με τον Λευκό Οίκο και τους υποψήφιους να προσπαθούν να βρουν πού θα μετακυλίσουν την ευθύνη του αυξανόμενου ενεργειακού κόστους.
Η παράλογη απόφαση του Προέδρου Τραμπ να ξεκινήσει έναν πόλεμο κατά του Ιράν χωρίς ουσιαστικό σχέδιο για τις εύκολα προβλέψιμες συνέπειες μίας τέτοιας σύγκρουσης, ίσως αποδειχθεί στο μεγαλύτερο σφάλμα της πολιτικής πορείας του. Η Τεχεράνη κατάφερε όχι απλώς να εξευτελίσει τον παντόδυναμο αμερικανικό στρατό, με το καθεστώς να επιβιώνει ακόμα και μετά από τις δολοφονίες των ανώτατων στελεχών του. Αλλά και να προκαλέσει μία πρωτοφανή ζημία στην πολιτική ηγεμονία του Τραμπ εντός των ΗΠΑ, υπονομεύοντας το ισχυρότερο αφήγημά του, δηλαδή τη μείωση του κόστους ζωής. Όπως έγραφε πρόσφατα το energia.gr, ο πληθωρισμός επί αμερικανικού εδάφους βρίσκεται σε συνεχώς ανοδική πορεία, κυρίως εξαιτίας του κόστους καυσίμων, παρόλο που οι ΗΠΑ συνιστούν τον μεγαλύτερο παραγωγό πετρελαίου. Και ο Αμερικανός Πρόεδρος θεωρείται ο βασικός υπεύθυνος για αυτήν την κατάσταση, με το 80% των πολιτών να τον κατηγορεί για την ενίσχυση του πληθωρισμού, όπως αναφέρουν οι πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις.
Δυστυχώς για τον Τραμπ και τους Ρεπουμπλικάνους, η δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων έχει εξαπλωθεί ακόμα και στα παραδοσιακά «κόκκινα προπύργια» του κόμματος, μεταξύ αυτών και πολλές πολιτείες στο εσωτερικό των ΗΠΑ που βασίζονται στην αγροτική παραγωγή. Για αυτό το πολύ ενεργητικό πολιτικό μπλοκ, η εκτίναξη των τιμών του ντίζελ έχει σηματοδοτήσει μία νέα κρίση. Επί του παρόντος, η μέση τιμή του ντίζελ κυμαίνεται στα 6,3 δολάρια ανά γαλόνι, σχεδόν 75% υψηλότερο σε ετήσια βάση. Και η επιβάρυνση αυτή δεν έρχεται σε ένα οικονομικό κενό, αλλά προστίθεται στο αυξημένο κόστος των λιπασμάτων εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή και στο αυξημένο κόστος εξοπλισμού εξαιτίας των δασμών Τραμπ.
Με αυτά τα δεδομένα, ο Λευκός Οίκος έχει προχωρήσει σε μία σειρά παρεμβάσεων ώστε να κατευνάσει τους αγρότες. Ο Τραμπ ανακοίνωσε μία πρόσθετη ενίσχυση 8 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς τον κλάδο, με το συνολικό ποσό να ξεπερνά τα 55 δισεκατομμύρια, αφήνοντας πίσω ακόμα και το ρεκόρ των 45 δισεκατομμυρίων δολαρίων που είχε δοθεί το 2020, εν μέσω της πανδημίας COVID-19. Όπως εξηγούν οι αναλυτές, πρόκειται για τον δεύτερο γύρο έκτακτων ενισχύσεων εντός του 2026, χωρίς όμως να έχουν αποσαφηνιστεί τα ακριβή κριτήρια κατανομής.
Πέραν των άμεσων ενισχύσεων, ο Τραμπ προσπάθησε να συγκρατήσει τις τιμές του ντίζελ με δύο μέτρα. Το πρώτο ήταν η επέκταση της πώλησης του κόκκινου ντίζελ, μίας ειδικής κατηγορίας αφορολόγητου καυσίμου για τους αγρότες, στα συμβατικά πρατήρια. Ωστόσο, το ασαφές νομικό καθεστώς αυτού του διατάγματος έχει δημιουργήσει ανησυχίες στους εμπόρους και στους καταναλωτές, με τους περισσότερους να δηλώνουν διστακτικοί. Το δεύτερο ήταν η συμφωνία-κλειδί με τη Ρωσία για τις εξαγωγές ντίζελ. Με το πρώτο φορτίο ρωσικού ντίζελ ήδη να κατευθύνεται προς τις αμερικανικές ακτές, η απόφαση Τραμπ προκάλεσε αντίδρασεις εντός και εκτός Ουάσιγκτον.
Για την Ουκρανία και τους Ευρωπαίους συμμάχους — οι οποίοι είχαν προηγουμένων απειληθεί από τον Λευκό Οίκο ώστε να αποδεσμεύσουν τα δικά τους αποθέματα ντίζελ — η συνεργασία μεταξύ Τραμπ και Πούτιν για τα καύσιμα αποτελεί την “κερκόπορτα” για έναν δυνητικό διακανονισμό στο ουκρανικό μέτωπο. Μάλιστα, ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει επανειλημμένα προσπαθήσει να κατηγορήσει το Κίεβο για την παγκόσμια κρίση στην αγορά ντίζελ, καταδεικνύοντας τα ουκρανικά πλήγματα κατά ρωσικών διυλιστηρίων. Για τα γεράκια εντός του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, η στάση Τραμπ υπονομεύει τα προηγούμενα μέτρα που είχαν ληφθεί κατά της Μόσχας, ενώ προδίδει και τις προσπάθειες του πρόσφατα εκλειπόντος Γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ.
Πέραν των αποτελεσμάτων στην εξωτερική πολιτική, οι αναλυτές και οι άνθρωποι της αγοράς επισημαίνουν πως τα μέτρα Τραμπ είναι περισσότερο προσωρινές λύσεις που δεν επιλύουν το ευρύτερο πρόβλημα. Σύμφωνα με αυτές τις εκτιμήσεις, ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας έχει μεν επιδεινώσει τον διεθνή εφοδιασμό με ντίζελ, αλλά δεν συνιστά τον καθοριστικό παράγοντα. Αντιθέτως, ο πόλεμος ΗΠΑ-Ιράν είναι εκείνος που έχει προκαλέσει τις εντονότερες διαταραχές στον εφοδιασμό καυσίμων.
Από την πλευρά του, ο Αμερικανός Πρόεδρος αναζητά διάφορους στόχους για την αναποτελεσματικότητα της πολιτικής του. Έχοντας ήδη κατηγορήσει τους αμερικανικούς ομίλους διύλισης για αισχοκέρδια, ο Λευκός Οίκος πιέζει για αύξηση της παραγωγής ντίζελ. Ταυτόχρονα, το επιτελείο Τραμπ προσπαθεί να στοχοποιήσει τις πολιτικές των Δημοκρατικών προκατόχων του, κατηγορώντας τους τόσο για την αποδυνάμωση του κλάδου διύλισης στις ΗΠΑ, όσο και τις υψηλές τιμές. Δυστυχώς για τον Τραμπ, τα δεδομένα δεν συμφωνούν με αυτήν την άποψη, καθώς η μέση τιμή του ντίζελ τις τελευταίες ημέρες της προεδρίας Μπάιντεν ήταν 3,61 δολάρια/γαλόνι.

Η σύγκριση των τιμών ντίζελ μεταξύ Μπάιντεν και Τραμπ. Πηγή: bidentotrump.com.