ο Τούρκος πρόεδρος Ταγήπ Ερντογάν στην Άγκυρα και πάει εν γνώσει ότι οι Τούρκοι θα θέσουν όλες τις διαφορές τους με την Ελλάδα επί τάπητος – ενώ μόνο μία εκκρεμότητα τον απασχολεί: η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια – και τον προσκαλεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ και δεν ξέρει αν θα πάει;
Ασφαλώς δεν είμαστε καλά. Βεβαίως πρέπει ν’ ανταποκριθεί στην προεδρική πρόσκληση ακόμη κι αν αυτή παρακάμπτει την απόφαση 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας για την Γάζα. Δια να μην αφήσει το Ερντογάν να μονοπωλήσει την διάσκεψη, που ο σκοπός της είναι καλός: η ανοικοδόμηση των σπιτιών των Παλαιστινίων που άφησε σε ερείπια η εγκληματική επίθεση της ΧΑΜΑΣ κατά του Ισραήλ προ έτους.
Θα έχει προς τούτο σύμμαχο και συμπαραστάτη τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος παρά τις ενστάσεις για την συμμετοχή της Τουρκίας στο ΣΕιρ., θα παραστεί ακριβώς δια τον ίδιο λόγο: να μην αφήσει τον Ερντογάν ν’ αλωνίσει στην σύνοδο των 20 ηγετών μεταξύ των οποίων κι ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, παρά τις αρχικές του επιφυλάξεις.
Ο πρόεδρος Τραμπ θεωρείται απρόβλεπτος και ουδείς γνωρίζει εάν αφεθεί χωρίς συστάσεις που μπορεί να καταλήξει η διάσκεψη.
Η Ελλάς βεβαίως, εξερχομένη από μια παρατεταμένη πιστωτική κρίση της ευρωζώνης, που «έφαγε» κυριολεκτικώς 330 δισ. ευρώ από τις φαλιρισμένες Τράπεζες του κ. Γιαννάκη Στουρνάρα, στερείται «σεντέζιμου» να μετάσχει στο αρχικό κεφάλαιο 1 δισ. $ για την ανοικοδόμηση της Γάζης.
Αυτοί που προκάλεσαν την καταστροφή της, το Ιράν, οι Αραβες και οι αδελφοί Μουσουλμάνοι που φιλοξενεί ο Ερντογάν-εφέντι στην Τουρκία, να πληρώσουν τα σπασμένα.
Εμείς δεν έχουμε καμία δουλειά στην λωρίδα της αναρχίας, ως κι η Κύπρος που έχει την προεδρία της Ευρωπαϊκής «διαίρεσης» αυτή την περίοδο. Το απαιτεί η σύμπνοια της ΕΕ.
Η αποφυγή πάσης αναμίξεως «καλοθελητών» στις Ελληνοτουρκικές διαφορές είναι απαραίτητος γιατί η Ελλάς μπορεί και πρέπει να συμμαζέψει τις νεοθωμανικές φιλοδοξίες της Τουρκίας, επεκτείνοντας τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια ως δικαιούται από το διεθνές δίκαιο.
Αν το ΣΕιρ. ενδιαφέρεται πραγματικά για την ειρηνική επίλυση των διαφορών θα δείξει κατανόηση και πάντως η ευγενική παρουσία της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον ποιεί την ανάγκην φιλοτιμίαν. Το αντίθετο θα ήταν αγένεια.