πώληση ενός προϊόντος. Για τη Σαουδική Αραβία, το βασίλειο που έχει ταυτιστεί με το πετρέλαιο όσο καμία άλλη χώρα, η απαγκίστρωση από τις εξαγωγές αργού αποτελεί τον ύψιστο εθνικό στόχο. Όμως, αρκετοί αναλυτές αναρωτιούνται αν το Ριάντ θα ακολουθήσει μία παρόμοια προσέγγιση όσον αφορά το φυσικό αέριο.
Αν και λιγότερο προβεβλημένα από εκείνα των γειτονικών χωρών, η Σαουδική Αραβία διαθέτει ελκυστικά κοιτάσματα φυσικού αερίου. Αν και προς παρόν αυτά δεν επαρκούν για να καλύψουν απολύτως την εγχώρια ζήτηση, ειδικά καθώς το βασίλειο επιθυμεί να μειώσει την εγχώρια κατανάλωση πετρελαίου, το φιλόδοξο έργο Jafurah αναμένεται να αλλάξει την ισορροπία αυτή. Το μη συμβατικό πεδίο, που ξεκίνησε να αναπτύσσεται το 2020 και πρόκειται να εισέλθει στη δεύτερη φάση το 2030, εκτιμάται ότι διαθέτει 200 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου. Και όταν φτάσει στο μέγιστο της δυναμικότητάς του, η Σαουδική Αραβία θα μπορούσε να παράγει ως και 180 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ανά έτος.
Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της παραγωγής θα αξιοποιηθεί εγχώρια, με στόχο την αντικατάσταση του πετρελαίου. Όπως και με την ανάπτυξη των ηλιακών έργων, το πλεόνασμα αργού θα εκτραπεί προς τις διεθνείς αγορές, μεγιστοποιώντας τις εξαγωγές πετρελαίου του κολοσσού Saudi Aramco. Όμως, ακόμα και τότε, το βασίλειο μπορεί να έχει 50 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα επιπλέον φυσικό αέριο. Το πώς αυτό μπορεί να αξιοποιηθεί εγείρει ερωτήματα για τα σχέδια του Ριάντ. Η πιο προφανής λύση θα ήταν η εξαγωγή του καυσίμου. Όμως, είτε ως φυσικό αέριο, είτε ως LNG, η πώληση προς τρίτες χώρες απαιτεί την κατασκευή εξαγωγικών υποδομών, από αγωγούς, μέχρι τερματικά.
Για τις περισσότερες κυβερνήσεις, μία τέτοια επένδυση θα αποτελούσε εύκολη απόφαση. Ωστόσο, η οικονομική κατάσταση της Σαουδικής Αραβίας είναι πολύ πιο περίπλοκη. Από τη μία πλευρά, το Ριάντ έχει ξεκινήσει ένα εξαιρετικά φιλόδοξο σχέδιο οικονομικής διαφοροποίησης, το οποίο έχει ξεπεράσει τα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια σε αξία. Από την άλλη πλευρά, το βασίλειο έχει περάσει μία σειρά ετών με χαμηλότερα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου λόγω της στασιμότητας των τιμών και της συρρίκνωσης του μεριδίου στην παγκόσμια αγορά. Αυτό έχει αναγκάσει την Aramco να αναζητήσει υψηλά χρηματοδοτικά κεφάλαια, με την πώληση ή ενοικίαση περιουσιακών στοιχείων να συνιστά μία συνήθη προσέγγιση.
Με αυτά τα δεδομένα, οι αναλυτές διαφωνούν για το ποια θα είναι η στρατηγική της Σαουδικής Αραβίας σχετικά με το φυσικό αέριο. Σύμφωνα με πηγές, η Aramco έχει μελετήσει το ενδεχόμενο δημιουργίας μίας ξεχωριστής επιχείρησης φυσικού αερίου που θα μπορούσε να εισέλθει στο χρηματιστήριο. Αλλά η απουσία άμεσων σχεδίων για την ανάπτυξη εξαγωγικών υποδομών θεωρείται ως απόδειξη για τη διστακτικότητα του Ριάντ να επενδύσει δισεκατομμύρια. Και αυτή η ανησυχία ενδεχομένως κατέστη πιο δικαιολογημένη μετά τα πλήγματα που δέχθηκαν πολλές ενεργειακές υποδομές κατά τη διάρκεια του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν. Για παράδειγμα, η επισκευή των υποδομών LNG του γειτονικού Κατάρ θα διαρκέσει 3-5 χρόνια και θα κοστίσει αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια.