των δύο χωρών θα τερματιστεί. Επί της εποχής του Σάχη, όταν οι σχέσεις ήταν στενές και συνεργατικές, οπότε η ανάδειξη του γιου του, Ρεζά Παχλαβί, ως σημαντικής προσωπικότητας αποτελεί έναν ακόμη λόγο αισιοδοξίας.
Όμως , σύμφωνα με διεθνείς αναλύσεις, η βίαιη καταστολή προηγούμενων εξεγέρσεων στο Ιράν δείχνει ότι το καθεστώς είναι πρόθυμο να διαπράξει μαζικές δολοφονίες για να παραμείνει στην εξουσία και διαθέτει ισχυρές και πιστές δυνάμεις ασφαλείας, πρόθυμες να κάνουν ό,τι απαιτήσει ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Οι Ισραηλινοί έζησαν επίσης την Αραβική Άνοιξη και είδαν διαμαρτυρίες για θεμελιώδεις αλλαγές να ατονούν στην Αίγυπτο, την Τυνησία, τον Λίβανο, τη Συρία. Ανησυχούν επίσης ότι το Ιραν θα μπορούσε να διαδεχθεί μια λιγότερο θρησκευτική αλλά εξίσου εχθρική κυβέρνηση.
Μια στρατιωτική δικτατορία θα μπορούσε και πάλι να επιδιώξει μεγάλα προγράμματα βαλλιστικών πυραύλων και πυρηνικών όπλων και να παραμείνει εχθρική προς το εβραϊκό κράτος. Oσο για τις υπόλοιπες χώρες του κόλπου, τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ, αυτές έχουν κρατήσει χαμηλό προφίλ. Ενώ η ηγεσία του Κατάρ διατηρεί εδώ και καιρό καλές σχέσεις με την Τεχεράνη, οι Σαουδάραβες και οι Εμιρατινοί έχουν προχωρήσει σε υψηλού προφίλ προσεγγίσεις με τους Ιρανούς, έπειτα από χρόνια τεταμένων σχέσεων.
Αυτές οι καλές διπλωματικές σχέσεις, που περιλαμβάνουν την εξομάλυνση των διπλωματικών δεσμών και τις επενδύσεις, κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα κλίμα σταθερότητας στην περιοχή.
Οταν το Ιράν και η Σαουδική Αραβία εξομάλυναν τις σχέσεις τους τον Μάρτιο του 2023, οι εντολοδόχοι του Ιράν στην Υεμένη —οι Χούθι— σταμάτησαν να εκτοξεύουν πυραύλους και drones εναντίον σαουδαραβικών αστικών κέντρων. Ωστόσο, η δυσπιστία ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και το Ιράν, καθώς και ανάμεσα στα ΗΑΕ και το Ιράν, συνέχισε να υφίσταται. Τόσο οι Σαουδάραβες όσο και οι Εμιρατινοί παρέμειναν προσηλωμένοι στους ανανεωμένους δεσμούς τους με το Ιράν, όμως σπεύδουν να υπογραμμίσουν τις ιρανικές παραβιάσεις.
Σε αυτές περιλαμβάνονται οι προσπάθειες των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης να λαθραία διακινούν όπλα προς τους Χούθι και να διοχετεύουν χρήματα στη Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Και ενώ ανησυχούσαν επίσης για το ενδεχόμενο αστάθειας και αντιποίνων στις πόλεις τους κατά τον Πόλεμο των Δώδεκα Ημερών τον Ιούλιο του 2025, η δημόσια κριτική τους προς το Ισραήλ έκρυβε μια σιωπηρή ικανοποίηση ότι το ιρανικό καθεστώς.
Η μία εξαίρεση στην περιοχή ήταν το Ομάν, το οποίο συχνά λειτουργεί ως δίαυλος επικοινωνίας μέσω του οποίου οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλοι συνομιλούν με την ηγεσία του Ιράν. Ο Ομανός υπουργός Εξωτερικών, Μπαντρ μπιν Χαμάντ Αλ Μπουσαΐντι, συναντήθηκε με τον Ιρανό ομόλογό του στην Τεχεράνη στις 10 Ιανουαρίου. Η ενημέρωση για τη συνάντηση δείχνει ότι οι σχέσεις συνεχίζονται κανονικά, με τις δύο πλευρές να επιβεβαιώνουν την αμοιβαία συνεργασία και την επιθυμία τους να ενισχύσουν τους δεσμούς.
Παράλληλα, «κάλεσαν να αποφευχθούν πολιτικές και πρακτικές που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν εντάσεις» και «συμφώνησαν στη σημασία της υιοθέτησης διαλόγου και διπλωματίας».
Εν κατακλείδι, μόλις περάσει η κρίση, οι ηγέτες του Κόλπου θα χρειαστεί να διαχειριστούν τις σχέσεις τους με μια σχετικά πιο αδύναμη —και πιθανόν λιγότερο προβλέψιμη— ηγεσία στην Τεχεράνη. Ακόμη κι αν κάνουν λάθος υπολογισμούς και το ιρανικό καθεστώς καταρρεύσει, η βασική τους προτεραιότητα είναι να διασφαλίσουν τη σταθερότητα των κοινωνιών τους απέναντι στο χάος που θα μπορούσε να καταπιεί το Ιράν.