Εκτός Στενών, η ανακοίνωση για το άνοιγμά τους επέδρασε καταλυτικά στις αγορές που αντέδρασαν ακαριαία καταβυθίζοντας τις τιμές του Brent, του διεθνούς benchmark, και της αμερικανικής ποικιλίας αργού, WTI, (90 και 83 δολάρια ανά βαρέλι, αντίστοιχα).
Η αποκλιμάκωση των τιμών λειτούργησε ως καταλύτης για συγκεκριμένους κλάδους, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις αερομεταφορές, όπου η προοπτική του χαμηλότερου κόστους των καυσίμων, ενίσχυσε τις αποτιμήσεις των μετοχών των εταιρειών του κλάδου.
Ωστόσο, τα Στενά του Ορμούζ, δεν λειτούργησαν ως παγίδα που εγκλώβισε μόνο τα πλοία μεταφοράς πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου. Περί τα 900 πλοία διαφόρων άλλων τύπων, που μεταφέρουν εμπορευματοκιβώτια και χύδην φορτίο, και παραμένουν στην περιοχή του Κόλπου, συνθέτουν μια ευρύτερη εικόνα διαταραχής στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα. Η σταδιακή αποσυμφόρηση του δικτύου μεταφορών δεν είναι δεδομένη, καθώς απαιτείται χρόνος για την επαναφορά των κανονικών ροών.
Το βασικό διακύβευμα πλέον δεν είναι μόνο η επανεκκίνηση της διέλευσης, αλλά η διασφάλιση της συνέχειάς της. Πριν από το ξέσπασμα της κρίσης, περίπου 140 πλοία διέρχονταν καθημερινά από τα Στενά.
Σήμερα, η επιστροφή σε αυτούς τους ρυθμούς εξαρτάται και συναρτάται από παράγοντες που υπερβαίνουν τη ναυτιλία, καθαυτή και άπτονται του πυρήνα της γεωπολιτικής σταθερότητας στην περιοχή.
Ιδιαίτερα κρίσιμος είναι ο ρόλος των ασφαλιστικών εταιρειών, οι οποίες εμφανίζονται επιφυλακτικές, απαιτώντας αυξημένα ασφάλιστρα και πρόσθετες εγγυήσεις ασφαλείας. Αυτή η στάση τους φιλτράρει την ταχύτητα επανόδου στην “κανονικότητα”, αφού περιορίζει τη διάθεση για ανάληψη ρίσκου από τους πλοιοκτήτες και τις ενεργειακές εταιρείες.
Το συμπέρασμα που εξάγεται από τη νέα πραγματικότητα που δημιουργεί η επαναλειτουργία των Στενών είναι ότι, αφενός, η ύπαρξη ενός τεράστιου αποθέματος πετρελαίου, εν πλω, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ταχεία αποκλιμάκωση των τιμών και για ενίσχυση της προσφοράς, και αφετέρου, η γεωπολιτική αβεβαιότητα συντηρεί την ανάγκη για risk premium στις αγορές, υπενθυμίζοντας ότι το θαλάσσιο πέρασμα στον Κόλπο παραμένει ένα από τους πιο ευάλωτους σε έκτακτα γεωπολιτικά γεγονότα, κόμβους της παγκόσμιας οικονομίας.
Η επόμενη ημέρα θα κριθεί, επομένως, από την ισορροπία στην οποία θα κινηθούν αυτοί οι δύο παράγοντες. Την ταχύτητα αποσυμφόρησης και την ανθεκτικότητα της ασφάλειας στην περιοχή.
Έως τότε, τα 36 δισ. δολάρια της αξίας του πετρελαίου, που περιμένουν να αποπλεύσουν, αποτελούν υπόμνηση τόσο της δυναμικής όσο και της ευθραυστότητας του παγκόσμιου ενεργειακού συστήματος.