Ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν προκάλεσε τη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, οδηγώντας αναπόφευκτα σε αλλαγές στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη. Μεταξύ αυτών φαίνεται να είναι και η αναδιαμόρφωση των κριτηρίων για την επιτυχία μίας μεγάλης πετρελαϊκής, φέρνοντας στο επίκεντρο τις διαφορές μεταξύ των 

αμερικανικών και ευρωπαϊκών κολοσσών. Και παραδόξως, οι ευρωπαϊκοί όμιλοι έχουν το πλεονέκτημα.

Είναι γνωστό πως, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, η Ευρώπη δεν διαθέτει εντυπωσιακά αποθέματα πετρελαίου εγχώρια. Αυτό έχει αναγκάσει τις ευρωπαϊκές πετρελαϊκές να διαμορφώσουν τα χαρτοφυλάκιά τους διαφορετικά από τις αμερικανικές εταιρείες. Μία από τις μεγάλες διαφορές είναι η έμφαση στη διύλιση. Παρόλο που ο ευρωπαϊκός κλάδος διύλισης γενικά βρίσκεται σε καθοδική πορεία την τελευταία δεκαπενταετία, οι μεγάλοι όμιλοι όπως η Shell και η BP έχουν διατηρήσει εν πολλοίς τη δυναμικότητά τους, κάτι που τους επιτρέπει να αποκομίζουν υψηλότατα κέρδη επί του παρόντος, καθώς τα περιθώρια κέρδους έχουν εκτιναχθεί. Μάλιστα, μικρότεροι όμιλοι όπως η Repsol κατέχουν μεγαλύτερη δυναμικότητα διύλισης παρά ημερήσια παραγωγή αργού. 

Η δεύτερη διαφορά συνδέεται, επίσης, με την έλλειψη ευρωπαϊκών υδρογονανθράκων. Χωρίς πολλούς πόρους στη βάση τους, οι ευρωπαϊκές πετρελαϊκές έχουν αναγκαστεί να αναπτύξουν έργα παραγωγής αργού σε διεθνές επίπεδο, διαχειριζόμενες έργα σε όλες τις ηπείρους. Παράλληλα, έχουν δημιουργήσει ένα ευρύ δίκτυο υποδομών για τη μεταφορά αυτού του πετρελαίου από όπου παράγεται εκεί που πωλείται. Αυτό τους έχει επιτρέψει να δημιουργήσουν και να αναπτύξουν δραστήρια τμήματα εμπορίου, αξιοποιώντας τη δυναμική τιμολόγηση ανάμεσα στις διαφορετικές αγορές. Το 2025, οι εμπορικές δραστηριότητες συνεισέφεραν το 15-20% των εσόδων των BP, Shell, και TotalEnergies, ενώ είναι γνωστό πως κατά την πρώτη φάση της σύγκρουσης στον Περσικό Κόλπο κατάφεραν να κερδίσουν δισεκατομμύρια δολάρια μέσω του εμπορίου αργού. Αντιθέτως, οι αμερικανικοί κολοσσοί όπως οι Exxon και Chevron προσπαθούν να οργανώσουν τα εμπορικά τους τμήματα τώρα. 

Η τρίτη διαφορά σχετίζεται με την πρόσβαση των πετρελαϊκών στις ασταθείς αγορές. Η εξάρτηση της Ευρώπης από τις εισαγωγές σημαίνει εν πολλοίς πως οι τιμές καυσίμων είναι πολύ πιο ευάλωτες σε γεωπολιτικές ή άλλου είδους αναταράξεις. Και αυτή η ευαλωτότητα είναι που τείνει να προσφέρει τα υψηλότερα κέρδη σε περιόδους κρίσης. Για παράδειγμα, οι εκτιμήσεις της Equinor προβλέπουν πως οι τιμές πώλησης του φυσικού αερίου της κατά το γ’τρίμηνο του 2026 θα είναι 50% υψηλότερες από το α’τρίμηνο, χάρη στα σκαμπανεβάσματα του ευρωπαϊκού ορόσημου TTF. Αντιθέτως, το αμερικανικό ορόσημο HH είναι σχεδόν αποκομμένο από τις διεθνείς εξελίξεις, με την αυξομείωση των τιμών να παραμένει κάτω του 1 δολαρίου/MMBtu μεταξύ Μαρτίου και Οκτωβρίου. 

Πιο κρίσιμα, καθώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται και η ενεργειακή κρίση εντείνεται λόγω της παράλληλης κλιμάκωσης μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας, τα πλεονεκτήματα αυτά βοηθούν τις ευρωπαϊκές πετρελαϊκές να κλείσουν την ψαλίδα που είχε ανοίξει την προηγούμενη δεκαετία με τους αμερικανικούς κολοσσούς.

 

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr
Απόρρητο