Η τεχνητή νοημοσύνη συχνά παρουσιάζεται ως άυλη τεχνολογική επανάσταση. Πίσω από τις εφαρμογές της, όμως, βρίσκεται μια εκτεταμένη υλική υποδομή. Οι υπηρεσίες υπολογιστικού νέφους, οι ψηφιακές πλατφόρμες και τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης στηρίζονται σε κέντρα δεδομένων: εγκαταστάσεις με χιλιάδες διακομιστές, οι οποίοι λειτουργούν αδιάκοπα, καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας και χρειάζονται συνεχή ψύξη.
Τα data center μπορούν να ενισχύσουν την έρευνα, την καινοτομία και την τεχνολογική θέση της Ελλάδας, να προσελκύσουν κεφάλαια και να δημιουργήσουν επαγγελματικές ευκαιρίες. Η αναπτυξιακή συμβολή τους, όμως, εξαρτάται από τους όρους εγκατάστασης και λειτουργίας τους. Χωρίς σαφείς κανόνες, υπάρχει κίνδυνος τα οικονομικά οφέλη να ιδιωτικοποιούνται, ενώ το κόστος ενίσχυσης των υποδομών και οι πιέσεις στο νερό, στη γη και στο περιβάλλον να μεταφέρονται στους καταναλωτές και στις τοπικές κοινωνίες.
Στις 10 Οκτωβρίου 2026, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έθεσε σε δημόσια διαβούλευση νομοσχέδιο για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, τη χωροταξία και το περιβάλλον, το οποίο περιλαμβάνει νέο πλαίσιο για τα κέντρα δεδομένων. Πρόκειται για αναγκαίο πρώτο βήμα, όχι όμως ακόμη για ολοκληρωμένη πολιτική.
(η συνέχεια στο slpress.gr)
*Ο Δρ. Κωνσταντίνος Παππάς είναι Αναπληρωτής Διευθυντής του Ινστιτούτου Ενέργειας του Πανεπιστημίου Texas A&M.
Το κείμενο συμπεριλαμβάνει κεντρικά συμπεράσματα πρωτογενούς ερευνητικής εργασίας.