Tο 2018 Είναι Πραγματικά το Ετος της Αμερικής στην Ελλάδα

Tο 2018 Είναι Πραγματικά το Ετος της Αμερικής στην Ελλάδα

Πριν από ένα χρόνο, θυμάμαι τον ενθουσιασμό που αισθανθήκαμε όλοι μας στην πρεσβεία και το προξενείο, όταν δεχτήκαμε την πρόσκληση της ελληνικής κυβέρνησης να συμμετέχουμε ως τιμώμενη χώρα στην 83η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Ακόμα περισσότερο όταν τον Οκτώβριο του 2017 η συμμετοχή μας επισημοποιήθηκε στο Rose Garden του Λευκού Οίκου, όπου ο Πρόεδρος Τραμπ έκανε δεκτή την πρόσκληση της ελληνικής κυβέρνησης. Θεωρήσαμε άριστη την χρονική συγκυρία, καθώς θα γιορτάζαμε την ισχυρή υποστήριξη των ΗΠΑ στην Ελλάδα στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, τη στιγμή που η Ελλάδα βγήκε από το πρόγραμμα στήριξης

Κυκλική Oικονομία, το Mοντέλο του Αύριο

Κυκλική Oικονομία, το Mοντέλο του Αύριο

Τα τελευταία χρόνια όλο και πιο συχνά ακούμε για τον όρο κυκλική οικονομία. ΗΠΑ, Κίνα, ΕΕ, αλλά και αναπτυσσόμενες χώρες επιχειρούν να μας πείσουν για την αναγκαιότητα υιοθέτησης του μοντέλου της κυκλικής οικονομίας και παράλληλης ένταξής του στο οικονομικό-παραγωγικό γίγνεσθαι. Το παγκόσμιο παραγωγικό και οικονομικό μοντέλο από την περίοδο της βιομηχανικής επανάστασης και μετά, είναι γραμμικό. Βασίζεται σε ένα πρότυπο «εξαγωγή-επεξεργασία-μεταποίηση-κατασκευή-χρήση-απόρριψη», με προφανή συνέπεια την εξάντληση των φυσικών πόρων και την κατασπατάληση χρήσιμων υλικών

Το πρόβλημα δεν Είναι Αυτό που Νομίζετε

Το πρόβλημα δεν Είναι Αυτό που Νομίζετε

Ημέρες φθινοπωρινής ρουτίνας. Εγκαίνια της ΔΕΘ, οι υπουργοί και η κυβερνητική ηγεσία συνολικά αισθάνονται ικανοποίηση επειδή νομίζουν ότι με τον ανασχηματισμό «μηδένισαν το κοντέρ» και ανανέωσαν την πλοήγηση στον συναρπαστικό κόσμο της εξουσίας. Ψευδαίσθηση. Το χειρότερο (για τους πολίτες, όχι εκείνους που χαίρονται τα καλά της εξουσίας) είναι ότι δεν έχουν αντιληφθεί το πρόβλημα. Θεωρούν σημαντικό θέμα και τους απασχολεί, αν θα μειωθούν ή όχι και σε ποιο ποσοστό οι συντάξεις. Αυτές που παρείχαν οι (κακοί) παλιοί, αλλά πρέπει να φθάσουν στα επίπεδα των νέων (χαμηλότερων) συντάξεων που χορηγούνται με τον νόμο που ψήφισαν οι (εντιμότατοι) σημερινοί

Φόροι, Φόροι, Φόροι

Φόροι, Φόροι, Φόροι

«Ο ΕΝΦΙΑ είναι φόρος άδικος και πράγματι δεν διορθώνεται, αλλά καταργείται». Ο αφελής τότε αφορισμός του Αλέξη Τσίπρα είναι στην πραγματικότητα σωστός. Απλά, το σε αφασία ευρισκόμενο πολιτικό μας σύστημα αδυνατεί να συλλάβει την πραγματικότητα. Κι όλοι συμβιβάζονται με το αίσχος μιας δυσλειτουργικής οικονομίας.Αποτελεί στοιχειώδη διδασκαλία σε μαθήματα οικονομικών, σε αξιοπρεπή πανεπιστήμια του κόσμου, ότι «ποτέ δεν φορολογείται ο κορμός ενός περιουσιακού στοιχείου. Φορολογείται η πρόσοδος. Διαφορετικά ο κορμός εξαντλείται, και σύντομα δεν μένει τίποτα να φορολογήσεις»

Εξοδος από το Τρίτο Μνημόνιο: Μια Αποτίμηση

Εξοδος από το Τρίτο Μνημόνιο: Μια Αποτίμηση

Με αφορμή την έξοδο από το τρίτο μνημόνιο, αξίζει να γίνει μία αποτίμηση των αποτελεσμάτων του. Πρώτη διαπίστωση είναι ότι το πρόγραμμα απέτυχε στον απώτερο στόχο του, που ήταν η επιστροφή στις αγορές. Παρά τη νέα ελάφρυνση του επίσημου χρέους, το επιτόκιο δανεισμού του ελληνικού Δημοσίου σε βάθος δεκαετίας παραμένει απαγορευτικό (4,2%), πολύ πάνω από το αντίστοιχο πορτογαλικό (1,8%) ή το ισπανικό (1,4%). Η χώρα είναι ιδιαίτερα ευάλωτη σε εξωτερικούς κλυδωνισμούς, λόγω υψηλού χρέους, περιορισμένης αναπτυξιακής δυναμικής και χαμηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης

Η Υπερφορολόγηση, Βασικό Αντικίνητρο για Επενδύσεις

Η Υπερφορολόγηση, Βασικό Αντικίνητρο για Επενδύσεις

Κ​​αθώς ολοκληρώθηκε το τελευταίο πρόγραμμα χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας (αυτό που μάθαμε να αποκαλούμε τριτο-τέταρτο μνημόνιο), στις 20 Αυγούστου, ασχέτως του πώς επιλέγει να περιγράψει κανείς την επόμενη μέρα –καθαρή έξοδο, αυξημένη εποπτεία ή μετα-μνημόνιο–, η συζήτηση για τη φορολογία στην Ελλάδα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Οχι μόνο επειδή όλα τα τελευταία στοιχεία επιβεβαιώνουν τη φοροδοτική υπερκόπωση των Ελλήνων, αλλά κυρίως επειδή η προσδοκώμενη ανάπτυξη δεν υπάρχει περίπτωση να έρθει σε ένα περιβάλλον υπερβολικά υψηλής και απογοητευτικά μη ανταποδοτικής φορολογίας

Η Διακήρυξη της 3ης Σεπτεμβρίου 1974

Η Διακήρυξη της 3ης Σεπτεμβρίου 1974

Η συνέντευξη για την παρουσίαση της διακήρυξης πραγματοποιήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 στο ξενοδοχείο King"s Palace, στη γωνία των οδών Πανεπιστημίου και Κριεζώτου. Ο χώρος ήταν μικρός, και όσοι συμμετείχαν κάθονταν στριμωγμένοι. Στην ατμόσφαιρα υπήρχε ένταση, και επικρατούσε αταξία γιατί ο κόσμος ήταν περισσότερος απ’ό,τι περιμέναμε. Ο Ανδρέας ήταν καλά προετοιμασμένος. Ηταν μια μεγάλη στιγμή για εκείνον. Με τη δυνατή παρουσία του, δημιούργησε την πειστική εντύπωση ότι ξεκινάει κάτι σημαντικό για το μέλλον του τόπου. Ο Κώστας Νικολάου, με την πείρα του και χάρη στο ότι ήταν γνωστός σε όλη την Ελλάδα ως η φωνή της Deutsche Welle, συνέβαλε επίσης στην επιτυχία της παρουσίασης

Η Κίνα Έχει Υπομονή

Η Κίνα Έχει Υπομονή

Τι το κοινό μπορεί να έχει η αναδυόμενη ισχυρή δύναμη της ΛΔ της Κίνας με την μικρή αλλά περήφανη Ελλάδα; Νομίζω ότι η απάντηση είναι εύκολη, διότι το έχει αποδείξει η πρακτική των τελευταίων δεκαετιών. Η Ελλάδα και η Κίνα ενδιαφέρονται για έναν κόσμο που ζει ειρηνικά και αρμονικά. Που σκέφτεται περισσότερο πριν δράσει. Που αναστοχάζεται και δεν θέλει να διαταράξει με τρόπο άγαρμπο έναν κόσμο που αλλάζει

Σας Αρέσει ο Μπραμς;

Σας Αρέσει ο Μπραμς;

«Σας αρέσει το νέο κυβερνητικό σχήμα;» Εσάς, «σας αρέσει ο Μπραμς;», ανταπαντά με δάνειο από την Φρανσουάζ Σαγκάν.  

4η Βιομηχανική Επανάσταση, Χωρίς Υπουργείο Βιομηχανίας;

4η Βιομηχανική Επανάσταση, Χωρίς Υπουργείο Βιομηχανίας;

Αυτό που σήμερα λέγεται «4η βιομηχανική επανάσταση», δεν είναι τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο από μια μετάβαση της παραγωγικής δομής σε μια νέα εποχή. Ο όρος «4η βιομηχανική επανάσταση» υποδηλώνει ότι όλα τα συστήματα στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ακόμη και αυτές οι γραμμές παραγωγής, διασυνδέονται και επικοινωνούν μεταξύ τους, με κεντρικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία να καταλαμβάνει το στοιχείο της διαλειτουργικότητας.

Δώδεκα Μήνες που θα Κρίνουν Πολλά

Δώδεκα Μήνες που θα Κρίνουν Πολλά

Καθώς κλείνει αυτό το βαρύ και θλιβερό καλοκαίρι, ανοίγει ένα κρίσιμο πολιτικό έτος. Ως το φθινόπωρο του 2019, θα λήξει το πείραμα της τρέχουσας διακυβέρνησης και θα καθοριστούν οι συνθήκες για τις εξελίξεις των επομένων ετών: σταθεροποίηση ή χάος.

Η Αμερικανοτουρκική Κρίση

Η Αμερικανοτουρκική Κρίση

Εδώ και αρκετό καιρό ο Ερντογάν ακροβατεί επικίνδυνα στη διεθνή σκακιέρα. Κυρίως, γιατί κάνει εξωτερική πολιτική απευθυνόμενος στο εσωτερικό εκλογικό του ακροατήριο. Κατά καιρούς έχει συγκρουστεί με το Ισραήλ, την Ευρώπη, τη Ρωσία, τώρα και με την Αμερική, παραδοσιακή σύμμαχο της Τουρκίας.

Ζωή σαν Κινηματογράφος

Ζωή σαν Κινηματογράφος

Οφείλω να σας προετοιμάσω: αν διαβάσετε μέχρι τέλους αυτές τις γραμμές, μπορεί και να μελαγχολήσετε. Δεν είναι σκοπός μου να ολισθήσω προς το μελό και να σας συμπαρασύρω. Αυτό που θα ήθελα, όμως, είναι να με ακολουθήσετε σε μια διαδρομή από την Ελλάδα του ’80 στη σημερινή μεταμνημονιακή (τάχα μου) εποχή, που διήρκεσε 125 λεπτά. Οσο ένα φιλμ...

Ελληνική Οπερέτα

Ελληνική Οπερέτα

Με ποιητικές και συμπαντικές αναφορές τοποθετήθηκαν τα δύο μεγάλα κόμματα –αμφότερα «συστημικά» παρεμπιπτόντως πλέον– στην πρώτη αψιμαχία τους, την παραμονή της μεγάλης εξόδου και των διθυραμβικών εξαγγελιών του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στο μυθικό νησί του Ομήρου

Οι Κίνδυνοι για την Ελλάδα: Ο Τραμπ Δεν Μπορεί να Αντέξει Ένα Εκκολαπτόμενο Σαντάμ ή Καντάφι

Οι Κίνδυνοι για την Ελλάδα: Ο Τραμπ Δεν Μπορεί να Αντέξει Ένα Εκκολαπτόμενο Σαντάμ ή Καντάφι

Ενώπιον δύσκολων διλημμάτων θέτουν την ελληνική εξωτερική πολιτική η κλιμάκωση της κρίσης στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, οι κλυδωνισμοί της τουρκικής οικονομίας και η αναζήτηση νέων ισορροπιών και συμμαχιών στην διεθνή σκηνή από τον Τούρκο ηγέτη, Ταγίπ Ερντογάν