Μιλώντας στην εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», ο Καραφάνο δηλώνει ότι το εκλογικό αποτέλεσμα δεν συνιστά μήνυμα για αλλαγή πορείας στην εξωτερική πολιτική. «Δεν νομίζω ότι η εξωτερική πολιτική αποτέλεσε πραγματικά ζήτημα στις ενδιάμεσες εκλογές», εξηγεί. «Υπήρξε μεγάλη συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα στους πολιτικούς κύκλους, ενώ τόσο ο Ντόναλντ Τραμπ όσο και ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς άφησαν να εννοηθεί ότι ο πόλεμος στο Ιράν είχε επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα».
«Ωστόσο», προσθέτει, «τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής δεν βρέθηκαν ψηλά στις προτεραιότητες των ψηφοφόρων, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις. Πιστεύω ότι το Ιράν αποτέλεσε ζήτημα μόνο εμμέσως, μέσω της επίδρασής του στις τιμές της ενέργειας. Ο ίδιος ο πόλεμος δεν ήταν κάτι που κινητοποίησε ουσιαστικά τους περισσότερους ψηφοφόρους. Επομένως, δεν θεωρώ ότι οι ενδιάμεσες εκλογές έδωσαν κάποια εντολή για αλλαγή στην εξωτερική πολιτική».
«Αυτό σημαίνει ότι η πόρτα παραμένει ανοιχτή για μια νέα στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ιράν;» τον ρωτάμε. «Απολύτως», απαντάει κατηγορηματικά. «Πρέπει να θυμάστε ότι όταν ο Τζορτζ Μπους έχασε τις ενδιάμεσες εκλογές λόγω των πολέμων στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, προχώρησε στην ενίσχυση των στρατευμάτων στο Ιράκ και κανείς δεν τον σταμάτησε».
«Πρέπει να θυμάστε», συμπληρώνει, «ότι θα χρειαστούν τρεις μήνες μέχρι να αναλάβει καθήκοντα το νέο Κογκρέσο. Υστερα από αυτό, θα δούμε. Ωστόσο, είναι πολύ ασυνήθιστο το Κογκρέσο να ασκεί σημαντική επιρροή σε μείζονα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ιστορικά, έχουμε ελάχιστα παραδείγματα τέτοιων περιπτώσεων και γενικά αφορούν προέδρους που είχαν αποδυναμωθεί δραματικά».
Αποπομπή προσωπάρχη
Την Παρασκευή, η αποπομπή της προσωπάρχη του Λευκού Οίκου Σούζι Γουάιλς άνοιξε τη συζήτηση για την αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων, με τον υπουργό Πολέμου (σ.σ. πρώην Αμυνας) Πιτ Χέγκσεθ να βρίσκεται στο επίκεντρο των σχετικών σεναρίων. Ο Καραφάνο απορρίπτει αυτό το ενδεχόμενο. «Ο Χέγκσεθ μπορεί να είναι μη δημοφιλής μεταξύ όσων δεν ψήφισαν τον Τραμπ, είναι όμως εξαιρετικά δημοφιλής στους ψηφοφόρους του».
«Με βάση τις υπάρχουσες συνθήκες, δεν βλέπω κανένα μέλος του υπουργικού συμβουλίου να απομακρύνεται εξαιτίας του εκλογικού αποτελέσματος. Ολα τα μέλη της κυβέρνησης συμμετείχαν ενεργά στην προεκλογική εκστρατεία και στήριξαν τον πρόεδρο. Δεν νομίζω ότι ο Τραμπ επιρρίπτει σε κάποιον από αυτούς την ευθύνη για το αποτέλεσμα», υπογραμμίζει.Την ίδια ώρα, η είδηση του Independent για την πιθανή παραίτηση του Μάρκο Ρούμπιο τροφοδότησε συζητήσεις για τη διαδοχή στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. «Ο Τραμπ παραμένει ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και δεν πιστεύω ότι κάποιο μέλος του υπουργικού συμβουλίου θα διακινδύνευε να αποχωρήσει σε αυτήν τη φάση, απλώς και μόνο λόγω πολιτικής δυσαρέσκειας», σχολιάζει ο Καραφάνο.
«Προβλέπετε σημαντικές αλλαγές στο δόγμα “America First”», τον ρωτάμε. «Οχι», απαντάει, ερμηνεύοντας το εκλογικό αποτέλεσμα ως αντίδραση των ψηφοφόρων στο «πορτοφόλι» τους. «Αυτές οι εκλογές λένε πολύ περισσότερα για τους ψηφοφόρους παρά για τους υποψηφίους που αυτοί ψήφισαν», σημειώνει. «Τα δύο κόμματα είναι βαθιά διχασμένα, τόσο ιδεολογικά όσο και σε επίπεδο πολιτικής. Είδαμε έναν σημαντικό αριθμό ψηφοφόρων να μετακινούνται από το ένα κόμμα στο άλλο. Αυτό που ουσιαστικά έδειξαν οι ψηφοφόροι είναι η δυσαρέσκειά τους. Θέλουν καλή διακυβέρνηση και καλύτερα αποτελέσματα και δεν τους απασχολεί το ποιο κόμμα θα τα προσφέρει».
«Αυτό που θα έχει σημασία για το 2028 είναι η απόδοση της κυβέρνησης τα επόμενα δύο χρόνια», συμπληρώνει. «Δεν αναμένω σημαντικές αλλαγές στην πολιτική. Αναμένω ότι η κυβέρνηση θα επικεντρωθεί στην επίτευξη αποτελεσμάτων για τους ψηφοφόρους. Πιστεύω λοιπόν ότι το ερώτημα για το τι θα συμβεί το 2028 παραμένει πολύ πιο ανοιχτό».
Στόχοι στο Ουκρανικό
Την περασμένη Πέμπτη, μιλώντας σε δημοσιογράφους στο Οβάλ Γραφείο, ο Ντόναλντ Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι επίκειται ευρύτερη συμφωνία με τη Ρωσία, η οποία δεν θα περιορίζεται στην Ουκρανία. «Θα είναι μια μεγάλη συμφωνία. Δεν θα αφορά μόνο την Ουκρανία και θα μπορούσα μάλιστα να πω ότι ενδέχεται να αφορά ολόκληρη την Ευρώπη», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο Καραφάνο εξηγεί ότι ο Τραμπ προσπαθεί να «κλειδώσει» δύο στόχους στην Ουκρανία. «Από την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του, ο Τραμπ είχε δύο στόχους: να διασφαλίσει μια ελεύθερη και ανεξάρτητη Ουκρανία, ικανή να υπερασπιστεί τον εαυτό της, και να τερματίσει τον πόλεμο», αναφέρει. «Οι στόχοι αυτοί δεν έχουν αλλάξει. Υπάρχει διακομματική υποστήριξη, τόσο από τους Δημοκρατικούς όσο και από τους Ρεπουμπλικανούς, για τον τερματισμό της σύγκρουσης και, ολοένα περισσότερο, για την άσκηση μεγαλύτερης πίεσης στη Ρωσία», σημειώνει.
«Ο Τραμπ έχει τρεις μήνες για να αποδείξει ότι η προσέγγισή του, χωρίς την άσκηση μεγαλύτερης πίεσης, μπορεί να φέρει αποτελέσματα», προσθέτει. «Εάν αυτό δεν συμβεί, πιστεύω ότι ο πρόεδρος θα είναι απολύτως πρόθυμος να συνεργαστεί με το Κογκρέσο και να εξετάσει εναλλακτικούς τρόπους άσκησης πίεσης στη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης της περαιτέρω ενίσχυσής της».
Κλείνοντας, τον ρωτάμε «εάν το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών θα επηρεάσει τις προοπτικές επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35». «Ισως, αλλά δεν το πιστεύω», απαντάει. «Ο λόγος είναι ότι ο πρόεδρος έχει υποστηρίξει τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35, ενώ στο Κογκρέσο υπήρχε αντίθεση πριν από τις ενδιάμεσες, τόσο από τους Ρεπουμπλικανούς όσο και από τους Δημοκρατικούς», εξηγεί. «Επομένως, θα είναι μια δύσκολη μάχη για τον πρόεδρο να εξασφαλίσει τα F-35 για την Τουρκία», καταλήγει.
(από την εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»)