Τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα και οι ροές καυσίμων από τα Στενά του Ορμούζ θα χρειαστούν αρκετούς μήνες ώστε να επανέλθουν στην κανονικότητα. Με αυτά τα δεδομένα, η Ουάσιγκτον αναγκάστηκε να προσφύγει σε έκτακτα μέτρα προκειμένου να αμβλύνει τις ελλείψεις αργού. Ένα από αυτά, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Reuters, είναι η διαμόρφωση ενός δικτύου τάνκερ που πραγματοποιεί εν πλω μεταφορές πετρελαίου λίγο έξω από τον πορθμό.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι πλοιοκτήτες πρέπει να υποβάλλουν το αίτημά τους στις Αμερικανικές αρχές στο Μπαχρέιν. Από εκεί, περνούν διάφορους γύρους ελέγχων ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα θέσουν σε κίνδυνο την όλη επιχείρηση. Κατόπιν αυτού, τα πλοία που βρίσκονται εντός του Περσικού Κόλπου κλείνουν τα συστήματα εντοπισμού τους και πλέουν αργά κοντά στις ακτές του Ομάν και των ΗΑΕ, μέχρι να φτάσουν έξω από τα Στενά του Ορμούζ. Εκεί συναντούν άλλα τάνκερ και προχωρούν με τη μεταφορά πετρελαίου από το ένα σκάφος στο άλλο, με τη διαδικασία να διαρκεί περίπου 24-40 ώρες. Αφού ολοκληρωθεί η μεταφορά, τα άδεια τάνκερ επιστρέφουν εντός του Περσικού Κόλπου, ενώ τα γεμάτα τάνκερ αποχωρούν προς την Αραβική Θάλασσα.

Οι μεταφορές πετρελαίου εν πλω πραγματοποιούνται λίγο έξω από τον Περσικό Κόλπο. Πηγή: Reuters.
Όπως τονίζει το Reuters, το δίκτυο απαιτεί έναν καλά οργανωμένο συντονισμό ώστε να αποφευχθούν τυχόν ατυχήματα, για παράδειγμα συγκρούσεις, και ο εντοπισμός από τις ιρανικές δυνάμεις. Ως εκ τούτου, το αμερικανικό ναυτικό διαδραματίζει τον ρόλο του συντονιστή, παρέχοντας υποστήριξη από τη θάλασσα και τον αέρα. Μάλιστα, το ελικόπτερο Apache που καταρρίφθηκε πρόσφατα από τους Φρουρούς της Επανάστασης συμμετείχε σε μία τέτοια επιχείρηση. Σύμφωνα με υπολογισμούς, το δίκτυο ξεκίνησε να μεταφέρει πετρέλαιο στις αρχές Μαΐου και ήδη δεκάδες πλοία έχουν εμπλακεί στην επιχείρηση.
Φυσικά, το μέτρο αυτό είναι προσωρινό και δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον αριθμό των τάνκερ που περνούσαν απρόσκοπτα από τα Στενά του Ορμούζ πριν το ξέσπασμα του πολέμου. Ταυτόχρονα, αρκετοί πλοιοκτήτες διστάζουν να συμμετέχουν σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες, φοβούμενοι τόσο τις πιθανές επιθέσεις των Ιρανών, όσο και το προηγούμενο που δημιουργούν για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα. Υπάρχουν, βέβαια, και εκείνοι που επιθυμούν να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες που δημιουργούνται από την τρέχουσα κρίση. Ευρύτερα, η αξιοποίηση αυτής της μεθόδου από τις ΗΠΑ αναδεικνύει την κρισιμότητα του αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ και το πόσο κοντά σε ένα καταστροφικό ντόμινο βρέθηκαν οι παγκόσμιες αγορές ενέργειας.