ενίσχυση της προσφοράς, το ενδεχόμενο ενός «δευτέρου σοκ»-με πιο έντονες επιπτώσεις σε ανάπτυξη και πληθωρισμό- γίνεται ολοένα και πιο πιθανό. Το βασικό ζήτημα δεν είναι πλέον η άμεση έλλειψη πετρελαίου, αλλά η αδυναμία της αγοράς να αναπληρώσει τις χαμένες ροές σε πραγματικό χρόνο. Οι καθυστερήσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα δημιουργούν μια ψευδαίσθηση σταθερότητος, καθώς τα φορτία που φτάνουν σήμερα στην Ευρώπη έχουν αγοραστεί και αποσταλεί πριν την κορύφωση της κρίσεως. Από τις αρχές Μαΐου, όμως, αυτό το «μαξιλάρι» εξαντλείται, αποκαλύπτοντας το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος. Ταυτόχρονα, η ενεργειακή κρίση που προκάλεσε ο πόλεμος στο Ιράν επιβραδύνει την ικανότητα της Ευρώπης να αναπληρώσει τα αποθέματα φυσικού αερίου με χαμηλό κόστος, προκαλώντας προειδοποιήσεις για υψηλότερα κόστητον επερχόμενο χειμώνα, τα οποία θα επιδεινώσουν τις οικονομικές προκλήσεις της ηπείρου.
Οι τιμές του καλοκαιριού έχουν ανέλθει στα επίπεδα του χειμώνα, λόγω τόσο των περιορισμών στην προσφορά που απορρέουν από την σύγκρουση στην Μέση Ανατολή όσο και του στόχου της ΕΕ να γεμίσει τα αποθέματα σε ολόκληρη την Ένωση στο 80%, σύμφωνα με στελέχη εταιρειών του ενεργειακού τομέα.
Η αποτυχία των διαπραγματεύσεων σημαίνει ότι δεν υπάρχει άμεσα προοπτική επιστροφής ιρανικού πετρελαίου στις διεθνείς αγορές, περιορίζοντας περαιτέρω την προσφορά. Παράλληλα, οι ζημιές σε ενεργειακές υποδομές στην Μέση Ανατολή και η αυξημένη γεωπολιτική ένταση καθιστούν δύσκολη την ταχεία αποκατάσταση της παραγωγής. Το αποτέλεσμα είναι ένα διαρθρωτικό έλλειμα προσφοράς σε μια περίοδο όπου η ζήτηση παραμένει ανθεκτική.
Για τις ευρωπαϊκές οικονομίες, ιδιαίτερα για χώρες με έντονο εξάρτηση από την κατανάλωση και τις υπηρεσίες όπως η Ιταλία και η Ισπανία, η πίεση αυτή μεταφέρεται σταδιακά στην πραγματική οικονομία. Η αύξηση του κόστους ενέργειας επηρεάζειάμεσα τις τιμές μεταφορών, παραγωγής και τελικά τον πληθωρισμό, μειώνοντας την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.
Ταυτόχρονα, οι κυβερνήσεις ενεργοποιούν μηχανισμούς εκτάκτου ανάγκης, όπως η χρήση στρατηγικών αποθεμάτων και η προτεραιοποίηση κρίσιμων τομέων. Ωστόσο, αυτά τα μέτρα, έχουν προσωρινό χαρακτήρα. Δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τις κανονικές ροές ενεργείας αλλά απλώς καθυστερήσουν την πλήρη εκδήλωση της κρίσης.
Οι αγορές ήδη αποτυπώνουν αυτήν την κατάσταση μέσω ενός αυξημένου «riskpremium». Οι τιμές της ενέργειας παραμένουν υψηλές όχι μόνο λόγω της τρέχουσας έλλειψης, αλλά και λόγω των προσδοκιών για παρατεταμένη αστάθεια. Το κόστος μεταφοράς και ασφάλισης εκτοξεύονται επιβαρύνοντας περαιτέρω την τελική τιμή και οδηγώντας τον πληθωρισμό σε νέα ύψη.