Λιάνα Γούτα, FuelsEurope: Η Διύλιση Απαραίτητη Προϋποθέση για την Ενεργειακή Ασφάλεια και Αυτονομία της Ευρώπης - Αποκλειστικά στο energia.gr

Λιάνα Γούτα, FuelsEurope: Η Διύλιση Απαραίτητη Προϋποθέση για την Ενεργειακή Ασφάλεια και Αυτονομία της Ευρώπης - Αποκλειστικά στο energia.gr
Συνέντευξη στον Αδάμ Αδαμόπουλο
Παρ, 6 Νοεμβρίου 2026 - 09:00

Η συρρίκνωση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας διύλισης, με περίπου 35 διυλιστήρια να έχουν κλείσει από το 2009 και τη συνολική παραγωγική δυναμικότητα να έχει υποχωρήσει κατά 20%, αναδεικνύεται πλέον σε ζήτημα στρατηγικής σημασίας για την ενεργειακή ασφάλεια, την ανταγωνιστικότητα και την αυτονομία της Ευρώπης. 

Οι διαδοχικές γεωπολιτικές και ενεργειακές κρίσεις κατέδειξαν με τον πλέον εμφατικό τρόπο ότι η διατήρηση ισχυρής εγχώριας παραγωγικής βάσης αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ασφάλεια εφοδιασμού και την προστασία της ευρωπαϊκής οικονομίας. Ταυτόχρονα, η ενεργειακή μετάβαση θέτει διαρκώς νέες προκλήσεις για τη βιομηχανία αλλά προσφέρει και σημαντικές ευκαιρίες για τον κλάδο, ο οποίος καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στις αυξανόμενες απαιτήσεις που εγείρει η απανθρακοποίηση, το υψηλό ενεργειακό και κανονιστικό κόστος και ο διαρκώς εντεινόμενος διεθνής ανταγωνισμός.

Το ζητούμενο έγκειται στο εάν η Ευρώπη θα καταφέρει να διατηρήσει τις υφιστάμενες βιομηχανικές της υποδομές και να τις μετασχηματίσει σε παραγωγικές μονάδες ανανεώσιμων και καυσίμων χαμηλού αποτυπώματος άνθρακα, ή εάν θα οδηγηθεί, νομοτελειακά, σε καθεστώς μεγαλύτερης εξάρτηση από τις εισαγωγές ενέργειας.

Στη συνέντευξή της εφ' όλης της ύλης στο energia.gr, η γενική διευθύντρια της FuelsEurope, κυρία Λιάνα Γούτα, αναλύει τις προϋποθέσεις για την αναστροφή της αποβιομηχάνισης, τις αναγκαίες αλλαγές στο ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο και τις προοπτικές μετασχηματισμού των διυλιστηρίων. Παράλληλα, εξηγεί τις επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει η εφαρμογή του ευρωπαϊκού Κανονισμού για τις εκπομπές μεθανίου στην ασφάλεια εφοδιασμού και στις τιμές των καυσίμων, ενώ αναδεικνύει τον ιδιαίτερο ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Ελλάδα, μέσα από την αξιοποίηση του ισχυρού εξαγωγικού διυλιστικού κλάδου της και της γεωγραφικής της θέσης, ως περιφερειακός ενεργειακός και παραγωγικός κόμβος στη νέα ευρωπαϊκή πραγματικότητα που αναδύεται.

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη της κας Γούτα:  

Κυρία Γούτα, στην Ευρώπη έχουν κλείσει, από το 2009, περίπου 35 διυλιστήρια, ενώ η συνολική διυλιστική δυναμικότητα της ηπείρου έχει μειωθεί κατά περίπου 20% σε μια περίοδο που το μεγάλο διακύβευμα είναι η ασφάλεια εφοδιασμού. Ποια μέτρα χρειάζονται άμεσα για να μη χαθεί το παιχνίδι του ανταγωνισμού και να μπορέσει η Ε.Ε. να περιορίσει την εξάρτησή της από εισαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων;

Πράγματι, αυτά τα νούμερα αποτυπώνουν μια συρρίκνωση του κλάδου διύλισης τα τελευταία 15 χρόνια. Η κρίση αυτού του στρατηγικού βιομηχανικού κλάδου βρίσκεται στο κατώφλι της Ευρώπης εδώ και καιρό. Αλλά χρειάστηκαν διαδοχικές γεωπολιτικές και ενεργειακές κρίσεις για να αναδείξουν με σκληρό τρόπο τον κρίσιμο ρόλο αυτής της βιομηχανίας για την οικονομία της Ευρώπης και τους πολίτες της. Και για να αναδειχθεί ο ρόλος του κλάδου στην ενεργειακή ασφάλεια εφοδιασμού, στην αμυντική ετοιμότητα, στην πορεία της Ευρώπης για στρατηγική αυτονομία.

Η ανταγωνιστικότητα των διυλιστηρίων της Ευρώπης πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο των πολιτικών της ΕΕ και υπό αυτό το πρίσμα, η Ευρωπαϊκή Στρατηγική που ανακοίνωσε η Πρόεδρος της ΕΕ, Ursula von der Leyen, πριν από ένα μήνα, και ο πρώτος Στρατηγικός Διάλογος για τη Διύλιση που οργάνωσαν από κοινού ο Επίτροπος Ενέργειας και Στέγασης, Dan Jorgensen και ο Επίτροπος Άμυνας και Διαστήματος Andrius Kubilius την περασμένη εβδομάδα, σηματοδοτεί μια νέα σελίδα, τόσο για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Διύλισης όσο και για το μετασχηματισμό της σε βιομηχανία παραγωγής ανανεώσιμων και χαμηλού άνθρακα καυσίμων και προϊόντων, τα οποία θα χρειαστεί η Ευρώπη για την επίτευξη των κλιματικών της στόχων στις επόμενες δεκαετίες.

Πολιτικές και μέτρα για την αποφυγή διαρροής άνθρακα και επενδύσεων εκτός ΕΕ, για τη μείωση εκπομπών μεθανίου χωρίς κινδύνους για περαιτέρω συρρίκνωση της διυλιστικής ικανότητας στην ΕΕ, μια συνεκτική και ευέλικτη ευρωπαϊκή νομοθεσία, είναι κάποια από τα βασικά στοιχεία που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την διατήρηση της ανταγωνιστικότητας του κλάδου.

Σε ότι αφορά τα άμεσα και βραχυπρόθεσμα μέτρα για την αύξηση της ευρωπαϊκής παραγωγής, να σημειώσω ο Επίτροπος Jorgensen αναγνώρισε την ζωτικής σημασίας συμβολή των ευρωπαϊκών διυλιστηρίων στην αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης των τελευταίων μηνών, αυξάνοντας την παραγωγή αεροπορικών καυσίμων κατά 22% ήδη από τον Μάρτιο του 2026, και κατά 30% τον Μάιο του 2026. Στο ερώτημα αν υπάρχει δυνατότητα για περαιτέρω αύξηση της παραγωγής, οι προτάσεις που καταθέσαμε κατά τον πρώτο στρατηγικό διάλογο αφορούσαν σε ευρύτερη πρόσβαση σε πρώτες ύλες, τόσο αργό, όσο και βιώσιμες πρώτες ύλες για βιοκαύσιμα, ευελιξία για αύξηση του ποσοστού βιοκαυσίμων στο μίγμα συμβατικών καυσίμων για τις μεταφορές, προσωρινή ευελιξία σε συγκεκριμένες προδιαγραφές καυσίμων. Ωστόσο για να προχωρήσουν αυτά τα μέτρα, με ασφάλεια, χρειάζεται μια πολύ προσεκτική τεχνική αξιολόγηση με τη συμμετοχή της βιομηχανίας, της Κομισιόν, των Κρατών μελών και της αυτοκινητοβιομηχανίας. Ο Επίτροπος Jorgensen ανταποκρίθηκε σε αυτή την πρότασή μας ανακοινώνοντας την σύσταση Τεχνικής Επιτροπής στο αμέσως επόμενο διάστημα, ενώ στις αρχές του 2027, και κατά τη διάρκεια του δεύτερου Στρατηγικού Διαλόγου, θα αξιολογηθεί η πορεία της.  

Η βιομηχανία αντιμετωπίζει αυξημένο ενεργειακό κόστος, σε συνθήκες αυξημένου διεθνούς ανταγωνισμού. Πόσο υπαρκτός είναι ο κίνδυνος αποβιομηχάνισης της Ευρώπης και ποιες αλλαγές στο ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο θεωρείτε αναγκαίες;

Πράγματι, το υψηλό ενεργειακό κόστος αποτελεί βασική παράμετρο της μειωμένης ανταγωνιστικότητας των διυλιστηρίων αλλά και όλης της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Αλλά δεν είναι το μόνο. Το κόστος άνθρακα στην Ευρώπη είναι από 25% έως 700% υψηλότερο από το κόστος που έχει η διύλιση σε άλλες χώρες στον κόσμο. Όπως και ένα υψηλό αθροιστικό νομοθετικό κόστος που δεν έχουν διυλιστήρια σε άλλες περιοχές με χαμηλούς ή ανύπαρκτους περιβαλλοντικούς στόχους.

Ωστόσο πολιτικές και νομοθετικά εργαλεία όπως το Σύστημα Εμπορία Δικαιωμάτων Εκπομπών (ETS) είναι πλέον δομικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής πολιτικής. Συμμεριζόμαστε τους κλιματικούς στόχους και τους επιμέρους στόχους των Ευρωπαϊκών πολιτικών.

Σήμερα βρισκόμαστε σε μία περίοδο που πολλές κρίσιμες για τον κλάδο πολιτικές επαναξιολογούνται και επανασχεδιάζονται, όπως η νομοθεσία για την εμπορία δικαιωμάτων  εκπομπών, τις ανανεώσιμες πηγές, τη μείωση εκπομπών μεθανίου, για την απανθρακοποίηση όλων των μεταφορών, σε γη, αέρα και θάλασσα, για να αναφέρω μόνο μερικές.

Αυτός ο επανασχεδιασμός πρέπει να γίνει, εξασφαλίζοντας νομοθετική σαφήνεια και σταθερότητα, ευθυγράμμιση των νομοθεσιών που σήμερα είναι κατακερματισμένες, συχνά με αντικρουόμενα κριτήρια και στόχους. Επίσης οι νέοι στόχοι που θα τεθούν πρέπει να είναι ρεαλιστικοί και υλοποιήσιμοι, αποτρέποντας το κλείσιμο και άλλων διυλιστηρίων και την περαιτέρω απώλεια παραγωγικής ικανότητας της Ευρώπης.

Η αναθεώρηση των πολιτικών αυτών πρέπει να γίνει με γνώμονα τη διατήρηση μιας υγιούς και ανταγωνιστικής βιομηχανίας, όχι μόνο για σήμερα αλλά και για το μέλλον. Γιατί η ανταγωνιστικότητα είναι προϋπόθεση όχι μόνο για την ενεργειακή ασφάλεια, αλλά και για την ενεργειακή μετάβαση. Mόνο μια ανταγωνιστική, βιώσιμη βιομηχανία θα μπορέσει να μετασχηματισθεί για να στηρίξει την εγχώρια παραγωγή προϊόντων χαμηλού ή μηδενικού άνθρακα στα επόμενα χρόνια.

Η Ευρώπη θα συνεχίζει να χρειάζεται καύσιμα χαμηλού η μηδενικού άνθρακα για τομείς όπως η αεροπορία, η ναυτιλία, μέρος των οδικών μεταφορών, ο αμυντικός τομέας, η χημική βιομηχανία που στηρίζεται στα προϊόντα μας για τη μισή της τροφοδοσία. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν αυτά τα νέα καύσιμα θα παράγονται στην Ευρώπη ή σε χώρες εκτός της ΕΕ.

Αν η ΕΕ δεν καταφέρει να διατηρήσει την εγχώρια βιομηχανία της για την παραγωγή καυσίμων και χρειάζεται να εισάγει όλα τα καύσιμα στο μέλλον, αυτό θα είναι καταστροφικό για την ασφάλεια τροφοδοσίας, για το κόστος των εισαγόμενων προϊόντων, για τα αμυντικά μας συστήματα και για την στρατηγική μας αυτονομία.

Οι ευρωπαϊκοί στόχοι για τα βιώσιμα αεροπορικά καύσιμα, τα ανανεώσιμα καύσιμα και τα καύσιμα χαμηλού αποτυπώματος άνθρακα απαιτούν τεράστιες νέες επενδύσεις. Έχει η Ευρώπη τις υποδομές, τις πρώτες ύλες και τα κατάλληλα κίνητρα για να αναπτύξει παραγωγή σε ανταγωνιστικό κόστος και πού μπορούν να βοηθήσουν σε αυτή την κατεύθυνση τα διυλιστήρια;

Τα καύσιμα και προϊόντα που θα χρειαστεί η Ευρώπη στο μέλλον μπορούν να παραχθούν από τις ευρωπαϊκές διυλιστηριακές υποδομές. Ο μετασχηματισμός τους έχει ήδη ξεκινήσει, με επενδύσεις δισεκατομμυρίων. Σήμερα λειτουργούν ήδη 11 βιοδιυλιστήρια που προήλθαν από τη μετατροπή συμβατικών διυλιστηρίων, ενώ και στα υπόλοιπα διυλιστήρια αναπτύσσεται η συμπαραγωγή ανανεώσιμων καυσίμων. Η παραγωγική ικανότητα των μελών του Συνδέσμου μας σε βιώσιμα αεροπορικά καύσιμα (SAF) ήδη υπερκαλύπτει τους ευρωπαϊκούς στόχους για την περίοδο 2025-2030. Παράλληλα, περισσότερα από 6.000 πρατήρια στην Ευρώπη διαθέτουν 100% ανανεώσιμο ντίζελ, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τις εκπομπές άνθρακα στον υπάρχοντα στόλο οχημάτων, χωρίς κόστος για νέα οχήματα και χωρίς ανάγκη για νέο δίκτυο.

Τα ευρωπαϊκά διυλιστήρια, μαζί με τις υποδομές αποθήκευσης και διακίνησης, αποτελούν πολύτιμο βιομηχανικό κεφάλαιο και τη βάση για τη μετάβαση σε καύσιμα και προϊόντα χαμηλού ή μηδενικού άνθρακα. Μάλιστα, η μετατροπή ενός υπάρχοντος διυλιστηρίου κοστίζει 30-50% λιγότερο από την κατασκευή μιας νέας μονάδας βιοκαυσίμων ή συνθετικών καυσίμων, κάτι που μειώνει σημαντικά το συνολικό κόστος της ενεργειακής μετάβαση.

Η Ευρώπη διαθέτει επίσης σημαντικό δυναμικό βιώσιμων πρώτων υλών, από αγροτικά και δασικά υπολείμματα έως αστικά απόβλητα. Αυτό δείχνουν μελέτες από αναγνωρισμένα πανεπιστημιακά και ερευνητικά ιδρύματα, αλλά και μελέτες της Κομισιόν.  Η αξιοποίησή τους μπορεί να μειώσει την εξάρτηση από εισαγόμενο αργό για την παραγωγή καυσίμων. Η παραγωγή καυσίμων, από εγχώριες, βιώσιμες πρώτες ύλες θα ενισχύσει την ενεργειακή και στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης και θα δημιουργήσει νέες οικονομικές δραστηριότητες για τις τοπικές κοινωνίες. Προϋπόθεση είναι η ανάπτυξη των κατάλληλων αλυσίδων αξίας για τη συλλογή και αξιοποίησή των νέων πρώτων υλών και η πρόσβαση της βιομηχανίας σε αυτές.

Το βασικό πρόβλημα σήμερα δεν είναι λοιπόν η έλλειψη βιομηχανικών υποδομών ή δυναμικού πρώτων υλών, αλλά το επενδυτικό περιβάλλον. Για να γίνουν οι τεράστιες επενδύσεις που απαιτούνται, χρειαζόμαστε προβλέψιμη αγορά, σταθερότητα με ορίζοντα 15-20 ετών, συνεπή και ευθυγραμμισμένη νομοθεσία και ουσιαστικά επενδυτικά κίνητρα. Ως FuelsEurope, είμαστε έτοιμοι να συμβάλουμε στον οδικό χάρτη για τη μετάβαση των ευρωπαϊκών διυλιστηρίων την οποία ανακοίνωσε ο Επίτροπος Jørgensen, ώστε οι επενδύσεις αυτές να μπορέσουν να υλοποιηθούν.

Η Επιτροπή πρότεινε πρόσφατα μονοετή αναβολή βασικών υποχρεώσεων για ενός εισαγωγείς πετρελαίου και φυσικού αερίου, με τη FuelsEurope να επισημαίνει ότι το διάστημα αυτό δεν αρκεί για τη δημιουργία ενός λειτουργικού και εναρμονισμένου συστήματος συμμόρφωσης. Ποια είναι τα σημαντικότερα τεχνικά και νομικά εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι εισαγωγείς και γιατί θεωρείτε ότι απαιτείται μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο;

Δυστυχώς η αναβολή που προτείνει η Επιτροπή δεν λύνει το πρόβλημα, παρά μόνο το αναβάλει για ένα χρόνο. Τα συστήματα παρακολούθησης, ιχνηλασιμότητας, πιστοποίησης και διακρίβωσης που απαιτεί ο Κανονισμός, δεν είναι διαθέσιμα σε κλίμακα και απαιτείται ένα σημαντικό διάστημα για να μπορέσουν να αναπτυχθούν και να λειτουργήσουν αποτελεσματικά. Εκτιμούμε ότι αυτό το διάστημα είναι τρία έτη, το οποίο πρέπει να δοθεί με μια στοχευμένη τροποποίηση του ισχύοντος Κανονισμού. Οι συστάσεις που εξέδωσε η Κομισιόν δεν έχουν νομική ισχύ για την εφαρμογή του Κανονισμού από τα Κράτη μέλη και οι εταιρείες διύλισης, αν συνεχίσουν τη λειτουργία τους με τα διαθέσιμα, μη συμμορφούμενα αργά της αγοράς, κινδυνεύουν να βρεθούν υπόλογες για νομικές ευθύνες που δεν τους αναλογούν.

Από μεριάς του κλάδου μας, στόχος μας δεν είναι η αποφυγή συμμόρφωσης και προστίμων, αλλά η εξασφάλιση των προϋποθέσεων που απαιτούνται για να μπορέσουν να συμμορφωθούν με τον Κανονισμό και να υπηρετήσουν τους στόχους μείωσης των εκπομπών μεθανίου. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς μια αναβολή και μια χαριστική περίοδος, αλλά το να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια ρεαλιστική και αποτελεσματική εφαρμογή, χωρίς ανεξέλεγκτες συνέπειες για την ομαλή τροφοδοσία της αγοράς και χωρίς τον κίνδυνο σοβαρών υπαρξιακών προβλημάτων για τον κλάδο.

Σημαντικό μέρος των εισαγωγών αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου θα μπορούσε να αντιμετωπίσει δυσκολίες συμμόρφωσης με τις νέες απαιτήσεις. Εάν οι προδιαγραφές ιχνηλασιμότητας και επαλήθευσης περιορίσουν τις διαθέσιμες προμήθειες, ποιες θα μπορούσαν να είναι οι συνέπειες για τη λειτουργία των ευρωπαϊκών διυλιστηρίων, την εξάρτηση από εισαγόμενα προϊόντα και τις τιμές για τους καταναλωτές; Πώς μπορεί να μειωθούν, τελικά, οι παγκόσμιες εκπομπές μεθανίου;

Σύμφωνα με Μελέτη της WoodMackenzie, σε ό,τι αφορά τις προμήθειες αργού, η ακριβής εφαρμογή του ισχύοντος Κανονισμού, θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποκλεισμό έως και 87% των ποσοτήτων αργού που προμηθεύτηκαν τα ευρωπαϊκά διυλιστήρια κατά το 2024. Αυτό δείχνει το μέγεθος της επίπτωσης και του σοβαρού προβλήματος ενεργειακής ασφάλειας που ενδέχεται να δημιουργηθεί για την Ευρώπη.

Στην ίδια Μελέτη εκτιμάται ότι ένας τέτοιος περιορισμός των διαθέσιμων αργών, θα μπορούσε να οδηγήσει στη μείωση της παραγωγής των διυλιστήριων μέχρι και στο μισό, κάτι το οποίο θα αντιστοιχούσε με κλείσιμο 35 διυλιστηρίων. Αυτό με τη σειρά του θα σήμαινε αύξηση των εισαγόμενων προϊόντων τα οποία δεν υπόκεινται στον Κανονισμό Μεθανίου, υπονομεύοντας έτσι τους στόχους του Κανονισμού για μείωση των εκπομπών. Επίσης, αύξηση των εισαγωγών θα οδηγούσε και σε αύξηση της τιμής των καυσίμων και ενεργειακών προϊόντων για τις επιχειρήσεις και τον καταναλωτή.

Οι εταιρείες μέλη του Συνδέσμου ενστερνίζονται τους στόχους για μείωση των εκπομπών μεθανίου. Βεβαίως η Ευρώπη είναι η μόνη που έχει θέση σε ισχύ έναν τέτοιο Κανονισμό για ένα πρόβλημα που δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό, αλλά παγκόσμιο. Αν το ερώτημά σας αναφέρεται λοιπόν στις παγκόσμιες εκπομπές μεθανίου, τότε όλες οι χώρες θα έπρεπε να επιβάλουν τα ίδια νομοθετικά μέτρα. Ο ευρωπαϊκός Κανονισμός μπορεί να συμβάλει στη μείωση εκπομπών που σχετίζονται με τη χρήση αργού και φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται στην Ευρώπη. Αλλά για να γίνει αυτό με αποτελεσματικό τρόπο, χωρίς τις απρόβλεπτες συνέπειες ενός ενεργειακού σοκ τροφοδοσίας, θα πρέπει να γίνει με σωστό προγραμματισμό και δίνοντας το χρόνο που χρειάζεται η ανάπτυξη και εφαρμογή ενός πολύπλοκου συστήματος ανίχνευσης και πιστοποίησης για τις προμήθειες από τους δεκάδες προμηθευτές αργού και φυσικού αερίου παγκοσμίως. 

Η Ελλάδα διαθέτει έναν σημαντικό διυλιστικό κλάδο, με εξαγωγικό προσανατολισμό και δυνατότητες ανάπτυξης νέων καυσίμων, ενώ παράλληλα ενισχύει τον ρόλο της ως πύλης εισόδου φυσικού αερίου και LNG προς την ευρωπαϊκή αγορά. Ποια στρατηγική πρέπει να ακολουθήσει η χώρα ώστε να αξιοποιήσει τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα στη νέα ενεργειακή πραγματικότητα;

Πράγματι τα 4 διυλιστήρια της Ελλάδας είναι σύγχρονα, λειτουργούν σε μια περιοχή υψηλού ανταγωνισμού εκτός ΕΕ και αποτελούν τον ισχυρότερο πυλώνα στο εμπορικό ισοζύγιο της χώρας, με περίπου 60% της παραγωγής τους να εξάγεται. Αποτελούν ένα πολύτιμο κεφάλαιο για τη χώρα, που πρέπει να διαφυλαχθεί από τις ανταγωνιστικές πιέσεις και να μπορέσει να μετασχηματισθεί για να παράξει ανανεώσιμα καύσιμα για την ευρύτερη περιοχή. Και αυτό πρέπει να αποτελέσει μέρος μιας ξεκάθαρης βιομηχανικής στρατηγικής ανάπτυξης για τη χώρα.

Η Ελλάδα θα πρέπει να στηρίξει τον μετασχηματισμό των διυλιστηρίων της με στόχο την μετατροπή τους σε ενεργειακά κέντρα παραγωγής ανανεώσιμων ενεργειακών προϊόντων όπως τα βιώσιμα καύσιμα για αεροπορία, ναυτιλία, και μέρος των οδικών μεταφορών, όπως τα λοιπά βιομηχανικά προϊόντα, αλλά και το πράσινο υδρογόνο.

Με δεδομένη μάλιστα την εγγύτητα της χώρας με περιοχές χαμηλού κόστους ανανεώσιμης ενέργειας, η Ελλάδα μπορεί να μετατραπεί σε μια πύλη ανανεώσιμης ενέργειας για την Ευρώπη.

 

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr
Απόρρητο