Οι δε Αμερικανό-Ισραηλινοί πλήττουν και αυτοί συγκεκριμένους ενεργειακούς στόχους εντός του Ιράν, με τελευταίο παράδειγμα την επίθεση κατά του κοιτάσματος αερίου South Pars, που θεωρείται από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Επιχειρώντας αντίποινα σε αυτό το σοβαρό πλήγμα, το Ιράν μέσω βαλλιστικής επίθεσης κατέστρεψε μεγάλο τμήμα του εργοστασίου του Κατάρ που παράγει LNG και καλύπτει το 20% της παγκόσμιας ζήτησης σε καθημερινή βάση.
Άμεσο αποτέλεσμα των ανωτέρω είναι η ραγδαία άνοδος των τιμών αργού πετρελαίου, προϊόντων αλλά και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και η ασφυξία στις εταιρείες προμήθειας, που ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν ικανές ποσότητες για να ικανοποιήσουν ανάγκες των πελατών τους, είτε αυτά είναι δυιλιστήρια ή σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής που καίνε φ. αέριο. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κατάσταση από πλευράς προμήθειας, ο ΙΕΑ, μέσω του μηχανισμού στρατηγικών αποθεμάτων που έχει δημιουργήσει εδώ και χρόνια, αποδέσμευσε 400 εκατ. βαρελια, ήτοι το 20% του δυναμικού που διαθέτει. Και ενδεχομένως αύριο να αποδεσμεύσει περισσότερα καθώς θα συνεχίζεται ο πόλεμος και η παραγωγική στρόφιγγα του Κόλπου θα παραμένει κλειστή. Όμως, τα αποθέματα είναι πεπερασμένα και με το έλλειμμα προμήθειας που υπάρχει στην διεθνή αγορά δεν αναπληρώνονται εύκολα. Αυτό θα οδηγήσει σε ακόμα υψηλότερες τιμές και δυσκολίες στην προμήθεια.
Έναντι της τέλειας αυτής ενεργειακής καταιγίδας, η Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει απροετοίμαστη χωρίς ξεκάθαρη πολιτική στόχευση και την δυνατότητα επεξεργασίας συγκεκριμένων μέτρων για την αντιμετώπιση της.
Αυτό ήταν το αδιάψευστο μήνυμα από την συνάντηση κορυφής στις Βρυξέλλες την περασμένη Πέμπτη (19/3), η οποία κατέληξε σε γενικόλογες εκτιμήσεις, μεταξύ των οποίων και η χιλιοειπωμένη διαπίστωση ότι υπάρχει «μεγάλη απόκλιση ενεργειακών τιμών ανάμεσα στα κράτη μέλη» Πέραν αυτού, το Συμβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να εξειδικεύσει τα προτεινόμενα μέτρα που, εν πολλοίς, βασίζονται στον Οδηγό (rule book) που προέκυψε από την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης του 2022. Δηλαδή προτροπή για μείωση της κατανάλωσης, ιδίως στις βιομηχανίες, χαλάρωση των μέτρων για προβλέψεις αποθεμάτων αερίου και περαιτέρω στήριξη των ΑΠΕ ως βασικό στοιχείο για μακροπρόθεσμη ενεργειακή πολιτική για ενεργειακή ασφάλεια.
Δυστυχώς, η Συνάντηση Κορυφής δεν μπόρεσε να καταλήξει σε ομόφωνη απόφαση για την αντιμετώπιση του στοιχειώδους και απόλυτα επείγοντος θέματος της διέλευσης πλοίων μέσα από τα Στενά του Ορμούζ, παρά το γεγονός ότι ένα σημαντικό μέρος των εξαγωγών του Κόλπου που διέρχονται μέσα από αυτά μεταφέρουν πρώτες ύλες και προϊόντα προς την Ευρώπη. Όπως παρατηρούν πολιτικοί αναλυτές, η πλήρης αδυναμία τοποθέτησης της ΕΕ σε ένα τόσο καίριο θέμα τη δεδομένη κρίσιμη στιγμή είναι άκρως αποκαλυπτική της τραγικής έλλειψης γεωπολιτικού εκτοπίσματος της Ένωσης.
Τέλος, η παντελής έλλειψη αναφοράς στην αναγκαιότητα η ΕΕ να υποστηρίξει την έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων στις χώρες-μέλη και έτσι να ξεκινήσει κάποτε να μειώνει την εξάρτηση της από την γεωπολιτικά εύφλεκτη περιοχή της Μ. Ανατολής, και την συνεχιζόμενη απαγόρευση επενδύσεων στον τομέα του Oil & Gas από Κοινοτικά ελεγχόμενους φορείς, όπως η EIB και η EBRD, είναι ενδεικτική της ιδεοληψίας που επικρατεί στα ανώτατα κλιμάκια της Επιτροπής. Κάτι που τα εμποδίζει να αξιολογήσουν σωστά την σημερινή πραγματικότητα της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς οι ανάγκες της οποίας καλύπτονται κατά 85% από ορυκτά καύσιμα.(με την Ευρώπη να καλύπτει το 75% από ορυκτά καύσιμα). Ενώ ορισμένες χώρες όπως η Ελλάδα καλύπτουν το 100% των αναγκών τους σε πετρέλαιο και φ. αέριο από εισαγωγές. Εν όψει της νέας ενεργειακής κρίσης που έχει ξεσπάσει, και κατά τα φαινόμενα, θα είναι μεγάλης διάρκειας και υψηλότερης έντασης σε σύγκριση με όλες τις προηγούμενες, αποτελεί πραγματικό γρίφο γιατί η ΕΕ δεν προτεραιοποιεί την ενεργειακή ασφάλεια έναντι των πολιτικών της κλιματικής αλλαγής και της λεγόμενης «πράσινης μετάβασης»