Με το καυτό ζήτημα των ενεργειακών προμηθειών να βρίσκεται στο επίκεντρο, ο Καγκελάριος της Γερμανίας, Φρίντριχ Μερτς, επισκέπτεται τις χώρες του Περσικού Κόλπου. Η τριήμερη επίσκεψη αποτελεί το πρώτο ταξίδι του Μερτς στην περιοχή από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του, αλλά και το πρώτο ταξίδι Γερμανού Καγκελαρίου από το 2022, όταν η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είχε αλλάξει τις διεθνείς ισορροπίες. Ο Μερτς θα συναντηθεί με τους ηγέτες της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ, και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, τρεις χώρες συνώνυμες με τα ορυκτά καύσιμα.
Η επιλογή του Μερτς δεν είναι τυχαία αλλά σχετίζεται με την προσπάθεια του Βερολίνου να μειώσει την έκθεσή του στις αμερικανικές ενεργειακές εισαγωγές, ειδικά μετά την κλιμάκωση της ρητορικής του Ντόναλντ Τραμπ για τη Γροιλανδία. Έχοντας ακόμα νωπές τις μνήμες της καταστροφικής για τη γερμανική οικονομία διακοπής των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου το 2022, η κυβέρνηση Μερτς έχει αντιληφθεί πως η υπερεξάρτηση από έναν προμηθευτή συνιστά γεωπολιτική αυτοκαταστροφή.
Επί του παρόντος, το ΥΦΑ αποτελεί το 13% των συνολικών εισαγωγών φυσικού αερίου της Γερμανίας, όμως το 94% των εισαγωγών LNG προέρχεται από τις ΗΠΑ. Αυτό καθιστά τη Γερμανία εξαιρετικά ευάλωτη, τόσο οικονομικά, όσο και διπλωματικά. Ως εκ τούτου, η επίσκεψη στα τρία κράτη της Μέσης Ανατολής έχει στόχο να δρομολογήσει νέες συμφωνίες αγοράς φυσικού αερίου. Εξάλλου, τόσο το Κατάρ, όσο και τα ΗΑΕ βρίσκονται ανάμεσα στους κορυφαίους εξαγωγείς ΥΦΑ παγκοσμίως και σκοπεύουν να επενδύσουν δισεκατομμύρια ώστε να ενισχύσουν την εξαγωγική δυναμικότητά τους εντός της δεκαετίας.
Όμως, υπάρχουν και προκλήσεις. Αφενός, η Γερμανία προτιμά τα μεσοπρόθεσμα συμβόλαια καθώς η ενεργειακή στρατηγική της παραμένει προσανατολισμένη προς την πλήρη απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Αντιθέτως, οι χώρες του Περσικού Κόλπου προτιμούν τα 20ετή συμβόλαια, τα οποία θα ανάγκαζαν τη Γερμανία να εισάγει LNG τουλάχιστον μέχρι το 2046, τρία χρόνια μετά την ισχύουσα διορία απαγόρευσης των εισαγωγών. Αφετέρου, η αγορά καυσίμων της Μέσης Ανατολής βρίσκεται μόνιμα αντιμέτωπη με τον κίνδυνο μίας νέας γεωπολιτικής κρίσης, ιδιαίτερα εξαιτίας των Στενών του Ορμούζ. Όσο το πρόβλημα αυτό αποτελεί πραγματικότητα, ο εφοδιασμός από τον Περσικό Κόλπο δεν είναι ποτέ απολύτως ασφαλής.