ούτε οι μεταναστευτικές ροές μήτε τα επιδόματα ενοικίου. Για ν’ αυξηθεί ο Ελληνικός πληθυσμός χρειάζεται να αυξηθεί η προσφορά φθηνής και επαρκούς, ιδιόκτητης κατοικίας - όχι «χρυσές βίζες» , υπενοικιαζόμενα δωμάτια κι άλλες πωλήσεις ακινήτων σε Τούρκους κλπ.
Αυτό που πρέπει να επιδιώξει μία νέα πολιτική κατοικίας είναι η αναβίωση της «στεγαστικής πίστης» και η βελτίωση των αμοιβών των εργαζομένων. Με χαμηλότερα του πληθωρισμού επιτόκια και σταθερή άνοδο του εθνικού προϊόντος, πάνω από 3,5% ετησίως,θα δημιουργηθούν οι συνθήκες διαθεσιμότητος οικογενειακής στέγης ,εφ’ όσον τα τοκοχρεωλύσια εκπίπτουν από τον ετήσιο φόρο του εισοδήματος.
Οι κακοφωνίες της μοχθηρής αριστεράς που κατήργησε την ευχέρεια αυτή του φορολογουμένου το 1981κι οι αντιρρήσεις των μνημονιακών πρακτόρων που υπαγόρευσαν το αποσυρθέν -ευτυχώς- τοκογλυφικό άρθρο 23 υπέρ των «φαντς» και των «σέρβερς», που θα μείωνε περαιτέρω την προσφορά στέγης στους Ελληνες υπέρ της ξένης κερδοσκοπίας , πρέπει να τερματισθούν οριστικώς .
Η ανάγκη ιδρύσεως μιάς νέας Εθνικής Στεγαστικής Τραπέζης με 50% δημόσια κεφάλαια και ιδιωτική συμμετοχή ,μετατρεπομένη σε λαϊκή αποταμίευση χωρίς φόρο, θα χρηματοδοτούσε τα νέα υποθηκικά δάνεια και θα επέτρεπε στα νέα ζευγάρια να στεγαστούν και να κάνουν οικογένεια.
Απ’εκεί και πέρα , την σκυτάλη θα ανελάμβανε η κρατική και δημοτική μέριμνα , με βρεφονηπιακούς σταθμούς γιά όλο το 24ώρο κι εξάμηνο γονική άδεια από το ΕΦΚΑ – να ξέρει η εργαζομένη Ελληνίδα που θ’ αφήσει τα παιδιά της όταν εργάζεται. Για τις οικονομικά ασθενέστερες οικογένειες , χρήσιμα είναι τα επιδόματα αλλ’ από το πρώτο τέκνο που είναι και το δύσκολο. Η τεχνική , επαγγελματική εκπαίδευση θα ήταν το επόμενο βήμα της δημογραφικής πολιτικής με προσέλκυση ξένων εταιριών εντάσεως εργασίας για την παραγωγή εξαγομένων και υποκατάστασης εισαγωγών προϊόντων .
Όπως ανεπτύχθησαν τα «Οινόφυτα» στη 10ετία του ‘70 έτσι μπορούν και τα Γρεβενά , το Κιλκίς κι ο Έβρος σήμερα.Αλλά προηγείται η οικογενειακή κατοικία και το πάγωμα στην αύξηση των συντελεστών δομήσεως στην Αττική.
Σε δέκα χρόνια θα φθάσουμε τις 100.000 γεννήσεις Ελληνοπαίδων ετησίως και θ’ αποφύγουμε την δημογραφική κατάρρευση που επίκειται.