Με την έννοια της τιμής αληθείας, βέβαια, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ διέκοψε τις σχέσεις του προ πολλού, έχοντας κατακτήσει το προνόμιο να μπορεί να ισχυρίζεται, ερήμην της πραγματικότητος, το οτιδήποτε. Όμως από το... μηδέν της αληθείας, φαίνεται πως οδηγείται στο άπειρον της επιτελεστικότητος, “δημιουργώντας” καταστάσεις απλώς με τις εκφωνήσεις του. Ακόμη και αν αυτές αφορούν θέματα πολέμου και ειρήνης, ήττας ή νίκης. Υπ' αυτή την έννοια το τι θα ισχύσει στον Τρίτο Πόλεμο του Κόλπου, είναι απλώς ό,τι θα διακηρυχθεί. Όλα είναι μια επιτέλεση.
Τα τελευταία 24ωρα πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι ο ένοικος του Λευκού Οίκου προσανατολίζεται στο “πάγωμα” της συγκρούσεως με το Ιράν, την οποία θα κηρύξει λήξασα κατά τρόπο “νικηφόρο” για την αμερικανική πλευρά. Εάν όντως αυτό ισχύσει, θα πρόκειται για μία κίνηση εξαναγκασμένη ασφαλώς, αλλά όχι εντέλει και παράλογη. Διότι δεν έχει τα κόστη, τα οποία φέρονται να τονίζουν οι Αμερικανοί στρατηγοί, μιας αναθερμάνσεως (και μάλιστα με αβέβαια έκβαση) της ένοπλης αναμετρήσεως με την Ισλαμική Δημοκρατία, ούτε όμως και τα μειονεκτήματα μιας συμφωνίας ειρηνεύσεως, δια της οποίας οι αντίπαλοι θα κατοχυρώσουν όσα απέσπασαν στο πεδίο των μαχών: από την επιβίωση του καθεστώτος τους μέχρι την απόκτηση του ελέγχου των Στενών του Χορμούζ. Κυρίως δε, θα επιτρέψει στη Ουάσιγκτον να ξαναδοκιμάσει ενδεχομένως την τύχη της κάποια στιγμή στο μέλλον, χωρίς πάντως να παραχωρήσει στην Τεχεράνη την περιπόθητη άρση των εις βάρος της οικονομικών κυρώσεων.
Ωστόσο, μια τέτοια κατάσταση θα είναι εκ της φύσεώς της ασταθής – πόσω μάλλον εάν παραμείνει η εκκρεμότης περί τα Στενά του Χορμούζ. Θα δελεασθεί η ιρανική πλευρά με μία αποχώρηση των δυνάμεων των “νικητών” Αμερικανών, άρα και με την άρση του ναυτικού αποκλεισμού, ώστε να ανταποδώσει καταλλήλως, απελευθερώνοντας την διέλευση σκαφών από τα Στενά; Ή αντιθέτως θα εκβιάσει την κατάσταση με επιθετικές ενέργειες εναντίον των αποχωρούντων αντιπάλων;
Μέχρι τούδε, οι Ιρανοί ιθύνοντες δείχνουν αποφασισμένοι να περιφρουρήσουν το πλεονέκτημα που του προέκυψε “εξ ουρανού”, παγιώνοντας ένα νέο καθεστώς στο οποίο η ναυσιπλοϊα στην περιοχή θα τελεί υπό τον έλεγχό τους και θα αποφέρει οικονομικά ανταλλάγματα. Ήδη το ιρανικό κοινοβούλιο προετοιμάζει νόμο που προβλέπει ότι αρμόδιες για το στενό θα είναι οι ένοπλες δυνάμεις, που θα απαγορεύσουν τη διέλευση πλοίων του Ισραήλ, ή συνδεόμενων με αυτό, και θα επιβάλλουν τέλη διέλευσης, πληρωτέων σε ιρανικά ριάλ.
Μπροστά στο διπλωματικό αδιέξοδο, το Κατάρ προειδοποίησε την Τετάρτη εναντίον του ενδεχομένου “παγωμένης συρράξεως” στον Κόλπο. Όμως η κυριότερη περιπλοκή μιας “αποδράσεως” του Τραμπ από τον Κόλπο, όσο “θριαμβευτικά” και αν “περιτυλιχθεί” επικοινωνιακά η ιστορικών διαστάσεων αμερικανική αναδίπλωσης, αφορά την ειδική σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ. Είναι δυνατόν το εβραϊκό κράτος να συμφιλιωθεί με μία εξέλιξη που θα αφήνει το ίδιο σημαντικά αποδυναμωμένο ή πρόκειται με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο να εκβιάσει την παράταση της αμερικανικής εμπλοκής;
Τα δημοσκοπικά δεδομένα εντός ΗΠΑ, πάντως, υποδηλώνουν μια μετατόπιση (αρχομένη στους Ρεπουμπλικανούς, πλην πλήρως συντελεσθείσα μεταξύ των Δημοκρατικών και των νέων ψηφοφόρων) της κοινής γνώμης σε αρνητική τοποθέτηση έναντι του Ισραήλ, γεγονός το οποίο μοιάζει να ανατρέπει μια πολιτική και επικοινωνιακή πραγματικότητα με βάθος δεκαετιών.
Πρόσθετη περιπλοκή: Το γεγονός ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν έκανε δεκτό στο Κρεμλίνο τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, τον ίδιο δηλ. που “σνομπάρισε” την προοπτική μιας νέας συναντήσεως με αμερικανική αντιπροσωπεία στο Ισλαμαμπάντ, καταδεικνύει το βάθος της (διπλωματικής, αν μη τι άλλο) εμπλοκής της Ρωσίας στα πράγματα του Περσικού Κόλπου. Σε ένα ακόμη δείγμα (μετά την περιοδεία του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι στις αραβικές μοναρχίες) της “ενοποιήσεως” των μετώπων της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής, ο Ρώσος πρόεδρος στέλνει ηχηρό το μήνυμα ότι η διευθέτηση της επόμενης ημέρας στην ιρανική κρίση προϋποθέτει τη δική του συναίνεση και δραστηριοποίηση.
Οι Ιρανοί “καλά θα κάνουν να βάλουν μυαλό, και γρήγορα!”, επιμένει να προειδοποιεί ο Ντόναλντ Τραμπ μέσω του Truth Social. “Το Ιράν δεν μπορεί να έρθει στα συγκαλά του. Δεν ξέρουν πώς να κλείσουν συμφωνία” προσέθεσε, κατακλείοντας με το σύνθημα “Τέρμα οι ευγένειες!”
Ωστόσο, πίσω από τους λεονταρισμούς, η πραγματικότης μάλλον είναι αυτή που περιγράφουν δημοσιεύματα του CNN και της Wall Street Journal ότι ο Τραμπ εκφράζει απόλυτη απροθυμία να δεχτεί την ιρανική πρόταση συμφωνίας. Και πώς αλλιώς, εφόσον κατά το Axios, οι Ιρανοί διεκδικούν να ανοίξει το Στενό του Χορμούζ, να τερματιστεί ο πόλεμος και μόνο κατόπιν παρελεύσεως μερικών μηνών να υπάρξει διαπραγμάτευσις για το πυρηνικό πρόγραμμα πυρηνικής της Ισλαμικής Δημοκρατίας. “Δεν μπορούμε να ανεχθούμε οι Ιρανοί να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν σύστημα στο οποίο αυτοί θα αποφασίζουν ποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει διεθνή θαλάσσια οδό και πόσα πρέπει να πληρώνει για να τη χρησιμοποιήσει”, τόνισε ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο στο Fox News. Διόλου τυχαία, ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς εξετίμησε πως “οι Αμερικανοί δεν έχουν καμιά στρατηγική” και η Τεχεράνη “ταπεινώνει” τις ΗΠΑ – για να λάβει από στόματος Τραμπ την απάντηση ότι “δεν ξέρει τι λέει”.
(από την εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ»)