την απόπειρα λογοκρισίας του από τον Πρόεδρο Τραμπ, συνεχίζει να είναι σε μεγάλο βαθμό ελεύθερος.
Και το ρεπορτάζ αντέχει. Η παγκοσμίου φήμης εφημερίδα του Ρούπερτ Μέρντοχ «Wall Street Journal» αποκάλυψε μία φράση της πρέσβεως των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα, Κίμπερλυ Γκίλφοϋλ, η οποία πρέσβυς, με αφορμή την ακύρωση του αποτελέσματος των Ρουμανικών Προεδρικών εκλογών και την ανατροπή της εκεί κυβέρνησης, είπε πίσω από τις κλειστές πόρτες της πρεσβευτικής κατοικίας, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο γραφείο του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, στην οδό Παναγή Κυριακού στην Αθήνα, ότι «μπορούμε να ρίξουμε οπουδήποτε μια κυβέρνηση, ακόμη και στην Αθήνα, ακόμη και εδώ στην Ελλάδα!».
Ουσιαστικά, αποκάλυψε ότι ο σεβασμός προς την λαική κυριαρχία στα Βαλκάνια, ή σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου, συνδέεται ευθέως με την μάχη επιρροής μεταξύ Ουάσιγκτων και Μόσχας για τα θέματα ενέργειας στην ευρύτερη γεωπολιτική περιοχή στην οποία ζούμε. Αν η δημοκρατία και οι εκλογές φέρνουν αποτελέσματα υπέρ του αμερικανικού LNG, έχει καλώς. Εάν δίνουν υπέρ του ρωσσικού φυσικού αερίου της Gazprom, δεν έχει καλώς. Στην Σόφια, που για να αποκτήσει κυβέρνηση υπάρχει αστάθεια εδώ και μία δεκαετία, και στο Βουκουρέστι, που γύρισαν ανάποδα τις κάλπες για να μην εκλεγεί ρωσσόφιλος Πρόεδρος, το ξέρουν καλά.
Η δημοσιοποίηση των παρεμβάσεων των συμμάχων μας στις εκλογικές διαδικασίες των χωρών των Βαλκανίων αποκαλύπτει πόσο κρίσιμη είναι η Θεσσαλονίκη. Γιατί πολλές από τις διεργασίες για την άνοδο ή την πτώση κυβερνήσεων στα Βαλκάνια, που νομίζετε ότι πραγματοποιούνται; Κάτω από τις μύτες μας. Σε κλειστά δωμάτια πέριξ του Λευκού Πύργου. Εδώ έρχονται, υπό καθεστώς άκρας μυστικότητας, ηγεσίες χωρών των Βαλκανίων, παλαιές και νεοπαγείς· εδώ διαπλέκονται με διπλωμάτες και πολιτικούς· εδώ λαμβάνονται αποφάσεις για την κατάλυση ή για την υπεράσπιση της δημοκρατίας σε χώρες οι οποίες μέχρι το 1989 δεν γνώριζαν τι σημαίνει ίδρυση κόμματος, κοινοβούλιο, εναλλαγή στην εξουσία, δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι, και λαική κυριαρχία. Μέχρι τότε, μόνον η δικτατορία του προλεταριάτου τους ήταν γνωστή.
Γι’ αυτό, άλλως τε, και πάντοτε επιμένω ότι η παρακολούθηση της δράσης των διπλωματικών αντιπροσωπειών ξένων χωρών στην Θεσσαλονίκη, των επισκέψεων εκκλησιαστικών παραγόντων από χώρες γειτνιάζουσες με την Ρωσσία (Ουκρανία), η κινητικότητα που επικρατεί στα πανεπιστήμια (ΑΠΘ, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας) και, βεβαίως, η προσεκτική παρατήρηση των εξελίξεων στο Άγιον Όρος μπορούν να δώσουν μια πανοραμική εικόνα για το εύρος των εξελίξεων στα Βαλκάνια και στην Μέση Ανατολή, καθώς και για τις δυνατότητες ελληνικής παρέμβασης, στην βάση του ελληνικού εθνικού συμφέροντος.
Η αποκάλυψη της «WSJ» δείχνει κάτι επικίνδυνο για την Ελλάδα σε μακροπρόθεσμη βάση: Επιβλήθηκε σε ξένες κυβερνήσεις –βουλγαρικές, ρουμανικές και αλβανικές– η συνεργασία με μία συγκεκριμένη ελληνική εταιρεία για την ανάπτυξη του Κάθετου Διαδρόμου και την όδευση δυτικού φυσικού αερίου προς τα Βαλκάνια. Αν και οι αμερικανικές «μαριονέττες» που υποδύονται τους πρωθυπουργούς και τις ηγεσίες αποδέχθηκαν την εξέλιξη αυτήν που τους επιβλήθηκε από την πρέσβειρα της Αμερικής, η οποία κινήθηκε πολύ περισσότερο από το εύρος των προσδιορισμένων γεωγραφικών και διπλωματικών της καθηκόντων, οι οιωνοί δεν είναι καλοί!
Στην πραγματικότητα, αυτός ο «καλπασμός» της Ελλάδος (γιατί Ελλάδα βλέπουν οι Βαλκάνιοι –κακά τα ψέματα–, μέσω ιδιωτικών ελληνικών διαπλεκόμενων συμφερόντων) θα επιφέρει μακροπρόθεσμα συνέπειες μάλλον αρνητικές για την ελληνική εξωτερική πολιτική. Ειδικά στο μέτρο που αυτήν την εξέλιξη την ευλόγησε στο παρασκήνιο και η ελληνική κυβέρνηση. Να μπαίνουμε δηλαδή στα Βαλκάνια και να πουλούμε ως πανάκριβο δυτικό φυσικό αέριο σε κυβερνήσεις, Έλληνες διαπλεκόμενοι. Ως ενδιάμεσοι μπράβοι γεωπολιτικών συμφερόντων. Αυτό προκαλεί συσπειρώσεις στις βολικές-δουλικές ηγεσίες που επιβάλλονται με τα πραξικοπήματα, αλλά μακροπρόθεσμα φέρνει αντισυσπειρώσεις στις βαλκανικές κοινωνίες.
Δεν μας κάνει καλό να εμφανιζόμαστε ως ιπποκόμοι ξένων δυνάμεων. Ειδικά σε χώρες που 30 χρόνια μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, τώρα αρχίζουν και σηκώνουν κεφάλι. Το κάναμε, άλλως τε, και στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, και δεν κερδίσαμε τίποτε. Αντιθέτως! Τα Σκόπια αναγνωρίστηκαν ως Μακεδονία και το δίκτυο των τραπεζών μας στα Βαλκάνια «ξηλώθηκε» από τους Γερμανούς μόλις μπήκαμε στα μνημόνια! Αυτό δεν αναιρεί όμως την διαπίστωση: Η Θεσσαλονίκη είναι πολύ σημαντική. Γι’ αυτό θα πρέπει να έχουμε τεντωμένες τις κεραίες μας. Η Μακεδονία και η Θράκη επίσης –στο μέτρο που στο έδαφός μας διασταυρώνονται και ενώνονται ο τουρκικός και ο σκοπιανός αναθεωρητισμός, με την ευλογία τρίτων– είναι σημαντικές.
Προτείνω λοιπόν κάτι πολύ απλό: Να έχουμε τον νού μας, γιατί η συμπρωτεύουσά μας δεν είναι το «χωριό» για το οποίο μιλούν υποτιμητικά πολλοί σε ιδιωτικές τους συζητήσεις. Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Κι αν είναι χωριό, σας βεβαιώ –από τις πληροφορίες που διαχειριζόμαστε καθημερινά– είναι παγκόσμιο χωριό. Ό,τι παίζεται σε μία περιοχή μεγάλου εύρους, που ξεκινά από την Ρωσσία και την Ουκρανία και καταλήγει, από την μία πλευρά, στην Αδριατική και, από την άλλη, στον Εύξεινο Πόντο, σχεδιάζεται και εκτελείται από εδώ. Αυτό άρχισε από την εποχή του πρέσβεως Πάυαττ και συνεχίζεται στην εποχή Γκίλφοϋλ. Και τα πρόσωπα τα οποία αποστέλλονται εδώ ως επί κεφαλής στις διπλωματικές αντιπροσωπείες, που συνήθως περνούν κάτω από τα ραντάρ του εδώ πολιτικού προσωπικού, δεν είναι καθόλου τυχαία. Παρακαλώ να ξυπνήσουμε!
*Από την ΕΣΤΙΑ