Η Τουρκία μπήκε στο 2026 με ένα σημαντικό ορόσημο στην παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας: τις πρώτες ημέρες του έτους, η ηλεκτροπαραγωγή από αιολική ενέργεια κατέγραψε ιστορικό ημερήσιο υψηλό, υπογραμμίζοντας το αυξανόμενο βάρος των ανανεώσιμων πηγών στο ενεργειακό μείγμα της χώρας.
Πίσω όμως από τον εντυπωσιακό αριθμό κρύβεται μια βαθύτερη, δομική μετατόπιση — διαμορφωμένη από μακροπρόθεσμο κρατικό σχεδιασμό, βιομηχανική εγχώρια παραγωγή και μια στρατηγική επιδίωξη περιορισμού της εξωτερικής εξάρτησης.
Καθώς η Άγκυρα επιταχύνει την καθαρή ενεργειακή της ατζέντα, η αιολική ενέργεια αναδεικνύεται όχι μόνο ως πηγή ηλεκτρισμού, αλλά ως ακρογωνιαίος λίθος της ευρύτερης οικονομικής και στρατηγικής ασφάλειας της Τουρκίας.
Πίσω από το ρεκόρ βρίσκεται μια στρατηγική που συνδυάζει πολιτική βούληση, βιομηχανική πολιτική και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.
Η στροφή της Τουρκίας προς την καθαρή ενέργεια εδράζεται στον στόχο μηδενικών καθαρών εκπομπών έως το 2053 και εντάσσεται σε αυτό που ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει ζήτημα εθνικής ασφάλειας: την «πλήρη ενεργειακή ανεξαρτησία».
Η Τουρκία «αναδιαμορφώνει εκ βάθρων το ενεργειακό της χαρτοφυλάκιο», δηλώνει η Οζλέμ Ερόλ, περιβαλλοντολόγος μηχανικός και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Μητροπολιτικού Δήμου Κωνσταντινούπολης, τονίζοντας ότι οι ανανεώσιμες πηγές βρίσκονται πλέον στον πυρήνα της εθνικής πολιτικής.
Μια εθνική στρατηγική
Σχεδόν το 62% της εγκατεστημένης ισχύος ηλεκτροπαραγωγής της Τουρκίας προέρχεται ήδη από ανανεώσιμες πηγές, σημειώνει η Ερόλ, παραπέμποντας στο Εθνικό Σχέδιο Ενέργειας και στις Ζώνες Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.
Γνωστά ως YEKA, τα έργα αυτά, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του ενεργειακού μετασχηματισμού της χώρας.
«Η Τουρκία δεν καταναλώνει πλέον απλώς ενέργεια. Αναπτύσσει τη δική της τεχνολογία και ενσωματώνει τους αιολικούς και ηλιακούς της πόρους στο σύστημα μέσω εγχώριων δυνατοτήτων».
Μέχρι το τέλος του 2025, η συνολική εγκατεστημένη ισχύς της χώρας ξεπέρασε τα 121.000 μεγαβάτ, εκ των οποίων περίπου 75.000 μεγαβάτ προέρχονταν από καθαρές πηγές, όπως η υδροηλεκτρική, η αιολική, η ηλιακή και η γεωθερμική ενέργεια.
Η ηλιακή ισχύς ξεπέρασε τα 24.000 μεγαβάτ, ενώ η αιολική υπερέβη τα 14.000 μεγαβάτ, φτάνοντας – όπως περιγράφει η Ερόλ – «ιστορικά ορόσημα».
Η αιολική ενέργεια, ειδικότερα, έχει αναδειχθεί τόσο ως ενεργειακή πηγή όσο και ως βιομηχανική στρατηγική.
Νέες συμβάσεις που υπογράφηκαν στις αρχές του 2026 κατανέμουν επιπλέον 1.150 μεγαβάτ αιολικής ισχύος σε διάφορες περιοχές, μεταξύ των οποίων το Μπαλικεσίρ, το Αϊδίνι–Ντενιζλί, η Κιουτάχεια και η Σεβάστεια.
Το υπουργείο έχει δεσμευτεί να προκηρύσσει τουλάχιστον 2.000 μεγαβάτ νέων διαγωνισμών κάθε χρόνο, με στόχο να προσφέρει μακροπρόθεσμη προβλεψιμότητα στους επενδυτές.
Το όραμα επεκτείνεται και στη θάλασσα
Η Τουρκία έχει θέσει ως στόχο για το 2035 την εγκατάσταση 5.000 μεγαβάτ υπεράκτιων αιολικών πάρκων, με υποψήφιες ζώνες να έχουν εντοπιστεί ανοιχτά των ακτών της Προύσας (Μπαντίρμα), της Μποζτζάαντα, της Καλλίπολης και της Καραμπίγκα.
Σύμφωνα με την Ερόλ, το 2026 αναμένεται να αποτελέσει έτος-ορόσημο, κατά το οποίο θα οριστικοποιηθούν τα χρηματοδοτικά μοντέλα και θα ολοκληρωθούν οι τεχνικές προετοιμασίες, επιτρέποντας την έναρξη των κατασκευών.
Η αποθήκευση ενέργειας αποτελεί ακόμη έναν βασικό πυλώνα της στρατηγικής. Για την αντιμετώπιση της διαλείπουσας φύσης της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας, συστήματα αποθήκευσης με μπαταρίες ενσωματώνονται ολοένα και περισσότερο σε νέα έργα.
Το υπουργείο σχεδιάζει να προσθέσει 7,5 γιγαβάτ δυναμικότητας αποθήκευσης έως το 2035 — ένα βήμα που, σύμφωνα με την Ερόλ, θα ενισχύσει σημαντικά την ασφάλεια και την ευελιξία του δικτύου.
Από την παραγωγή στην τεχνολογική ηγεσία
Παράλληλα, η στροφή της Τουρκίας στις ανανεώσιμες πηγές έχει συνδεθεί στενά με τη βιομηχανική εγχώρια παραγωγή.
Σήμερα, η χώρα συγκαταλέγεται στους κορυφαίους ευρωπαϊκούς προμηθευτές πύργων, πτερυγίων και γεννητριών ανεμογεννητριών. Τα ποσοστά εγχώριου περιεχομένου στα αιολικά έργα υπερβαίνουν πλέον το 70%, ενώ σε ορισμένες τεχνολογίες είναι ακόμη υψηλότερα.
«Δεν παράγουμε απλώς ηλεκτρική ενέργεια», εξηγεί η Ερόλ. «Συνδυάζοντας τη δύναμη του ανέμου με προηγμένη τεχνολογία, μετατρέπουμε την Τουρκία σε κόμβο καθαρής ενέργειας για την Ευρώπη».
Ο πρόεδρος του Κέντρου Έρευνας Στρατηγικών και Πολιτικής Ενέργειας της Τουρκίας (TESPAM), Ογουζχάν Ακγιενέρ, υπογραμμίζει τη μακρόχρονη πολιτική διαδρομή που οδήγησε στα σημερινά ρεκόρ.
Η Τουρκία, όπως λέει, ακολουθεί «αποφασιστικά και συνεπή βήματα» στις ανανεώσιμες πηγές εδώ και περισσότερα από 15 χρόνια. Τα κίνητρα, τα επενδυτικά μοντέλα και η δημιουργία ενός φιλελεύθερου μηχανισμού αγοράς — σε συνδυασμό με έναν ιδιαίτερα οργανωμένο σχεδιασμό μεταφοράς και διανομής — άνοιξαν σημαντικές ευκαιρίες για επενδυτές και επέτρεψαν τον πολλαπλασιασμό της εγκατεστημένης ισχύος.
Σε σύγκριση με διεθνή πρότυπα, εξηγεί ο Ακγιενέρ, η Τουρκία βρίσκεται πλέον σημαντικά πάνω από τον παγκόσμιο και τον ευρωπαϊκό μέσο όρο όσον αφορά τη δυναμικότητα ανανεώσιμων πηγών, το μερίδιό τους στην ηλεκτροπαραγωγή και την κατά κεφαλήν παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας.
«Η Τουρκία έχει ξεπεράσει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», δηλώνει στο TRT World, «και έχει καταστεί μία από τις κορυφαίες χώρες στην Ευρώπη σε αυτόν τον τομέα».
Τονίζει επίσης την επιτυχία της εγχώριας παραγωγής. Σε σχεδόν όλες τις τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών, τα ποσοστά τοπικής παραγωγής υπερβαίνουν το 90%, με την ηλιακή ενέργεια να πλησιάζει το 100% και την αιολική να ξεπερνά το 90%.
Τα επιτεύγματα αυτά, σημειώνει, στηρίζουν σε μεγάλο βαθμό τους μακροοικονομικούς ενεργειακούς στόχους της χώρας και τοποθετούν την Τουρκία όχι μόνο ως παραγωγό ενέργειας, αλλά και ως αναπτύκτρια τεχνολογίας.
Κοιτώντας προς το μέλλον, ο Ακγιενέρ επισημαίνει τις τεχνολογίες επόμενης γενιάς στην αιολική ενέργεια και τα υπεράκτια αιολικά ως πεδία στα οποία η Τουρκία επιδιώκει να εμβαθύνει τις τεχνολογικές της δυνατότητες.
Αναφέρεται επίσης στην πυρηνική ενέργεια, επισημαίνοντας ότι, παρότι δεν είναι ανανεώσιμη, εντάσσεται στο φάσμα της καθαρής ενέργειας.
Με τη λειτουργία του πυρηνικού σταθμού του Ακουγιού, τα ενδεχόμενα νέα έργα αντιδραστήρων και τις εξελίξεις στους μικρούς και μικρο-αρθρωτούς αντιδραστήρες, εκτιμά ότι η Τουρκία μπορεί να ενισχύσει περαιτέρω το χαρτοφυλάκιο καθαρής ενέργειάς της.
Ως αποτέλεσμα, το ρεκόρ αιολικής παραγωγής στις αρχές του 2026 υπογραμμίζει μια βαθύτερη μεταμόρφωση και όχι μια πρόσκαιρη άνοδο.
Η ενεργειακή μετάβαση της Τουρκίας καθορίζεται ολοένα και περισσότερο από μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, ανάπτυξη εγχώριας τεχνολογίας και μια στρατηγική αντίληψη της ενέργειας ως οικονομικής και γεωπολιτικής προτεραιότητας.
Καθώς η αιολική, η ηλιακή ενέργεια, η αποθήκευση και οι αναδυόμενες τεχνολογίες συγκλίνουν υπό ένα συνεκτικό εθνικό όραμα, η χώρα τοποθετείται όχι μόνο για να εκπληρώσει τις κλιματικές της δεσμεύσεις, αλλά και για να μειώσει την εξωτερική της εξάρτηση και να επεκτείνει τη βιομηχανική της βάση.
Το αν αυτές οι φιλοδοξίες θα μεταφραστούν σε διαρκή παγκόσμια ηγεσία θα εξαρτηθεί από τη συνέχιση των επενδύσεων με πειθαρχία και τη σταθερότητα της πολιτικής. Ωστόσο, η κατεύθυνση είναι σαφής: η Τουρκία δεν βρίσκεται πλέον στο περιθώριο της πράσινης μετάβασης — τη διαμορφώνει ενεργά.