Μερικά Βασικά για τη Ναυτιλία

Καλό θα ήταν να αντιληφθούμε όλοι ότι η ναυτιλία ουδεμία σχέση έχει με οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα. Να αντιληφθούμε ότι η ναυτιλία δεν «επηρεάζεται», δεν «εξαρτάται», δεν «κατευθύνεται», όπως σχεδόν όλες οι άλλες οικονομικές δραστηριότητες που ασκούνται επί του πλανήτη. Και καλό θα είναι επίσης να θυμόμαστε δύο, πολύ βασικά, πράγματα για τη ναυτιλία. Πρώτον, ότι μεταφέρει το 90% των αγαθών στον πλανήτη και, δεύτερον, ότι συμβάλλει με (σκάρτο) 2% στη ρύπανση της ατμόσφαιρας. Όπως πολύ εύκολα διαπιστώνεται, παρά το γεγονός ότι αυτή την εποχή έχουμε παγκόσμια πολεμική αναταραχή, παρά το ότι είναι αποκλεισμένα χίλια διακόσια βαπόρια και είκοσι χιλιάδες ναυτικοί στα Στενά του Ορμούζ, παρά το ότι η Ρωσία με την Ουκρανία «παίζουν πόλεμο» εδώ και κάποια χρόνια, ο πλανήτης και σιτίζεται και θερμαίνεται κανονικότατα

του Δημήτρη Καπράνου* 
Πεμ, 18 Ιουνίου 2026 - 06:30

Και ποιος είναι εκείνος που του εξασφαλίζει την απρόσκοπτη λειτουργία της εφοδιαστικής αλυσίδας και της ενεργειακής επάρκειας; Μα, το βαπόρι! Ναι, το βαπόρι, που δεν έπαψε να κινείται ούτε μία μέρα όταν η υφήλιος είχε καταληφθεί από την ομαδική παράκρουση της «πανδημίας». Το βαπόρι που του απαγόρευαν την προσέγγιση στο λιμάνι, αλλά το ξεφόρτωναν «αρόδου» ή με τρόπους που δεν επέτρεπαν στους ναυτικούς να «πατήσουν στεριά».

Μήπως τότε δεν ήταν, στην ουσία, αποκλεισμένοι από κάθε επαφή οι ναυτικοί; Μήπως τότε δεν είχαν «δέσει χειρόφρενο» οι αεροπορικές εταιρείες, οι μεταφορικές, οι σιδηρόδρομοι και τα άλλα μέσα συγκοινωνίας και μεταφοράς;

Ποιος σήκωσε -και τότε- όλο το βάρος; Ποιος εξασφάλισε θέρμανση και δροσιά για κάθε ημισφαίριο του πλανήτη; Ποιος μετέφερε τα «αναλώσιμα» για να λειτουργούν τα συστήματα πληροφορικής που έπρεπε να κρατηθούν «ζωντανά» την ώρα που η παγκόσμια οικονομία είχε πελαγώσει; Μα, ποιος άλλος; Το βαπόρι!

Τι κι αν είναι -ακόμη- κλειστά τα Στενά του Ορμούζ; Άκουσε κανείς τη ναυτιλία να «διαρρηγνύει τα ιμάτιά της»; Και πώς να το κάνει, αφού η ναυτιλία δεν διαθέτει και δεν επιδιώκει πολιτική δύναμη και επιρροή;

Η ναυτιλία την έχει τη δύναμη «από μόνη της». Την έχει από την ώρα που το πρώτο κουπί, η πρώτη σχεδία, έπεσε στο νερό. Την έχει από την ώρα που ειπώθηκε η πιο σωστή κουβέντα: «Έχουμε πατρίδα όταν έχουμε πλοία».

Όλα τα άλλα, περί «λόμπι», περί «εξάρτησης», περί «πράσινης ναυτιλίας», περί «νέων καυσίμων», περί «απανθρακοποίησης», είναι «κολοκύθια τούμπανα», που έλεγε ο κυρ Σταύρος, ο θερμαστής, στο καφενείο της Οσίας Ξένης στην Κοκκινιά. Πίστεψαν οι «ειδήμονες» των γραφείων ότι θα «τσιμπούσε» η ναυτιλία και θα γέμιζαν σεντούκια με λεφτά, από τη φορολόγηση των (ανύπαρκτων στην ουσία) ρύπων. Πράγματα που από την πρώτη στιγμή φάνηκε ότι ήταν «κουραφέξαλα». Η υπερβολή έγινε εμφανής, η πραγματικότητα παραμέρισε την ουτοπία και η ναυτιλία συνεχίζει απρόσκοπτα, εκσυγχρονιζόμενη, φυσικά, όπως πάντα, αλλά χωρίς ακρότητες και υστερίες.

Οι πόλεμοι, οι αποκλεισμοί, η αναταραχή, είναι μέσα στο παιχνίδι. Η ναυτιλία έμαθε να λειτουργεί και να προχωρά. «Αφήστε μας να κάνουμε τη δουλειά μας» θα ήταν ένα καλό σύνθημα. Αλλά η ναυτιλία δεν θέλει ούτε τα συνθήματα. Της αρκεί το βαπόρι.

*Δημοσιογράφος, διευθυντής του περιοδικού Shipping International

(από την εφημερίδα «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»)

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr

Διαβάστε ακόμα

Απόρρητο