πόρου, αφ ετέρου ότι η χώρα προσφέρεται για υποθαλάσσιες έρευνες εν συνεργασία με Α μ ε ρ ι κ α ν ικ ο ύ ς πετρελαϊκούς κολοσσούς ως η ΣΕΒΡΟΝ.
Τονίζεται η εθνικότητα του συμβεβλημένου από εχθές ερευνητού που βεβαίως δεν είναι μοναδικός παγκοσμίως. Υπάρχουν Ρωσικές, Κινεζικές, Βραζιλιάνικες και μερικές Ευρωπαϊκές εταιρίες (Γαλλικές, Νορβηγικές, Ολλανδικές κ.λπ.) που κάνουν υπεράκτιες έρευνες για υδρογονάνθρακες αλλά δεν είδαμε, τα τελευταία 50 χρόνια, καμία απ’αυτές να ενδιαφερθεί για τον Ελληνικό τεράστιο θαλάσσιο χώρο, πλήν της Γερμανικής ΒΙΝΤΕΡΣΧΑΛ αρχικώς το 1973 και της Καναδικής ΟΣΕΑΝΙΚ εν συνεχεία το 1974, στη Θάσο αλλά που να τολμήσουν οι Ευρωπαϊκές εταιρίες μία έστω σεισμική έρευνα του βυθού του Ιονίου και Λυβικού πελάγους όπως η ΣΕΒΡΟΝ, ενώ οι γεωλογικές ενδείξεις υπάρχουν ότι κάτω από τον βυθό ευρίσκονται σημαντικά κοιτάσματα.
Ο λόγος της απραξίας δεν ήταν άλλος από τον φόβο της Τουρκίας και της μπλόφας του casus belli της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, εις περίπτωσιν ερεύνης ή ποντίσεως καλωδίων έξω από τα 6 μίλια και τελευταίως μέσα απ’ αυτά (Κάσος).
Και ιδού μία Αμερικανική εταιρία αναλαμβάνει την έρευνα, δαπάνη εκατομμυρίων δολαρίων σε δύο θαλάσσια τεμάχια 44 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων, νοτίως της Κρήτης κι άλλα τόσα δυτικώς της Πελοποννήσουκαι αγνοεί τις ενστάσεις των «περιβαλλοντολόγων» που απαρέσκουν στην θέα πλατφορμών και το σημαντικότερον, ακυρώνει το ανυπόστατο Τουρκολυβικό συμβόλαιο, που είχε δεσμεύσει την επίδικο περιοχή της μέσης γραμμής η οποία χωρίζει την Ελληνική απ’ την ΑΟΖ της Λιβύης.
Ούτε Τουρκικές φρεγάτες εμφανίσθησαν, μήτε πολεμικές ιαχές ηκούσθησαν στη γείτονα χώρα για την υπογραφή της συμβάσεως του Ελληυνικού κράτους με την Σέβρον εχθές, στο Μουσείο της Ακροπόλεως. Ήρκεσε η εθνικότης του ερευνητού για να σιγήσουν οι κεκράκτες εντός κι εκτός.
«Ουτε γάτα ούτε ζημιά» που λέει ο λαός μας κι η ζωή προχωρεί την ανηφόρα, δίχως πισωγυρίσματα. Οι έρευνες θα προχωρήσουν κι ελπίζομεν ότι θα δικαιώσουν τις προσδοκίες όλων όσων επίστευσαν στο δικαίωμα της Ελλάδος να φέρει στο φώς του ήλιου τους υδρογονάνθρακες των θαλασσών της, με σημαντικά οφέλη για την Ελληνική κοινωνία που τόσον έχει υποφέρει από τους ασπόνδους Ευρωπαίους «φίλους μας».
Και να παύσει η κυρία υπουργός Τουρισμού να βαυκαλίζεται για την «βαριά βιομηχανία της», υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι θα ληφθούν όλα τ’ απαραίτητα μέτρα για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Σε μία 7ετία, θα ξέρουμε αν θα γίνει η χώρα μας παραγωγός κι όχι μόνο μεταφορέας υδρογονανθράκων.
Αυτό έχει ηθική και τεράστια γεωπολιτική αξία από τούδε. Όπως είπε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στο Μόναχο είναι στα χέρια της Ευρώπης να παύσει να εξαρτάται από τους Άραβες, τους Ρώσους και τους Τουρκικούς αγωγούς για επαρκή, άφθονη και φθηνή ενέργεια που χρειάζεται η ανταγωνιστικότητα της.
Συγχαρητήρια λοιπόν στην κυβέρνηση Κυρ. Μητοστάκη που επί των ημερών της έγινε το πρώτο βήμα υπεράκτιας αξιοποιήσεως των θαλασσών μας επί τη βάσει του διεθνούς δικαίου UNCLOS.
Και εις ανώτερα, στο Αιγαίον που αρνείται η Τουρκία να καθορίσει την ΑΟΖ με την κυβέρνηση μας, προαπαιτουμένων βεβαίως των 12 μιλίων χωρικής θαλάσσης της Ελλάδος. Η επέκταση είναι το πρώτο υποπροϊόν της χθεσινής συμβάσεως. Θαρσίν χρη. Τα άλλα έπονται.