τάξης του περίπου 10%, καθώς πρόκειται για ρυθμιζόμενες υποδομές με σταθερά αλλά περιορισμένα περιθώρια κέρδους.
Για να είναι οικονομικά βιώσιμα, συνέχισε, απαιτούν μακροχρόνιες συμβάσεις δέσμευσης δυναμικότητας, σταθερές χρηματοροές και υψηλό επίπεδο προβλεψιμότητας, δηλαδή, στοιχεία που συνδέονται άμεσα με την πρόοδο του Κάθετου Διαδρόμου και τη διαμόρφωση μόνιμων ροών προς τις αγορές της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Ταυτόχρονα, αποκάλυψε ότι η εταιρεία συζητά με την αμερικανική επενδυτική τράπεζα, DFC, που ενδιαφέρεται να χρηματοδοτήσει, ή ακόμη και να συμμετάσχει σε έργα υποδομών που ενισχύουν τον Κάθετο Άξονα, εντάσσοντας το project στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο ενεργειακής απεξάρτησης από την ρωσική ενέργεια.
Η διοίκηση της Gastrade, που έχει προσκληθεί να παρευρεθεί στην διευρυμένη σύσκεψη των υπουργών Ενέργειας και των Διαχειριστών, για την προώθηση του Κάθετου Διαδρόμου, στα Ηνωμένες Πολιτείες, στις 24 Φεβρουαρίου, θεωρεί το 2026 ως κομβικό έτος, τόσο για τη σύναψη μακροπρόθεσμων συμφωνιών, όσο και για συγκεκριμένες ενέργειες και κινήσεις που θα αποδεικνύουν στο πεδίο, ότι η Ευρώπη στηρίζει την εναλλακτική διαδρομή του Κάθετου Διαδρόμου, που θεωρείται ζωτικής σημασίας για την ενεργειακή ασφάλεια της ΝΑ Ευρώπης.
Η λήψη της τελικής επενδυτικής απόφασης αναμένεται εντός του 2026 ή το αργότερο το πρώτο τρίμηνο του 2027, έτσι ώστε το νέο FSRU να τεθεί σε εμπορική λειτουργία το αμέσως επόμενο έτος.
Η ανάγκη για περισσότερο LNG αυξάνεται λόγω της μείωσης των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου και της αύξησης της ενεργειακής ζήτησης. Το συνολικό εκτιμώμενο έλλειμμα στην περιοχή έως το 2030 εκτιμάται σε 25–35 bcm ετησίως και η Ελλάδα μπορεί να καλύψει σημαντικό μέρος αυτής της ζήτησης μέσω των πλωτών σταθμών επαναεριοποίησης.
Το νέο FSRU «Θράκη», σχεδιάζεται να κατασκευαστεί στην ίδια θαλάσσια περιοχή, περίπου 8–9 χιλιόμετρα από την ακτή, και λίγο βορειότερα από το υπάρχον FSRU Αλεξανδρούπολης. Θα διαθέτει μεγαλύτερη αποθηκευτική χωρητικότητα και αυξημένη δυναμικότητα αεριοποίησης, με βελτιωμένη ευελιξία στη διαχείριση φορτίων LNG.
Ο νέος σταθμός θα μπορεί να εξυπηρετεί τις αγορές της Ουγγαρίας, της Σλοβακίας, της Μολδαβίας, της Ουκρανίας, της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας και θα λειτουργεί με όρους αντίστροφων ροών.
Το FSRU Αλεξανδρούπολης διαθέτει ήδη 15 χρήστες από την Ελλάδα, την Βουλγαρία, την Ρουμανία, την Σερβία και την Βόρεια Μακεδονία.
Σημειώνουμε ότι το εκτιμώμενο κόστος ανέρχεται σε 550–600 εκατ. ευρώ, ενώ η άδεια εγκατάστασης εκδόθηκε το 2022 και έχουν ήδη εγκριθεί οι περιβαλλοντικοί όροι.
Η δυναμικότητα του σταθμού είναι σχεδόν πλήρως δεσμευμένη για την πρώτη πενταετία από την έναρξη λειτουργίας του, ενώ ακόμη, ένα 75% της δυναμικότητας είναι δεσμευμένο για χρονική περίοδο έως 10 ετών. Η διάρκεια των συμβάσεων φθάνει έως και τα 15 έτη, κάτι που εξασφαλίζει σταθερά έσοδα και οικονομική βιωσιμότητα.
Κατά το πρώτο έτος της πλήρους λειτουργίας του, εκτιμάται ότι θα μπορεί να αεριοποιήσει όγκο της τάξης του 1 bcm, ενώ το αμέσως επόμενο έτος, τα φορτία αναμένεται να διπλασιαστούν. Ακόμη, πρέπει να τονιστεί ότι από τον Μάρτιο του 2026, θα διακόψει τη λειτουργία του για τρεις μήνες λόγω προγραμματισμένης συντήρησης.
Το νέο FSRU συνδέεται με το Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου (ΕΣΦΑ) μέσω υποθαλάσσιου και χερσαίου αγωγού συνολικού μήκους 28 χιλιομέτρων, από τα οποία, τα 24 χιλιόμετρα θα είναι υποθαλάσσιος και τα υπόλοιπα 4 θα αποτελούν το χερσαίο τμήμα του.
Επίσης, η συνολική αποθηκευτική του ικανότητα ανέρχεται σε 153.500 κυβικά μέτρα LNG, ή περίπου 100 εκατ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου μετά την αεριοποίηση, ενώ η μέγιστη δυναμικότητα ανέρχεται σε περίπου 8 bcm.
Το σύστημα περιλαμβάνει τρεις μονάδες αεριοποίησης, εκ των οποίων οι δύο λειτουργούν συνήθως και η τρίτη παραμένει εφεδρική. Σε περιόδους υψηλής ζήτησης λειτουργούν και οι τρεις.
Μέτοχοι του έργου είναι η Gastrade, η ΔΕΠΑ Εμπορίας, η Bulgartransgaz και ο ΔΕΣΦΑ.
Αυτή τη στιγμή, λειτουργούν ο διασυνδετήριος αγωγός IGB, μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, δυναμικότητας 3 bcm με δυνατότητα επέκτασης στα 5 bcm. Ο αγωγός αποτελεί ήδη τη βασική οδό διοχέτευσης αερίου προς την Βουλγαρία και εντεύθεν προς τις Ρουμανία και Σερβία.
Παράλληλα γίνονται αναβαθμίσεις του δικτύου της Bulgartransgaz και της BRUA, προκειμένου να ενισχυθεί η μεταφορά ποσοτήτων προς τις Ρουμανία και Ουγγαρία.
Ακόμη, προωθείται η διασύνδεση της Ρεβυθούσας με τον αγωγό TAP, κάτι που θα αυξήσει την ευελιξία του συστήματος και τέλος, προγραμματίζεται η κατασκευή πλωτού τερματικού σταθμού αποθήκευσης και επαναεριοποίησης στην Ρουμανία, καθώς και εγκαταστάσεις αποθήκευσης στην Ουκρανία.