Η υπολειτουργία του τερματικού Yanbu στην Ερυθρά Θάλασσα μετά την επίθεση στον αγωγό East-West και η επαναφορά του τερματικού Ras Tanura στον χάρτη των φορτώσεων έχει δημιουργήσει πιέσεις στον Κόλπο του Ομάν. Η περιοχή είχε αναδειχθεί σε σημείο-κλειδί για τους άλλους εξαγωγείς πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο, με τη μέθοδο μεταφοράς STS να συνιστά το βασικό εργαλείο ροής καυσίμων, όσο η απειλή επίθεσης στα Στενά του Ορμούζ παραμένει. Η εν λόγω προσέγγιση απαιτεί τη χρήση VLCCs, τα οποία έχουν χωρητικότητα περίπου 2 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου, που παραλαμβάνουν το αργό από τα τερματικά εντός του Περσικού Κόλπου, διασχίζουν το Ορμούζ, και φτάνουν στον Κόλπο του Ομάν όπου πραγματοποιείται η μεταφορά STS. Αντιστρέφοντας την πρακτική δεκαετιών, τα VLCCs ναυλώνονται ή ανήκουν στις χώρες εξαγωγείς και όχι στους πελάτες τους.
Ωστόσο, η επιστροφή της Saudi Aramco στις εξαγωγές μέσω Ορμούζ έχει αυξήσει δραματικά τους όγκους που μεταφέρονται. Σύμφωνα με την Kpler, η Saudi Aramco μετακινούσε μόλις 900.000 βαρέλια την ημέρα μέσω του πορθμού τον Αύγουστο, αριθμός που τετραπλασιάστηκε τον Σεπτέμβριο, φτάνοντας τα 3,6 εκατομμύρια bpd. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αναλυτών, αυτό απαιτεί τη χρήση περίπου 36-40 επιπλέον VLCCs, σε μία περίοδο όπου η αγορά πετρελαιοφόρων είναι ήδη εξαιρετικά πιεσμένη μετά από σχεδόν επτά μήνες κρίσης. Ταυτόχρονα, η άφιξη νέων μεγάλων φορτίων στον Κόλπο του Ομάν προϋποθέτει πως υπάρχουν ο αντίστοιχος εξοπλισμός και προσωπικό ώστε να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση. Δεδομένης, όμως, της ανορθόδοξης μεθόδου, οι δυνατότητες εξυπηρέτησης τόσων τάνκερ είναι περιορισμένες επί του παρόντος, αυξάνοντας τους χρόνους όπου τα πετρελαιοφόρα μένουν στην περιοχή.
Αυτό έχει αναγκάσει ορισμένους εμπόρους να αναθεωρήσουν τις επιλογές τους. Για τους μεγάλους πελάτες από την Ασία, η ανάγκη εφοδιασμού είναι άμεση και ως εκ τούτου έχουν αρχίσει να ζητούν τη μεταφορά STS πέραν της Μέσης Ανατολής. Περιοχές όπως οι ακτές της Ινδίας ή της Μαλαισίας προκρίνονται ως πιθανές εναλλακτικές. Για έναν κολοσσό όπως η Saudi Aramco, αυτό δεν συνιστά μεγάλη δυσκολία, μιας και η σαουδαραβική πετρελαϊκή διαθέτει ήδη υποδομές αποθήκευσης και διύλισης σε άλλες ασιατικές αγορές όπως η Κίνα και η Νότια Κορέα. Βεβαίως, το θέμα του κόστους δεν μπορεί να αγνοηθεί, με τους αναλυτές να εξετάζουν ποιος συνδυασμός γεωγραφικής σύγκλισης και μεγέθους τάνκερ είναι ο ιδανικότερος, δεδομένου πως η τιμή του αργού και το κόστος μεταφοράς έχουν ήδη εκτοξευθεί.