Τελικά οι εξελίξεις πιστοποιούν πως η αρχική άποψη διαψεύδεται. Μετά από οκτώ εβδομάδες συγκρούσεων και ανατροπών, η Κίνα αποφεύγει τις συνέπειες του πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, καλύτερα από τους περισσότερους γείτονές της και τείνει να καταλήγει τελικά ισχυρότερη.
Σε αντίθεση με τον Ντόναλντ Τραμπ, που καταλήγει να επιτεθεί εναντίον ενός υποδεέστερου αντιπάλου, ή του Βλαντιμίρ Πούτιν που αποδέχεται την πρόκληση μίας ένοπλης εμπλοκής με την Ουκρανία, τους Ευρωπαίους και το ΝΑΤΟ, ο πρόεδρος Xi Jinping αποφεύγει τις άσκοπες προκλήσεις, με στόχο να τοποθετήσει την χώρα του σε πορεία μακροπρόθεσμης ισχύος και ευστάθειας.
Η επιφυλακτικότητα του Κινέζου προέδρου αποδεικνύεται στην περίοδο της υγειονομικής κρίσης και στις φάσεις των δομικών αδυναμιών της κινεζικής οικονομίας, με επίκεντρο την στεγαστική πίστη. Εντελώς ορθολογικά δεν σπεύδει να συνδράμει άμεσα την Ρωσία, αν και έμμεσα φροντίζει για τον ανεφοδιασμό της και παραμένει σιωπηλός στο θέμα των εδαφικών κερδών της Μόσχας. Στην περίπτωση του Ιράν, παρατηρείται η απροθυμία του να καταδικάσει ανοικτά τους βομβαρδισμούς των Αμερικανών, ή οι αποστάσεις που τηρεί για μία άμεση υποστήριξη του Ιράν, αν και έμμεσα ανεφοδιάζει τις ένοπλες δυνάμεις του και θέτει στην διάθεσή του τα κινεζικά δορυφορικά δίκτυα.
(η συνέχεια στο slpress.gr)