Επέστι ο καιρός ν’ αποκατασταθούν. Η Ρωσσία είναι το μόνο κράτος που υπεστήριξε την επαναφορά των γλυπτών του Παρθενώνος στο παγκόσμιο μνημείο των Αθηνών κι ο Ρώσσος πρόεδρος έτεινε χείρα φιλίας προχθές στην Ελλάδα. Μην χαθεί ανεκμετάλλευτη.
Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα του προέδρου Τραμπ, που δεν αφήνει το Ουκρανικό πρόβλημα να εμποδίζει τις διαπραγματεύσεις με την Ρωσσία. Ούτε επιτρέπεται στον μικρό Βοναπάρτη να ρυμουλκήσει την Ελλάδα στο αντιρωσσικό στρατόπεδο, με αποστολή των Ελληνικών ΜΙΡΑΖ στο Κίεβο. Αν ο Ζελένσκι χρειάζεται αεροπορία, ας τα πάρει αεροπλάνα από τους Γερμανούς. Τα ΜΙΡΑΖ είναι ακόμη χρήσιμα για την υπεράσπιση του Αιγαίου από τις Τουρκικές παραβιάσεις.
Εκκρεμεί βεβαίως ο πόλεμος της Ρωσσίας με την Ουκρανία, εξ αιτίας της επεκτάσεως του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς. Η Ρωσσική αντίδραση βρίσκει την Ελλάδα αντίθετη εξαιτίας της Τουρκικής εισβολής και κατοχής στην Κύπρο αλλά τα δύο περιστατικά είναι διαφορετικά και χρήζουν άλλης αντιμετώπισης.
Ο Ελληνικός λαός έχει θρησκευτικούς, ιστορικούς και ουσιαστικούς δεσμούς με τον μεγάλο Ρωσσικό λαόν. Αμφότεροι χριστιανοί ορθόδοξοι, συμπολεμιστές σε δύο παγκοσμίους πολέμους κατά των ηπειρωτικών δυνάμεων (Γερμανίας, Τουρκίας), μεταφορείς οι Έλληνες του Ρωσσικού πετρελαίου, ποτάσας και σιτηρών. Ρώσσοι δε οι «φυσικοί πελάτες» του Ελληνικού Τουρισμού.
Εντούτοις, το σημαντικότερό πλεονέκτημα της Ελληνορρωσσικής φιλίας είναι γεωπολιτικό. Η Ρωσσία υπήρξε πάντοτε ο φόβος της Τουρκίας που την απεθάρρυνε από εχθρικές ενέργειες κατά της χώρας μας. Δεν είναι ευχάριστο να χαριεντίζεται ο Ρώσσος ΥΠΕΞ Λαβρώφ με τον Τούρκο ομόλογο του...
Επιβάλλεται ο κ. Γεραπετρίτης να κάνει ένα ταξιδάκι φιλίας στην Μόσχα χωρίς βέβαια να επικροτήσει την Ουκρανική εμπλοκή που σύντομα θα λήξει.
Αντίθετοι μεν για την Ουκρανία, παληόφιλοι δε με την Μεγάλη Ρωσσία. «Και τούτο ποιείν, κακείνο μη αφιέναι» του Ευαγγελιστή.