Με το Brent, το διεθνές benchmark, να κλείνει στα $ 60.80 το βαρέλι, σημειώνοντας μικρή αλλά αισθητή άνοδο από τα $ 60.10 που ήταν χθες το μεσημέρι. Παρόμοια ήταν η πορεία του WTI, της Αμερικανικής ποικιλίας, στο NYMEX που έκλεισε στα $ 57.32 το βαρέλι, ενισχυμένο και αυτό από τα $ 57.32 που ήταν το πρωί της Παρασκευής. Με την τιμή του αργού να έχει υποτιμηθεί κατά 25% κατά την διάρκεια του 2025, κυρίως ως αποτέλεσμα της πολιτικής του OPEC για αύξηση της παραγωγής, αλλά και την εξαγωγική προέλαση των Αμερικανικών εταιρειών. Κι ενώ ο Πρόεδρος Τραμπ έχει ανανάγει σε δόγμα την ενεργειακή κυριαρχία των ΗΠΑ στην διεθνή αγορά.
Καθώς οι αγορές παραμένουν κλειστές για το Σαββατοκύριακο, είναι δύσκολο να προβλεφθεί με ασφάλεια πώς θα αντιδράσουν με το άνοιγμα τους την Δευτέρα πρωί. Σύμφωνα με πετρελαϊκούς κύκλους στο Λονδίνο, είναι πολύ πιθανό να δούμε αναστροφή της ανοδικής τάσης με την λογική ότι η Αμερικανική επέμβαση στην Βενεζουέλα σύντομα θα οδηγήσει στην αλλαγή πολιτικής ηγεσίας και την απελευθέρωση της εκεί αγοράς από τον σφιχτό έλεγχο της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης.
Η αποκατάσταση της ομαλότητας στην Βενεζουέλα, μετά το καταστροφικό για την οικονομία πέρασμα των Τσάβες- Μαντούρο, θα έχει ως συνέπεια μαζικές επενδύσεις από Αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες και την αποκατάσταση της πετρελαϊκής παραγωγής, η οποία μετά από χρόνια κακοδιαχείρισης από το καθεστώς Μαντούρο, και πριν από αυτό από την κυβέρνηση Τσάβες, από τα 4.0 εκατ. βαρέλια την ημέρα που ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 2000, σήμερα (Νοέμβριος 2025) αυτή έχει πέσει στα 0.9 εκατ. βαρ. Και αυτό για μια χώρα που έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα υδρογονανθράκων στον κόσμο, στα 303 boe (billion of oil equivalent)που αντιστοιχούν στο 17,5% των παγκόσμιων αποθεμάτων.
Σύμφωνα, όμως, με μια άλλη σχολή σκέψης, και ανάλογα με τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή τις επόμενες ώρες, είναι πολύ πιθανό να δούμε συνέχεια και ενίσχυση της ανοδικής τάσης στις τιμές του αργού, καθώς θα προδιαγράφεται επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν. Όπως έχουμε ήδη επισημάνει σε πρόσφατη ανάλυση μας (εδώ) είναι εξαιρετικά πιθανό οι τωρινές διαδηλώσεις και συγκρούσεις διαμαρτυρόμενων πολιτών με τις δυνάμεις ασφάλειας του θεοκρατικού καθεστώτος Χαμενεΐ να οδηγήσουν σε γενικευμένη απεργία, συμπεριλαμβανομένου και του πετρελαϊκού τομέα. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να σταματήσουν άμεσα οι εξαγωγές Ιρανικού αργού - προς Ινδία και Κίνα- που δεν είναι αμελητέες και φθάνουν στα 1,7 εκατ. βαρέλια την ημέρα, σε μια παγκόσμια αγορά που καταναλώνει 107.5 εκατ. βαρ. την ημέρα.
Με δεδομένο ότι η διεθνής αγορά πετρελαίου είναι επαρκώς εφοδιασμένη με υψηλά αποθέματα αργού και προϊόντων, στα 8.0 εκατ. βαρέλια συνολικά, και το spare capacity του OPEC -9 ευρίσκεται και αυτό σε ικανοποιητικά επίπεδα στα 3,7 εκατ. βαρ., το ενδεχόμενο πλήρους διακοπής προμήθειας συγχρόνως από Ιράν και Βενεζουέλα, δεν φαίνεται να εμπνέει ιδιαίτερες ανησυχίες. Κάτι τέτοιο θα αφαιρούσε. από την παγκόσμιο αγορά 2.6 εκατ. βαρέλια ημερησίως που, όμως, θα καλυπτόταν από αυξημένη παραγωγή άλλων χωρών.
Ωστόσο, εάν οι απειλές του Προέδρου Τραμπ κατά του Ιράν - που δεν φαίνεται πλέον να είναι κενό γράμμα – πραγματοποιηθούν, τότε ευρισκόμαστε μπροστά σε ένα τελείως διαφορετικό σκηνικό. Αυτό το ενδεχόμενο θα οδηγούσε στην γενίκευση της κρίσης με επίκεντρο την Μέση Ανατολή, το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από τους Ιρανούς και διακοπή προμήθειας από τις παραγωγούς χώρες του Κόλπου. Αυτό θα σημαίνει ένα ολιγοήμερο έλλειμμα προμήθειας στα 20,0 εκατ. βαρ. την ημέρα και αναπόφευκτα την άνοδο της τιμής του αργού ακόμα και στα $ 120 το βαρέλι.
Σε κάθε περίπτωση, έχουμε εισέλθει σε μια νέα περίοδο έντασης όπου οι γεωπολιτικές εξελίξεις θα επηρεάζουν άμεσα για μια ακόμα φορά τις αγορές.
Άρα, οι τιμές του αργού κατά τις επόμενες ημέρες θα οδηγηθούν όχι τόσο βάσει των θεμελιωδών της αγοράς (market fundamentals) όπως ίσχυε έως σήμερα, αλλά βάσει ψυχολογίας και εκτιμήσεων των traders για το πώς είναι δυνατόν να διαμορφωθούν οι συνθήκες λειτουργίας της αγοράς και πώς θα επηρεαστεί η παραγωγή βραχυπρόθεσμα.