Είναι λάθος αυτό που λέγεται επισήμως ότι η διατήρηση επικοινωνίας είναι χρήσιμη.Δεν συζητεί κανείς την χρήση του κήπου του όταν ο άλλος αμφισβητεί την κυριότητα του σπιτιού του (aka : Δ. Θράκη, Θεσσαλονίκη). Γιατί στο τέλος κινδυνεύει να χάσει αμφότερα, κήπο και σπίτι.
Δεν υπάρχει μόνο μία διαφορά της Ελλάδος με την Τουρκία : η οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδος στο Αιγαίον, αλλά πρωτίστως το εύρος των χωρικών υδάτων (ΧΥ) της Ελλάδος με τα οποία μετρείται η υφαλοκρηπίδα, η ΑΟΖ και η συνορεύουσα ζώνη κατά το Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσσης.
Τα 12 μίλια είναι κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδος που δεν εκχωρείται όπως δεν δίνονται στη Τουρκία το ...Τουρκολίμανο ή τα Τουρκοβούνια. Αυτά τα είχε κάποτε η Οθωμανική αυτοκρατορία και τα έχασε μετά από εξέγερση των Ελλήνων πρό 205 ετών.
Στο Αιγαίον κυριάρχησε ο Ελληνικός στόλος (Υδρας, Σπετσών, Ψαρών και Κάσου) καθ’ όλην την διάρκεια της εξεγέρσεως κι οι Τούρκοι κλείσθησαν στα Στενά του Ελλησπόντου. Νικηφόρες ναυμαχίες έδωσαν οι Πανέλληνες στο Ιόνιον πέλαγος, στον κόλπο του Γέροντος και στο Μεσολλόγι με ναύαρχο τον Μιαούλη και στον Καφηρέα τον Σαχτούρη.
Η Ελληνική επανάσταση του 1821 ήταν η πρώτη παγκοσμίως που επέτυχε στην θάλασσα. Εν συνεχεία, το 1911-13 ο Ελληνικός στόλος κατέλυσε την Οθωμανική κυριαρχία στο Αιγαίον πέλαγος και νωρίτερα στην Κρήτη. Το 1923, με την συνθήκη της Λωζάννης, η Τουρκία αυτοπεριορίσθη στα 3 μίλια ΧΥ, αν και «νικήτρια» στον πόλεμο της Μικράς Ασίας (κατά δήλωση Σεργκέι Λαβρώφ με την βοήθεια των Μπολσεβίκων).
Η Ελλάς επεξέτεινε τα ΧΥ στα 6 μίλια με απόφαση του κυβερνήτου Ιωάννη Μεταξά το 1936. Ο τότε Τούρκος πρόεδρος Ισμέτ Ινονού χρειάστηκε 28 χρόνια (15.5.1964) για να κηρύξει το ίδιο εύρος ΧΥ, γεγονός που παγίωσε της Ελληνική κυριαρχία ακόμη και στις βραχονησίδες του Αιγαίου όπως στα Ίμια.
Με πρόκληση της Τανσού Τσιλέρ-χανούμ και την ανοχή των Αμερικανών, τα Ίμια θεωρήθησαν «γκρίζα ζώνη», που έκτοτε είναι η «καραμέλα» των Τούρκων που πιπιλάνε, μαζί την αποστρατικοποίηση των Ελληνικών νήσων, που πάλι οι Μπολσεβίκοι ζήτησαν στην Διάσκεψη Ειρήνης του 1947 στο Παρίσι, στην οποία, όμως, δεν παρεκάθησεν η Τουρκία ως ο «επιτήδειος ουδέτερος» στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Συνεπώς, ο αφοπλισμός των νησιών δεν την αφορά. Ας την ζητήσουν οι Ρώσσοι να δούμε τι θα πουν οι Αμερικανοί. Άλλωστε αποτελεί αναφαίρετο δικαιώμα προληπτικής αμύνης ο αμυντικός εξοπλισμός των νήσων όταν η Τουρκία διατηρεί στόλον εισβολής στο Τσεσμέ και εισέβαλε στην Κύπρο το 1974 που κατέχει παρανόμως επί 51 έτη.
Η ιδία, συνένοχος της απωλείας χιλιάδων ζωών με τους διακινητές της ΜΙΤ, εξαποστέλλει καραβιές λαθρομεταναστών στο Αιγαίον και διακινεί εκατοντάδες φορτηγά αυτοκίνητα στην Εγνατία Οδό, τα οποία αδοκήτως την καταστρέφουν. Αφισβητεί την Ελλαδικότητα των μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης και αναπτύσσει ανθελληνική δραστηριότητα με τα «πρακτορεία» της στην Κομοτηνή, Θεσσαλονίκη και Ρόδο.
Στον ποταμό Έβρο, εξοπλίζει τον στρατό της με γερμανικές κινητές γέφυρες και πλεούμενα μεταφοράς προσωπικού. Συνεχίζει, επίσης, να εμποδίζει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, όπερ δημιουργεί προβλήματα στην ομαλή διαδοχή του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Δύο παγκόσμια μνημεία της ΟΥΝΕΣΚΟ, τον ορθόδοξο ναό «Της Του Θεού Σοφίας» και την Ιερά Μονή της Χώρας μετέβαλε σε τζαμιά που απ’ το πολυσύχναστον καταστρέφονται γοργά. Στον αέρα και θάλασσα δεν περέρχεται ημέρα που να μη παραβιάσουν οι Τούρκοι τα Ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα τα οποία αναγνωρίζει το διεθνές δίκαιον.
Αντίθετα, η Ελλάς αν και χώρα-μέλος της συνθήκης Σαίνγκεν, απαιτούσα ειδική βίζα για Τούρκους υπηκόους, παρέσχε άδεια διαμονής διαρκείας μιάς εβδομάδος σε 12 Ελληνικά νησιά του Β. Αιγαίου, την οποία αυτοί συχνά παραβιάζουν φθάνοντας μέχρις Αθηνών.
Ο Ερντογάν δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία που είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως – δηλ. εμμέσως την ιδία- και αξιοί την επικαιροποίηση της Τελωνειακής Ενώσεως μ’ αυτήν, πρόσβαση στους Ευρωπαϊκούς πόρους - άρα σε Ελληνικούς φόρους - και συμμετοχή στο πολεμικά προγράμματα SAFE της Κομισιόν, για να καταπολεμήσει την Ελλάδα, τον Νο1 εχθρό αυτής κατά το Τουρκικό γενικό επιτελείο. Ο άνθρωπος παραλογίζεται και εμείς τον... «συζητάμε»!
Κατόπιν των επισημάνσεων αυτών, τι νόημα έχει η «ενίσχυση των διαύλων επικοινωνίας» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6.2.26) άνευ μάλιστα ουσίας (Π. Μαρινάκης) παρά μόνον δια να γίνεται θόρυβος διεθνώς και να διεξάγεται μία «συζήτησις δια την συζήτησιν», κατά το προηγούμενον της “L’art pour l’art" των σουρεαλιστών .
Με νόημα, όμως, σημείωσε ο Κ. Μητσοτάκης «οι δύο χώρες δεν έχουν ανάγκην διαμεσολαβητών». Που πάμε φυρί-φυρί να τους κουβαλήσουμε.