ΗΠΑ-Κίνα: Ποιος Κρατάει τους Άσσους σε Αυτήν την Παρτίδα Πόκερ;

Ο χρόνος μετράει αντίστροφα για την επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο με τα βλέμματα του κόσμου να στρέφονται σε αυτή που αρκετοί αναλυτές χαρακτηρίζουν ως «η σημαντικότερη συνάντηση» του 2026. Η μυθοποίηση της συνάντησης είχε αρχίσει αρκετό καιρό πριν, καθώς στο μυαλό των περισσότερων επρόκειτο για τη νέα αναμέτρηση μεταξύ των δύο οικονομικών γιγάντων που θα μπορούσε να τερματίσει ή να κλιμακώσει τον εμπορικό πόλεμο που κήρυξε ο Τραμπ έναν χρόνο νωρίτερα. Φαινομενικά, η Κίνα είχε ένα μικρό αλλά αισθητό πλεονέκτημα χάρη στον έλεγχό της στις κρίσιμες πρώτες ύλες, ένα εργαλείο που επέδειξε δυναμικά καθόλη τη διάρκεια των προηγούμενων μηνών. Από την άλλη, οι ΗΠΑ είχαν προχωρήσει σε μία κίνηση-ματ, καρατομώντας το καθεστώς Μαδούρο και βγάζοντας εκτός έναν κρίσιμο εταίρο της Κίνας.Με αυτά τα δεδομένα, ο αγώνας ήταν αμφίρροπος.

energia.gr
Τρι, 12 Μαΐου 2026 - 08:25

Και μετά, η Ουάσιγκτον ξεκίνησε έναν— για πολλούς ακατανόητο ή και ανόητο— πόλεμο στο Ιράν. Οι μελλοντικοί ιστοριογράφοι σίγουρα θα έχουν πολλά να πουν για τη συγκεκριμένη απόφαση, όμως από την τρέχουσα οπτική γωνία, αυτή ήταν αδιαμφισβήτητα μία κάκιστα σχεδιασμένη κίνηση. Το καθεστώς του Ιράν δεν κατέρρευσε αλλά ελέγχεται πλέον από ακόμα πιο σκληροπυρηνικούς. Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ δέχθηκαν επανειλημμένες επιθέσεις που όχι απλώς προκάλεσαν ανθρώπινες απώλειες και ζημιές δισεκατομμυρίων, αλλά κλονίζουν και τη διπλωματική ενότητα των Αραβικών βασιλείων. Ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ απέδειξε πως η γεωγραφία παραμένει αμείλικτη, ανοίγοντας ταυτόχρονα μία πολύ τρομακτική συζήτηση για την αξία της «ελεύθερης ναυσιπλοΐας». Η ενεργειακή κρίση προκάλεσε ένα ντόμινο οικονομικών συνεπειών που κανείς δεν γνωρίζει το πλήρες εύρος τους προς το παρόν. Και πιο κρίσιμα, η αδυναμία των ΗΠΑ να ελέγξουν το ήδη αποδυναμωμένο Ιράν υπονόμευσε σοβαρά την εικόνα της χώρας ως μίας στρατιωτικής υπερδύναμης.

Φυσικά, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Ουάσιγκτον υφίσταται μία εξευτελιστική ήττα. Τις τελευταίες δεκαετίες τα παραδείγματα είναι γνωστά: Βιετνάμ, Αφγανιστάν, Ιράκ, Ουκρανία. Αυτό που πιθανότατα καθιστά την περίπτωση του Ιράν πολύ χειρότερη συγκριτικά είναι οι συνεχείς δημόσιες κυβιστήσεις του Ντόναλντ Τραμπ. Για ορισμένους, έγκειται σε χειραγώγηση των αγορών, με τις αντικρουόμενες δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου να συμπίπτουν σε ύποπτο βαθμό με μαζικές αγοραπωλησίες πετρελαίου. Για άλλους, οι τραμπικές παλινωδίες αποτελούν την πιο πρόσφατη ένδειξη πως οι ΗΠΑ έχουν χάσει κάθε αξιοπιστία ως ηγεμονική δύναμη. Και, όπως αποκάλυψαν οι New York Times, στο Πεκίνο αυξάνονται οι αξιωματούχοι που βλέπουν τον μεγαλύτερο ανταγωνιστή τους ως έναν «γίγαντα που κουτσαίνει».

Η είδηση αυτή έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου τόσο στην Ουάσιγκτον, όσο και σε πολλές συμμαχικές χώρες στην Ασία. Αδιαμφισβήτητα, ο μεγαλύτερος στόχος είναι η Ταϊβάν. Το σχέδιο του Σι Ζινπίνγκ για μία εισβολή στο νησί δεν είναι άγνωστο, αντιθέτως κυκλοφορεί ως σενάριο εδώ και χρόνια. Αυτός είναι ο βασικός λόγος για την εντυπωσιακή ενίσχυση των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων κατά τη διάρκεια της θητείας του και μία από τις δύο αιτίες που το Πεκίνο έχει επενδύσει στην ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας τσιπς. Στην πραγματικότητα, η απόφαση για την κινεζική επίθεση στο νησί δεν σχετίζεται με το αν, αλλά με το πότε.

Η συμπεριφορά του Τραμπ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του σίγουρα θα στείλει ένα μήνυμα στην κινεζική ηγεσία. Ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν έχει κρύψει ποτέ την εχθρότητά του προς την Κίνα, όμως παράλληλα έχει υπονομεύσει την πότε άλλοτε ακλόνητη δέσμευση των ΗΠΑ να εγγυηθούν την ασφάλεια της Ταϊβάν. Αντιθέτως, η προθυμία του να προστατεύσει την Ταϊπέι, αλλά και τους υπόλοιπους μακροχρόνιους συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή φαίνεται να βασίζεται στη συναλλακτική προσέγγιση που ακολουθεί στους περισσότερους τομείς. Προς το παρόν, η Ταϊβάν έχει το πλεονέκτημα πως αφενός, ελέγχει την παγκόσμια αγορά ημιαγωγών και αφετέρου, περιορίζει την επιρροή της Κίνας στη Νότια Σινική Θάλασσα. Θεωρητικά, όμως, η Κίνα θα μπορούσε να προσφέρει ένα αντάλλαγμα στις ΗΠΑ ώστε να επιτρέψουν σιωπηρά την επανένωση.

Το τι θα μπορούσε και τι θα ήταν διατεθειμένο να ανταλλάξει το Πεκίνο είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Εξάλλου, σε αυτό το παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, το οποιοδήποτε κέρδος της Κίνας ισοδυναμεί με μία απώλεια των ΗΠΑ. Αν όμως, η Ουάσιγκτον είναι πράγματι ένας γίγαντας που κουτσαίνει, τότε το Πεκίνο μπορεί να μην χρειαστεί να θυσιάσει κάτι. Συμπτωματικά, πολλοί αναλυτές στοιχηματίζουν πως σε αντίθεση με το αρχικό σχέδιό του, ο Τραμπ θα συναντήσει τον Σι έχοντας φτάσει στο σημείο να ζητήσει επιτακτικά τη βοήθειά του για την επίλυση του προβλήματος στα Στενά του Ορμούζ, αντιστρέφοντας την ισορροπία των δύο πλευρών. Παραδόξως, οι Φρουροί της Επανάστασης αποφάσισαν να επιτεθούν σε ένα κινεζικό πλοίο λίγες ημέρες πριν τη συνάντηση των δύο Προέδρων. Το ποιος είναι ο πραγματικός αποδέκτης αυτού του μηνύματος είναι δύσκολο να κριθεί, όμως ο Κινέζος ηγέτης μπορεί πλέον άνετα να ισχυριστεί πως δυστυχώς δεν μπορεί να βοηθήσει τον Αμερικανό ομόλογό του.  

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr

Διαβάστε ακόμα

Απόρρητο