Στο Παρίσι βρίσκεται ο Υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Κρις Ράιτ, με αφορμή τη διετή υπουργική συνάντηση των μελών του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας. Μία από τις βασικές προτεραιότητες του Αμερικανού Υπουργού είναι να πιέσει τον ΙΕΑ ώστε να σταματήσει να ασχολείται με την κλιματική αλλαγή και να ακυρώσει το σχέδιο για το net zero. Η Ουάσιγκτον έχει εντείνει τις πιέσεις προς τον ΙΕΑ μετά την επιστροφή Τραμπ στον Λευκό Οίκο, καθώς τα ευρήματα του οργανισμού δεν συνάδουν με την επιθυμία της αμερικανικής κυβέρνησης να αγνοήσει την υπερθέρμανση του πλανήτη. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ο Ράιτ αρχικά απείλησε πως οι ΗΠΑ θα αποχωρήσουν από τον ΙΕΑ αν τα αιτήματά τους δεν υλοποιηθούν εντός ενός έτους, ενώ αργότερα χαμήλωσε τους τόνους, δηλώνοντας πως η χώρα του δεν επιθυμεί να αποχωρήσει, αλλά να επαναφέρει τον οργανισμό στην πορεία που η ίδια θεωρεί σωστή.
Αυτή η μεταστροφή του Ράιτ πιθανότατα συνδέεται και με τη δεύτερη προτεραιότητά του, η οποία έγκειται στο να “γοητεύσει” τους Ευρωπαίους ομολόγους του. Μετά από μία χρονιά συνεχών επιθέσεων του Τραμπ και των στενών συνεργατών του κατά της Ευρώπης, η οποία κορυφώθηκε πρόσφατα με την απειλή κατάληψης της Γροιλανδίας, ο Υπουργός Ενέργειας καλείται να πείσει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πως οι ΗΠΑ δεν αποτελούν απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια.
Αυτό συνδέεται άμεσα με μία συζήτηση που έχει πλέον φουντώσει επί ευρωπαϊκού εδάφους και αφορά στην εξάρτηση της Ευρώπης από το αμερικανικό ΥΦΑ. Υπενθυμίζεται πως η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία σηματοδότησε την ανάδειξη άλλων μεγάλων προμηθευτών για την Ευρωπαϊκή Ένωση: της Νορβηγίας για το φυσικό αέριο μέσω αγωγών και των ΗΠΑ για το LNG. Μάλιστα, το ποσοστό του αμερικανικού ΥΦΑ στις ευρωπαϊκές εισαγωγές αναμένεται να εκτιναχθεί μεσοπρόθεσμα καθώς η ΕΕ θα απαγορεύσει πλήρως τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου.
Όμως, αυτή η εξάρτηση έχει σημάνει κόκκινο συναγερμό σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αλλά και στις Βρυξέλλες, με τους αξιωματούχους να φοβούνται πως η Ευρώπη οδηγείται προς μία νέα παγίδα όπως εκείνη που είχε ετοιμάσει η Μόσχα. Ούσα εξαρτημένη από το αμερικανικό φυσικό αέριο— σε συνδυασμό με την εξάρτηση από την αμερικανική αμυντική προστασία— η Ευρώπη θα μεταμορφωθεί ουσιαστικά σε ένα πειθήνιο όργανο της Ουάσιγκτον. Ως εκ τούτου, πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν θέσει ως προτεραιότητα τη διαφοροποίηση των προμηθευτών τους, ενώ ο αρμόδιος Επίτροπος Νταν Γιόργκενσεν δήλωσε ρητά πως η ΕΕ δεν πρέπει να εξαρτάται από κανέναν.
Δεν είναι γνωστό τι ακριβώς είπε ο Ράιτ στους ομολόγους του, όμως σε μετέπειτα δηλώσεις του σε δημοσιογράφους ήταν κατηγορηματικός πως οι ΗΠΑ δεν πρόκειται ποτέ να εργαλειοποιήσουν την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης. Προσέθεσε πως η στάση του Γιόργκενσεν είναι «ατυχής», ενώ χαρακτήρισε τις ΗΠΑ ως τον καλύτερο ενεργειακό εταίρο που θα μπορούσε να έχει κανείς. Τόνισε, επίσης, πως τα συμβόλαια προμηθειών υπογράφονται μεταξύ ιδιωτικών εταιρειών, και άρα ο Λευκός Οίκος δεν μπορεί να παρέμβει σε αυτά.
Βεβαίως, τα λεγόμενα του Ράιτ είναι αντίθετα τόσο με τη στάση της κυβέρνησης Τραμπ μέχρι στιγμής, όσο και τη στρατηγική που έχουν ξεδιπλώσει οι ίδιοι. Αφενός, η κυβέρνηση Τραμπ έχει αποδείξει την έλλειψη αξιοπιστίας της, ακυρώνοντας ή αγνοώντας μία σειρά διεθνών συμφωνιών που είχαν υπογράψει οι ΗΠΑ, σε ορισμένες περιπτώσεις και κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας Τραμπ. Επιπροσθέτως, η απόφαση του Τραμπ να επιβάλει υψηλότατους δασμούς κατά συμμάχων απέδειξε πως η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση δεν ξεχωρίζει μεταξύ φίλων και εχθρών. Ταυτόχρονα, είναι γνωστό το μένος του Τραμπ και των συνεργατών του για την Ευρώπη, την οποία θεωρούν “τζαμπατζή” στο θέμα της άμυνας και επίκεντρο της «woke ατζέντας» που αντιπαθούν.
Αφετέρου, μία σειρά αξιωματούχων της κυβέρνησης Τραμπ έχουν εξηγήσει τη νέα ενεργειακή στρατηγική της Ουάσιγκτον, η οποία βασίζεται στην παγκόσμια ενεργειακή κυριαρχία των ΗΠΑ μέσω των ορυκτών καυσίμων. Σε αυτό το πλαίσιο, η αμερικανική ηγεσία επιχειρεί να φρενάρει την ενεργειακή μετάβαση όπου μπορεί, επιθυμώντας να προωθήσει τις δικές της εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Εξάλλου, η απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο και ο έλεγχος της πετρελαϊκής βιομηχανίας της Βενεζουέλας περιλαμβάνεται σε αυτό το σχέδιο. Με αφορμή αυτό, ο Τραμπ είχε απειλήσει ακόμα και τον πετρελαϊκό κολοσσό Exxon πως οφείλει να ακολουθήσει τις εντολές του, αναδεικνύοντας πως ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν διστάζει να επιτεθεί ακόμα και στους μεγαλύτερους δωρητές του.
Με αυτά τα δεδομένα, είναι κατανοητό πως η Ευρώπη όχι απλώς οφείλει να περιορίσει την εξάρτησή της από το αμερικανικό LNG και τις εισαγωγές ορυκτών καυσίμων ευρύτερα, αλλά και να πατήσει γκάζι στην ανάπτυξη των πράσινων τεχνολογιών. Στην πραγματικότητα, η ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης εξαρτάται από την ικανότητά της να παράγει φθηνή εγχώρια ενέργεια, και όχι από τις ευμετάβλητες επιθυμίες του οποιοδήποτε τρίτου προμηθευτή.