισε στα 72,48 δολάρια το βαρέλι στις 27 Φεβρουαρίου 2026 και έφτασε τα 104,72 δολάρια στις 9 Οκτωβρίου, σημειώνοντας αύξηση περίπου 44,5%. Την ίδια περίπου περίοδο, η μέση λιανική τιμή του ντίζελ στις ΗΠΑ αυξήθηκε από 3,81 δολάρια ανά γαλόνι στα τέλη Φεβρουαρίου σε 6,20 δολάρια στις 5 Οκτωβρίου, καταγράφοντας άνοδο σχεδόν 63%.
Το αργό πετρέλαιο έχει υποχωρήσει από ορισμένες από τις υψηλότερες τιμές που σημείωσε κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά οι καταναλωτές έχουν δει πολύ μικρότερη ανακούφιση. Τα στοιχεία αντανακλούν τόσο την αύξηση των τιμών του αργού σε σχέση με τα προπολεμικά επίπεδα όσο και τις πρόσθετες πιέσεις που ασκούν στην αγορά καυσίμων η περιορισμένη δυναμικότητα διύλισης, τα μειωμένα αποθέματα και το κόστος μεταφοράς. Η σύγκριση για το Brent βασίζεται στις τιμές διακανονισμού συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης, ενώ τα στοιχεία για το ντίζελ αφορούν τους εβδομαδιαίους μέσους όρους των τιμών στις αντλίες των ΗΠΑ. Ως εκ τούτου, οι δύο σειρές δεδομένων δεν ακολουθούν υποχρεωτικά την ίδια πορεία.
Η απάντηση βρίσκεται στη διαδρομή που μεσολαβεί από την πετρελαιοπηγή έως την αντλία του πρατηρίου. Ο πόλεμος έχει διαταράξει τη ναυτιλία, τη διύλιση, την αποθήκευση και τη διανομή, δημιουργώντας ελλείψεις και πρόσθετο κόστος που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο μέσω της ανάκαμψης των εξαγωγών αργού πετρελαίου.

Το σημείο συμφόρησης στα διυλιστήρια

Το αργό πετρέλαιο και τα τελικά καύσιμα λειτουργούν σε στενά συνδεδεμένες, αλλά διακριτές αγορές. Μετά την εξόρυξή του, το αργό πρέπει να μεταφερθεί σε διυλιστήριο που διαθέτει την κατάλληλη τεχνολογία για την επεξεργασία των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών του. Το ντίζελ, η βενζίνη και τα καύσιμα αεροσκαφών που παράγονται στη συνέχεια χρειάζονται εγκαταστάσεις αποθήκευσης, δεξαμενόπλοια μεταφοράς πετρελαϊκών προϊόντων, αγωγούς και δίκτυα διανομής. Μια διαταραχή σε οποιοδήποτε σημείο αυτής της αλυσίδας μπορεί να περιορίσει τις παραδόσεις, ακόμη και όταν υπάρχει διαθέσιμο αργό πετρέλαιο.
Η Δυτική Ασία κατέχει κομβική θέση σε αυτό το σύστημα. Η Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν επενδύσει σημαντικά σε μεγάλα συγκροτήματα διύλισης, καθιστώντας τον Κόλπο σημαντικό εξαγωγέα πετρελαϊκών προϊόντων, παράλληλα με το αργό πετρέλαιο.
Οι εγκαταστάσεις αυτές βασίζονται σε προηγμένες μονάδες επεξεργασίας και διασυνδεδεμένες υποδομές. Η αποκατάσταση των παραδόσεων αργού δεν μπορεί να αντισταθμίσει τον κατεστραμμένο εξοπλισμό, τη μη διαθέσιμη δυναμικότητα επεξεργασίας ή τους περιορισμούς στους εξαγωγικούς τερματικούς σταθμούς.

Η έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA) για την αγορά πετρελαίου τον Σεπτέμβριο διαπίστωσε ότι οι εξαγωγές διυλισμένων πετρελαϊκών προϊόντων και υγραερίου από τον Κόλπο παρέμεναν μειωμένες κατά 3,7 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, δηλαδή σχεδόν 60% κάτω από τα επίπεδα του Φεβρουαρίου.
Η πίεση ήταν ιδιαίτερα έντονη στο ντίζελ και στο gasoil, δηλαδή στο πετρέλαιο εσωτερικής καύσης. Οι καθαρές εξαγωγές από τον Κόλπο ανήλθαν κατά μέσο όρο μόλις σε 390.000 βαρέλια ημερησίως τον Αύγουστο, λίγο πάνω από το ένα τέταρτο του προπολεμικού επιπέδου.
Οι διαταραχές στη διυλιστική δραστηριότητα της Ρωσίας επιδείνωσαν περαιτέρω τις ελλείψεις. Τον Αύγουστο, οι εξαγωγές ντίζελ και gasoil από τον Κόλπο και τη Ρωσία ήταν συνολικά περίπου 1,6 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως χαμηλότερες σε σύγκριση με τον Φεβρουάριο.
Αυτό βοηθά να εξηγηθεί η διεύρυνση της διαφοράς ανάμεσα στην τιμή ενός διυλισμένου προϊόντος και στην τιμή αναφοράς του αργού πετρελαίου.
Τα περιθώρια τιμών για το ντίζελ και τα καύσιμα αεροσκαφών αυξήθηκαν απότομα, καθώς τα διυλιστήρια δυσκολεύονται να καλύψουν τη ζήτηση για μεσαία αποστάγματα.

Σύμφωνα με στοιχεία της αμερικανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Ενέργειας (EIA), τα μέσα περιθώρια τιμών για τα αποστάγματα και τα καύσιμα αεροσκαφών κατά το τρίτο τρίμηνο του 2026 ήταν σχεδόν τριπλάσια σε σχέση με έναν χρόνο νωρίτερα.
Τα υψηλά περιθώρια διύλισης δεν συνεπάγονται αυτομάτως αντίστοιχα υψηλά κέρδη για τα διυλιστήρια, καθώς πρέπει να συνυπολογιστούν τα λειτουργικά έξοδα και το κόστος κεφαλαίου. Αποτυπώνουν, ωστόσο, την εξαιρετικά υψηλή εμπορική αξία που έχουν αποκτήσει τα διυλισμένα πετρελαϊκά προϊόντα λόγω της περιορισμένης διαθεσιμότητάς τους.

Οι ελλείψεις ντίζελ έχουν ιδιαίτερα ευρείες συνέπειες. Τα φορτηγά, οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις, τα ορυχεία και οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις εξαρτώνται από αυτό το καύσιμο. Έτσι, οι αυξημένες τιμές μεταφέρονται στα κόστη μεταφοράς εμπορευμάτων, στο κόστος παραγωγής και, τελικά, στις τιμές των καταναλωτικών αγαθών.
Κατά συνέπεια, η υποχώρηση των διεθνών τιμών του αργού μπορεί να προσφέρει περιορισμένη ανακούφιση όσο η προσφορά ντίζελ παραμένει ανεπαρκής.

Τα πολεμικά πλοία δεν μπορούν να καθορίσουν τα ασφάλιστρα

Το Ορμούζ προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο κόστους. Οι ναυτικές επιχειρήσεις μπορεί να προστατεύουν ορισμένες αποστολές, αλλά η εμπορική ναυτιλία εξαρτάται από τις εκτιμήσεις των ασφαλιστικών εταιρειών, των πλοιοκτητών και των εμπόρων για το κατά πόσο ένα ταξίδι αξίζει το ρίσκο.
Τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου έχουν αυξηθεί δραματικά. Τον Ιούλιο, ο Μάρκους Μπέικερ, επικεφαλής παγκοσμίως του τομέα ναυτιλίας, φορτίων και εφοδιαστικής της Marsh, δήλωσε ότι τα πρόσθετα ασφάλιστρα για τα πλοία που διέρχονταν από το Ορμούζ είχαν αυξηθεί περίπου στο 7,5%–10% της ασφαλισμένης αξίας του πλοίου, από περίπου 1%–3% λίγες εβδομάδες νωρίτερα. Τα ποσοστά διαφέρουν ανάλογα με το πλοίο και το ταξίδι. Οι εκτιμήσεις του Οκτωβρίου, που κυμαίνονταν στο 6%–10%, έδειχναν ότι το κόστος εξακολουθούσε να είναι ιδιαίτερα υψηλό.
Η γεωπολιτική της ναυτασφάλισης έχει καταστεί καθοριστικός παράγοντας των οικονομικών συνεπειών της σύγκρουσης. Οι ασφαλιστικές εταιρείες επηρεάζουν το ποιες διαδρομές παραμένουν εμπορικά βιώσιμες, καθώς καθορίζουν το κόστος κάλυψης του κινδύνου. Ένα πλοίο μπορεί να έχει τη νόμιμη δυνατότητα να αποπλεύσει, αλλά να αντιμετωπίζει ασφαλιστικές επιβαρύνσεις που καθιστούν το ταξίδι οικονομικά ασύμφορο.
Τα πολύ μεγάλα δεξαμενόπλοια αργού μπορούν ορισμένες φορές να απορροφήσουν το υψηλό κόστος ασφάλισης χάρη στα εξαιρετικά υψηλά ναύλα που εξασφαλίζουν. Τα μικρότερα δεξαμενόπλοια καθαρών πετρελαϊκών προϊόντων, τα οποία μεταφέρουν διυλισμένα καύσιμα, έχουν πολύ μικρότερα περιθώρια να καλύψουν αυτές τις δαπάνες.
Η ναυλομεσιτική εταιρεία BRS εξήγησε αυτή τη διαφορά τον Ιούνιο, επισημαίνοντας ότι τα μικρότερα δεξαμενόπλοια μεταφοράς πετρελαϊκών προϊόντων αποθαρρύνονταν από τη διέλευση του Ορμούζ, επειδή «τα ασφάλιστρα δεν είναι τόσο εύκολο να απορροφηθούν».
Επομένως, η ανάκαμψη της κίνησης των δεξαμενόπλοιων αργού μπορεί να συνυπάρχει με σοβαρούς περιορισμούς στις αποστολές ντίζελ και βενζίνης.
Η κρίση έχει αναδείξει τα όρια της στρατηγικής θαλάσσιας ασφάλειας της Ουάσιγκτον. Η προστασία που παρέχει το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να διευκολύνει ορισμένες διελεύσεις, αλλά τα πολεμικά πλοία δεν μπορούν να καθορίσουν τα ασφάλιστρα ούτε να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη των πλοιοκτητών.
Η δυνατότητα του Ιράν να απειλεί τη ναυσιπλοΐα γύρω από το Ορμούζ έχει εξελιχθεί σε μέσο άσκησης πίεσης. Η επίδραση στην αντίληψη της αγοράς για τον θαλάσσιο κίνδυνο μπορεί να μεταβάλει τα ναύλα, τις ασφαλιστικές αποφάσεις και τις ναυτιλιακές διαδρομές, χωρίς να απαιτείται το μόνιμο φυσικό κλείσιμο του Ορμούζ.
Οι εξαγωγείς του Κόλπου και οι Ασιάτες πελάτες τους εξαρτώνται εξίσου από την οικονομικά προσιτή διέλευση μέσω του Ορμούζ. Η αύξηση των ναύλων και των ασφαλίστρων αναγκάζει τους εξαγωγείς είτε να απορροφήσουν το πρόσθετο κόστος είτε να το μετακυλίσουν στους αγοραστές. Την ίδια στιγμή, οι ασιατικές χώρες που εισάγουν καύσιμα αντιμετωπίζουν περιορισμένη προσφορά και ακριβότερες παραδόσεις.
Αυτή η αλληλεξάρτηση καθιστά το Ορμούζ ένα ιδιαίτερα σημαντικό πεδίο γεωπολιτικού ανταγωνισμού.

Οι παρακάμψεις έχουν το τίμημά τους

Οι ναυτιλιακές εταιρείες έχουν προσαρμοστεί χρησιμοποιώντας μεγαλύτερες διαδρομές, μεταφορτώσεις φορτίων από πλοίο σε πλοίο και εναλλακτικούς εξαγωγικούς διαδρόμους. Τα μέτρα αυτά επέτρεψαν να συνεχιστεί η μεταφορά μέρους του πετρελαίου, αλλά δεσμεύουν μεγαλύτερη μεταφορική δυναμικότητα δεξαμενόπλοιων.
Στη ναυτιλιακή οικονομία, ο όρος tonne-miles μετρά το μεταφορικό έργο πολλαπλασιάζοντας τον όγκο του φορτίου επί την απόσταση που διανύεται. Οι μεγαλύτερες διαδρομές αυξάνουν το απαιτούμενο μεταφορικό έργο, ακόμη και όταν λιγότερα βαρέλια φτάνουν στην αγορά.
Ο διευθύνων σύμβουλος της ναυτιλιακής εταιρείας μεταφοράς πετρελαίου Torm, περιέγραψε την κατάσταση ως εξής: «Μεταφέρθηκαν λιγότερα βαρέλια, αλλά διένυσαν σημαντικά μεγαλύτερες αποστάσεις».
Όπως εξήγησε ο ίδιος, «Μία και μόνο παράταση ενός ταξιδιού κατά περισσότερες από 30 ημέρες ουσιαστικά αφαιρεί ένα πλοίο από την αγορά για έναν επιπλέον μήνα».
Τα μεγαλύτερα ταξίδια δεσμεύουν πλοία που διαφορετικά θα ήταν διαθέσιμα για τη μεταφορά νέων φορτίων.Το αποτέλεσμα είναι πρόσθετη πίεση στους ναύλους και στο κόστος παράδοσης των καυσίμων.
Οι εναλλακτικοί αγωγοί, οι τερματικοί σταθμοί και οι θαλάσσιες διαδρομές βοηθούν τους εξαγωγείς να διατηρούν τη λειτουργία τους κατά τη διάρκεια γεωπολιτικών αναταράξεων. Ωστόσο, απαιτούν πρόσθετες επενδύσεις και αυξάνουν το κόστος εφοδιαστικής και μεταφοράς.
Ο αγωγός East–West της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος συνδέει την ανατολική πετρελαιοπαραγωγό περιοχή της χώρας με το λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα, καταδεικνύει τόσο την αξία όσο και την ευπάθεια τέτοιων εναλλακτικών λύσεων.
Η επίθεση του Σεπτεμβρίου στους αντλιοστασιακούς σταθμούς του αγωγού προκάλεσε καθυστερήσεις στις φορτώσεις, οι οποίες συνεχίστηκαν ακόμη και μετά την επαναλειτουργία του. Η παράκαμψη του Ορμούζ εξακολουθεί να εξαρτάται από τη λειτουργία των αντλιοστασίων, την επαρκή δυναμικότητα των τερματικών σταθμών, τη διαθεσιμότητα δεξαμενόπλοιων και τη δυνατότητα ασφαλούς διέλευσης από την Ερυθρά Θάλασσα.

Η δυνατότητα μεταφοράς ενός βαρελιού μέσω εναλλακτικής διαδρομής διατηρεί την προσφορά. Ωστόσο, μέχρι να φτάσει στον προορισμό του, το κόστος του μπορεί να έχει αυξηθεί σημαντικά.

Τα αποθέματα αγοράζουν χρόνο

Οι κυβερνήσεις έχουν αξιοποιήσει τα έκτακτα αποθέματα πετρελαίου για να περιορίσουν τις επιπτώσεις της κρίσης, μεταξύ άλλων μέσω μιας νέας αποδέσμευσης αποθεμάτων που ανακοίνωσε η Ομάδα των Επτά (G7) στις αρχές Οκτωβρίου.
Οι αποδεσμεύσεις αυτές μπορούν να στηρίξουν την προσφορά για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά τα αποθέματα αργού πετρελαίου δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τις κατεστραμμένες υποδομές διύλισης.
Τα αποθέματα αργού και τα αποθέματα τελικών πετρελαϊκών προϊόντων εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς. Το αργό που βρίσκεται σε αποθήκες πρέπει να υποβληθεί σε επεξεργασία σε κατάλληλα διυλιστήρια προκειμένου να μετατραπεί σε ντίζελ ή βενζίνη. Αντίθετα, τα αποθέματα έτοιμων καυσίμων μπορούν να φτάσουν πιο άμεσα στους καταναλωτές, υπό την προϋπόθεση ότι οι μεταφορές και τα δίκτυα διανομής εξακολουθούν να λειτουργούν.

Η αξιολόγηση του IEA τον Σεπτέμβριο διαπίστωσε ότι τα καταγεγραμμένα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου μειώθηκαν κατά 507 εκατομμύρια βαρέλια από τον Φεβρουάριο έως τον Αύγουστο του 2026. Η αναπλήρωση αυτών των αποθεμάτων θα δημιουργήσει πρόσθετη ζήτηση για αργό πετρέλαιο και πετρελαϊκά προϊόντα, ενώ η τρέχουσα κατανάλωση θα συνεχίζεται.
Στις αρχές Οκτωβρίου, ο διευθύνων σύμβουλος της Saudi Aramco, Αμίν Νάσερ, προειδοποίησε ότι η αναπλήρωση των παγκόσμιων αποθεμάτων, παράλληλα με την κάλυψη της ζήτησης, θα μπορούσε να απαιτήσει έως και δύο χρόνια μετά την πλήρη επαναλειτουργία του Ορμούζ.

Οι τιμές στην αντλία δείχνουν πόσο περιορισμένη παραμένει η ανακούφιση.

Παρά τα έκτακτα μέτρα, το ντίζελ εξακολουθούσε να κοστίζει πολύ περισσότερο από ό,τι πριν από τον πόλεμο στις αρχές Οκτωβρίου. Η εβδομαδιαία έρευνα της EIA κατέγραψε μέση εθνική τιμή 6,199 δολαρίων ανά γαλόνι στις ΗΠΑ στις 5 Οκτωβρίου. Η τιμή αυτή ήταν χαμηλότερη από το υψηλό των 6,529 δολαρίων στα τέλη Σεπτεμβρίου, αλλά εξακολουθούσε να είναι περίπου 63% υψηλότερη από την τιμή της 23ης Φεβρουαρίου.
Τα έκτακτα αποθέματα μπορούν να μετριάσουν το σοκ. Η επισκευή των διυλιστηρίων, η αναπλήρωση των αποθεμάτων και η εξασφάλιση αξιόπιστων θαλάσσιων μεταφορών θα απαιτήσουν περισσότερο χρόνο.

Το κόστος μιας αργής επανεκκίνησης

Ακόμη και αν οι συγκρούσεις γύρω από το Ορμούζ σταματούσαν αμέσως, τα διυλιστήρια που έχουν υποστεί ζημιές θα εξακολουθούσαν να αντιμετωπίζουν τεχνικούς και λειτουργικούς περιορισμούς. Οι επισκευές του εξοπλισμού, η προμήθεια ανταλλακτικών, οι απαιτήσεις σε καταλυτικά υλικά και οι διαδικασίες ασφαλούς επανεκκίνησης δεν μπορούν πάντοτε να ολοκληρωθούν γρήγορα.
Η παραγωγή που θα αποκατασταθεί θα πρέπει να καλύψει τόσο την τρέχουσα ζήτηση καυσίμων όσο και την ανάγκη αναπλήρωσης των μειωμένων εμπορικών αποθεμάτων. Έτσι, η πρόσθετη προσφορά καυσίμων μπορεί αρχικά να απορροφηθεί από την αγορά, προτού φτάσει ουσιαστική ανακούφιση στους καταναλωτές.
Παρόμοια προβλήματα υπάρχουν και στη ναυτιλία. Οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι πλοιοκτήτες χρειάζονται αποδείξεις διαρκούς ασφάλειας προτού αναθεωρήσουν τις εκτιμήσεις κινδύνου και τους εμπορικούς όρους.
Τον Ιούνιο, ο Μάρκους Μπέικερ της Marsh εξήγησε ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες θα χρειάζονταν «μια παρατεταμένη περίοδο χωρίς νέες απόπειρες ή επιτυχημένες επιθέσεις κατά της εμπορικής ναυτιλίας», προτού καταστεί δυνατή μια ουσιαστική μείωση του κόστους ασφάλισης σε ολόκληρη την αγορά.
Με τη δυναμικότητα των διυλιστηρίων περιορισμένη, τα αποθέματα καυσίμων μειωμένα και το κόστος ναυτιλίας να παραμένει υψηλό, μια σημαντική πτώση των τιμών των καυσίμων δεν φαίνεται πιθανή στο άμεσο μέλλον, ακόμη κι αν οι εξαγωγές αργού συνεχίσουν να ανακάμπτουν.
Η στρατιωτική προστασία μπορεί να συμβάλει στην επαναλειτουργία των θαλάσσιων διαδρομών, αλλά οι τιμές που πληρώνουν οι καταναλωτές καθορίζονται από ένα βιομηχανικό και εμπορικό σύστημα που επηρεάζεται από διαφορετικές πιέσεις και λειτουργεί με διαφορετικούς χρονικούς ορίζοντες.
Τα δεξαμενόπλοια αργού μπορεί να διασχίζουν ξανά το Ορμούζ, αλλά ο όγκος των μεταφορών από μόνος του δεν αρκεί για να αποτυπώσει την έκταση της κρίσης στα καύσιμα.

Μέχρι να αποκατασταθεί η δυναμικότητα των διυλιστηρίων, να αναπληρωθούν τα εξαντλημένα αποθέματα και να υποχωρήσουν τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου, οι καταναλωτές θα εξακολουθούν να πληρώνουν το τίμημα των διαταραχών, ακόμη και όταν το πετρέλαιο θα έχει αρχίσει να ρέει ξανά.

 

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr
Απόρρητο