Προς ρεκόρ εξαγωγών πετρελαίου οδεύουν οι ΗΠΑ, ο μεγαλύτερος παραγωγός αργού παγκοσμίως. Διαχρονικά, η χώρα κατανάλωνε η ίδια το πετρέλαιο που παρήγαγε, εισάγοντας μάλιστα και επιπλέον ποσότητες από τρίτες χώρες ώστε να καλύψει την εγχώρια ζήτηση. Ωστόσο, το ξέσπασμα της μεγαλύτερης πετρελαϊκής κρίσης στην ιστορία έχει φέρει μία νέα προσωρινή ισορροπία στην παγκόσμια αγορά. Η άνοδος των εξαγωγών υποστηρίζεται κυρίως από τις φθηνότερες εισαγωγές από εταίρους όπως η Βενεζουέλα και ο Καναδάς, οι ποιότητες των οποίων είναι πιο κατάλληλες για τα αμερικανικά διυλιστήρια. Αντιθέτως, η αμερικανική παραγωγή δεν έχει καταφέρει να αυξηθεί επαρκώς, κυρίως λόγω του ιδιαίτερα υψηλού κόστους των σχιστολιθικών εξορύξεων. Ως εκ τούτου, το αμερικανικό ορόσημο WTI έχει αυξηθεί αντίστοιχα με το Brent, καθώς οι εξαγωγές πιέζουν τις εγχώριες τιμές.
Για τον Απρίλιο, οι αμερικανικές εξαγωγές πετρελαίου αναμένονται να φτάσουν τα 5,2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, αυξημένες κατά 33% από τα 3,9 εκατομμύρια bpd του Μαρτίου. Επί του παρόντος, δεκάδες τάνκερ κατευθύνονται προς τις ΗΠΑ, με τον τελικό προορισμό τους να είναι οι ασιατικές αγορές, οι οποίες είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες στην κρίση στη Μέση Ανατολή. Χαρακτηριστικά, οι αναλυτές εκτιμούν πως η ζήτηση από την Ασία συνιστά σχεδόν το μισό των συνολικών εξαγωγών από τις ΗΠΑ. Θεωρητικά, αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μία μεγάλη επιτυχία για τον Πρόεδρο Τραμπ, ο οποίος πίεζε τους συμμάχους της Ουάσιγκτον να αγοράσουν περισσότερο αμερικανικό πετρέλαιο τους προηγούμενους μήνες, με απώτερο στόχο να αναδείξει τις ΗΠΑ σε απόλυτο ενεργειακό κυρίαρχο παγκοσμίως. Ωστόσο, η προαναφερθείσα αύξηση των τιμών καυσίμων επί αμερικανικού εδάφους έχει αρχίσει να προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια στους Αμερικανούς, ένα πολύ ανησυχητικό φαινόμενο για τον Λευκό Οίκο λίγους μήνες πριν τις ενδιάμεσες εκλογές.
Από την άλλη πλευρά, η κατάσταση στη Ρωσία είναι λιγότερα πολιτικά περίπλοκη, αλλά περισσότερο οικονομικά. Η ρωσική πετρελαϊκή βιομηχανία αντιμετωπίζει μία σειρά δυσκολιών, μεταξύ αυτών τη χρόνια υπο-επένδυση στον κλάδο, τους περιορισμούς εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία, και, πιο πρόσφατα, τα ουκρανικά χτυπήματα κατά παραγωγικών και εξαγωγικών υποδομών. Μάλιστα, πριν την έναρξη του πολέμου στον Περσικό Κόλπο, οι Ρώσοι έμποροι βρίσκονταν μπροστά στο ενδεχόμενο να χάσουν δύο από τους μεγαλύτερους πελάτες τους, την Ινδία και την Τουρκία. Με αυτά τα δεδομένα, το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ ήταν μία πολύ “ευχάριστη έκπληξη” για τη Μόσχα, η οποία βρισκόταν στη σωστή θέση ώστε να καλύψει το κενό των υπόλοιπων μεγάλων παραγωγών του OPEC+. Μάλιστα, η Ουάσιγκτον βοήθησε περαιτέρω, αίροντας προσωρινά τις κυρώσεις προς το ρωσικό πετρέλαιο στη θάλασσα.
Σύμφωνα με υπολογισμούς, τα ρωσικά κρατικά ταμεία θα έχουν διπλάσια έσοδα κατά τον Απρίλιο, φτάνοντας τα 9 δισεκατομμύρια δολάρια από 4,2 δισεκατομμύρια δολάρια τον Μάρτιο. Τα έσοδα αυτά είναι 10% αυξημένα σε ετήσια βάση και προέρχονται από έναν μόνο φόρο στις ρωσικές εξαγωγές πετρελαίου. Παράλληλα, το ρωσικό ρούβλι υποχωρεί έναντι του αμερικανικού δολαρίου, αντιστρέφοντας την τάση που είχε καταγραφεί κατά το προηγούμενο έτος, και βοηθώντας ακόμα περισσότερο τις ρωσικές εξαγωγές. Από την πλευρά της, η Μόσχα έχει φροντίσει να αξιοποιήσει αυτήν την ευκαιρία, αφενός αυξάνοντας τις τιμές των ποιοτήτων της, οι οποίες πέρασαν από εκπτώσεις λόγω των κυρώσεων σε πρίμιουμ, και αφετέρου ανοίγοντας διαύλους επικοινωνίας με πολλές κυβερνήσεις για τη σύναψη νέων συμφωνιών.
Μολαταύτα, οι δυσκολίες για το ρωσικό πετρέλαιο παραμένουν. Αρχικά, κανείς δεν γνωρίζει αν και πότε οι ΗΠΑ θα επαναφέρουν τους περιορισμούς που είχαν επιβάλει. Αυτό καθιστά εξαιρετικά ριψοκίνδυνες τις συμφωνίες εκτός αγοράς σποτ με τους Ρώσους εμπόρους. Επιπροσθέτως, τα δημοσιονομικά κενά που είχαν δημιουργηθεί κατά το 2025 εξαιτίας των εντεινόμενων πιέσεων από ΗΠΑ και Ευρώπη δεν έχουν καλυφθεί, με τους οικονομικούς αναλυτές στη Μόσχα να προειδοποιούν εδώ και μήνες πως η μείωση των εσόδων από το πετρέλαιο μπορεί να οδηγήσει σε πολύ σοβαρές συνέπειες. Τέλος, η Ρωσία, όπως και οι ΗΠΑ, δεν έχει την ικανότητα να αυξήσει δραματικά την παραγωγή της βραχυπρόθεσμα, κάτι που φαίνεται ακόμα πιο δυσχερές αν λάβει κανείς υπόψη τις ουκρανικές επιθέσεις.