Οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως απέτυχαν να διαμορφώσουν μια ενιαία στάση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της ενεργειακής κρίσεως που είναι επί θύραις. Όπως συμβαίνει στα περισσότερα προβλήματα επέλεξαν είτε η κάθε χώρα να ακολουθήσει τον δικό της δρόμο, είτε να διαμορφωθούν ομάδες με βάση τα ειδικά τους συμφέροντα. Στη σύνοδο της προηγούμενης εβδομάδος καταδείχθηκαν δύο πράγματα.

 

Πρώτον η Ευρωπαϊκή Ένωσις είναι ένας οργανισμός ανίκανος να διαχειρισθεί δύσκολες καταστάσεις. «Παράγει» γραφειοκρατία και κανονισμούς που ίσως να δείχνουν αποτελεσματικοί στην διαχείριση μιας ήπιας καθημερινότητας, αλλά όταν εμφανίζονται δυσκολίες αδυνατεί να ανταποκριθεί σε αυτές. Δεύτερον, οι Ευρωπαίοι ηγέτες της σήμερον είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Και ακριβώς επειδή είναι κατώτεροι των περιστάσεων, κατατρύχονται σε «διαδικασίες» και το χειρότερο, στο «παίγνιο» της επιρρίψεως ευθυνών. Αυτό που αντιλαμβάνεται κανείς από την πρώτη ανάγνωση της ειδησεογραφίας είναι ότι ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, στοχοποιείται ως ο αποδιοπομπαίος τράγος στον οποίο οι ηγέτες των κρατών-μελών «φορτώνουν»  τις ευθύνες για την αποτυχία της συνόδου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και ο Αντόνιο Κόστα, όπως και η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την ανεπαρκή προετοιμασία, όμως ούτε οι ηγέτες των κρατών-μελών είναι άμοιροι της ευθύνης. Σε αυτούς καταλογίζεται η αδυναμία να διαμορφώσουν μιαν αποτελεσματική πολιτικήσύνθεση που θα πρέπει να αποτελέσει την βάσηγια την αντιμετώπιση των προβλημάτων πολλά από τα οποία είναι κοινά για όλες της χώρες της Ενώσεως. Όμως ο κάθε ένας από τους 27 βλέπει τα προβλήματα από την δική του οπτική και περιμένει από τους άλλους να αναλάβουν τις λύσεις.

Η στάσις της Ελλάδος είναι πολύ χαρακτηριστική, Η χώρα μας πρόβαλλε συγκεκριμένες διεκδικήσεις, κυρίως για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, την ενεργειακή ακρίβεια, την δημοσιονομική ευελιξία και το μεταναστευτικό. Ως εκ τούτου, ο κ. Μητσοτάκης αμφισβήτησε την επάρκεια του προτεινόμενου “Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου 2028–2034”, επισημαίνοντας την αναντιστοιχία μεταξύ των φιλόδοξων ευρωπαϊκών στόχων και των διαθεσίμων χρηματοδοτικών πόρων. Όταν όμως οι πόροι αυτοί πρόκειται να προέλθουν από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έπρεπε να είναι αναμενόμενο ότι αυτές θα διαφωνήσουν. Όταν η Γαλλία αδυνατεί μήνες τώρα, να ψηφίσει προϋπολογισμό, πώς θα χρηματοδοτήσει τις ανάγκες της ΕΕ;

Και επειδή αναφερθήκαμε στην Γαλλία, πρέπει να παρατηρήσουμε τα εξής:

- Την προηγούμενη Πέμπτη, ο κεντρικός τραπεζίτης της χώρας κάλεσε την κυβέρνηση Μακρόν να «περάσει» προϋπολογισμό και χωρίς πλειοψηφία στην Βουλή. Είναι μία πρότασις αντιδημοκρατική. Σε άλλες χώρες (της Ελλάδος περιλαμβανομένης) η καταψήφιση του προϋπολογισμού σημαίνει κατάρρευση της κυβερνήσεως. Και στην Γαλλία ένας υπηρεσιακός παράγων (έστω ο κορυφαίος οικονομικός υπηρεσιακός παράγων) καλεί τον Πρόεδρο να παρακάμψει τις διαδικασίες και να «επιβάλει» προϋπολογισμό.

- Προ ολίγων ημερών, η Μαρίν Λε Πεν, η οποία προηγείται στιςδημοσκοπήσεις ενόψει των προσεχών προεδρικών εκλογών, κατέστησε σαφές ότι σκοπεύει να περιορίσει δραστικά την συμμετοχή της χώρας της στον προϋπολογισμό της ΕΕ. Αυτό σημαίνει περαιτέρω μείωση των διαθεσίμων χρηματοδοτικών πόρων  για τα «φιλόδοξα προγράμματα» του ευρωπαϊκού δημοσιονομικού πλαισίου.

Ταυτοχρόνως, χώρες όπως η Γερμανία και η Σουηδία ζητούν μεγαλύτερη δημοσιονομική συγκράτηση, δηλαδή ακόμη λιγότερους πόρους.

Αντιλαμβάνεται κανείς ότι με τα δεδομένα αυτά το αίτημα της Ελλάδος που μαζί με άλλες 15 χώρες συγκροτεί την ομάδα των «Φίλων της Συνοχής» «να προστατευθούν οι χρηματοδοτήσεις της περιφερειακής συνοχής» φαίνεται μάλλον ανέφικτο.

Όπως και να έχει, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η ΕΕ δεν είναι ενιαίο κράτος με συγκεντρωτική κυβέρνηση. Είναι μια σύνθετη πολιτική και θεσμική ένωση κρατών, με διαφορετικές οικονομικές δομές, ιστορικές εμπειρίες και εθνικές προτεραιότητες. Οι διαφωνίες είναι αναμενόμενες και δημοκρατικά θεμιτές. Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες διαφωνούν. Είναι όταν αδυνατούν να μετατρέψουν τις διαφωνίες εγκαίρως σε εφαρμόσιμες και αποτελεσματικές κοινές αποφάσεις. Και στο σημείο αυτό εντοπίζεται η θεσμική ανεπάρκεια της Ενώσεως. Με αυτό το θεμελιώδες πρόβλημα ουδείς έχει ασχοληθεί. Ούτε η Κομισιόν, ούτε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ούτε τα κράτη-μέλη. Έτσι έχουμε μοναδιαίες ή ομαδοποιημένες αλληλοσυγκρουόμενες προτάσεις με τις οποίες στην Σύνοδο ασχολήθηκαν αποσπασματικά, παραβλέποντας την ουσία του προβλήματος.

Ακολουθήστε το energia.gr στο Google News!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του energia.gr
Απόρρητο