Η σχιστολιθική επανάσταση, η οποία ανέδειξε τις ΗΠΑ σε μία σύγχρονη ενεργειακή υπερδύναμη, έχει περάσει την κορύφωσή της, με τη βιομηχανία που αναπτύχθηκε γύρω από αυτή να εξετάζει πώς θα επιβιώσει την επόμενη ημέρα. Για πολλούς, το λογικό βήμα είναι η επέκταση σε νέες αγορές όπου τα μη συμβατικά κοιτάσματα παραμένουν εν πολλοίς αναξιοποίητα. Εξάλλου, οι αμερικανικές εταιρείες εξορύξεων είναι εκείνες που έχουν αναπτύξει την τεχνολογία του fracking με εντυπωσιακούς ρυθμούς την τελευταία δεκαπενταετία, αλλάζοντας τα δεδομένα στις διεθνείς αγορές υδρογονανθράκων. Ωστόσο, το άνοιγμα νέων αγορών δεν μπορεί να επιτευχθεί αυτόματα.
Η Μέση Ανατολή και η Νότια Αμερική είναι μεταξύ των περιοχών που θεωρούνται ιδιαίτερα ελκυστικές ως επόμενοι στόχοι για τις σχιστολιθικές εξορύξεις. Όμως, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, όπου η βιομηχανία ορυκτών καυσίμων έχει αφεθεί να αναπτυχθεί χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους ή περιορισμούς, η δραστηριοποίηση στις χώρες αυτές είναι μία πιο πολύπλοκη υπόθεση. Για παράδειγμα, στα κράτη της Μέσης Ανατολής, η νομοθεσία απαιτεί συμμετοχή των κρατικών επιχειρήσεων υδρογονανθράκων σε κάθε έργο εξορύξεων ώστε οι ηγεσίες να διατηρούν τον έλεγχο των φυσικών πόρων τους. Στη Νότια Αμερική, η σκιά των εθνικοποιήσεων από διάφορες κυβερνήσεις παραμένει μία χρόνια ανησυχία για τους ξένους επενδυτές, ακόμα και στα κράτη με ηγέτες που υιοθετούν τις πιο νεοφιλελεύθερες προσεγγίσεις.
Υπάρχουν, βέβαια, και οι εξαιρέσεις. Η Αυστραλία αποτελεί μία από αυτές, συνδυάζοντας ένα θετικό ρυθμιστικό πλαίσιο με μία ιδανική γεωμορφολογία. Ταυτόχρονα, το ζήτημα των κλιματικών στόχων φαίνεται να περνά στο περιθώριο, καθώς η ενεργειακή μετάβαση επιβραδύνεται. Οι αμερικανικές εταιρείες σχιστολιθικών εξορύξεων βρίσκονται ήδη εκεί, με τα πρώτα δοκιμαστικά πεδία να παράγουν εντός του τρέχοντος έτους. Το κατά πόσο αυτά θα καταφέρουν να γίνουν εμπορικά βιώσιμα θα φανεί σύντομα.
Για τις ΗΠΑ, η αναγνώριση του τέλους της σχιστολιθικής επανάστασης δεν έχει ακόμα οδηγήσει σε ουσιώδεις αλλαγές. Ενώ η πιο παραγωγική Λεκάνη Permian περνά σε φάση ύφεσης και η Υπηρεσία Ενεργειακής Πληροφόρησης προβλέπει μείωση της παραγωγής ορυκτών καυσίμων κατά τα επόμενα χρόνια, η κυβέρνηση Τραμπ επιμένει στις πολιτικές που δυσχεραίνουν περαιτέρω την εγχώρια παραγωγή. Μεταξύ αυτών και η διατήρηση των τιμών του πετρελαίου κάτω από τα 70 δολάρια, κάτι που έχει αναγκάσει πολλές μικρότερες επιχειρήσεις γεωτρήσεων να σταματήσουν. Με την Ουάσιγκτον να επιδιώκει την ενεργειακή ηγεμονία έναντι των συμμάχων της και όχι μόνο, η προσέγγιση αυτή εγείρει ερωτήματα. Ακόμα και αν η αμερικανική τεχνογνωσία ανοίξει νέες αγορές για τις σχιστολιθικές εξορύξεις, πώς ακριβώς οι ΗΠΑ σκοπεύουν να διαφυλάξουν την ενεργειακή πρωτοκαθεδρία τους;