ατυχήματος. Ωστόσο, η επαναφορά των καταριανών φορτίων στη διεθνή αγορά μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμη για τη συγκράτηση των τιμών ενόψει της φθινοπωρινής περιόδου αιχμής.
Τέσσερα τουλάχιστον υγραεριοφόρα πέρασαν από τα Στενά του Ορμούζ τις προηγούμενες ημέρες, έχοντας φορτώσει ΥΦΑ από το τερματικό Ras Laffan του Κατάρ. Τα τρία από αυτά (Bu Samra, Al Gattara, και Al Sadd) ανήκουν στον καταριανό κολοσσό QatarEnergy, ενώ το τέταρτο (Al Kharsaah) ανήκει στη διαχειρίστρια Seapeak Maritime. Και τα τέσσερα σκάφη βρίσκονταν εντός του Περσικού Κόλπου στο διάστημα μεταξύ 18-27 Σεπτεμβρίου, αλλά αργότερα εντοπίστηκαν στον Ινδικό Ωκεανό. Ως εκ τούτου, οι αναλυτές πιστεύουν πως τα σκάφη διέσχισαν το choke point με απενεργοποιημένα συστήματα εντοπισμού, μία πρακτική που πλέον χρησιμοποιείται ευρέως από τους εξαγωγείς της Μέσης Ανατολής.
Με βάση τα στοιχεία, το Al Sadd παρέδωσε ένα φορτίο LNG στην Ινδία στις 3 Οκτωβρίου, ενώ το Al Gattara βρίσκεται ανοικτά της Σρι Λάνκα με κατεύθυνση την Κίνα. Τα δεδομένα αυτά επαληθεύουν τις προηγούμενες αναφορές πως η QatarEnergy έχει αρχίσει να εξάγει εκ νέου ποσότητες ΥΦΑ προς ορισμένους πελάτες της στην Ασία, ενώ άλλες παραδόσεις στην Ευρώπη έχουν ακυρωθεί στο πλαίσιο της ρήτρας ανωτέρας βίας. Επί του παρόντος, οι τιμές spot του LNG είναι υψηλότερες στην Ασία, με το ορόσημο JKM να κινείται στα 25,65 δολάρια ανά MMBtu, έναντι 24,31 δολαρίων/MMBtu για το ορόσημο TTF στην Ευρώπη. Αυτό σημαίνει πως περισσότεροι έμποροι ΥΦΑ προτιμούν τις ασιατικές αγορές, αφήνοντας τις ευρωπαϊκές με λιγότερες προμήθειες του καυσίμου.
Την ίδια στιγμή, άλλα υγραεριοφόρα φαίνονται να ταξιδεύουν προς το Ras Laffan ώστε να παραλάβουν νέα φορτία. Το Al Marrouna της Seapeak Maritime διέσχισε τα Στενά του Ορμούζ κατά τις προηγούμενες ημέρες, φτάνοντας στα ανοιχτά του Κατάρ στις 2 Οκτωβρίου. Εντούτοις, η προθυμία ορισμένων πλοιοκτητών να αναλάβουν το ρίσκο ενός τέτοιου ταξιδιού δεν πρέπει να θεωρηθεί ως μαζική επιστροφή. Σε αντίθεση με το αργό, οι εξαγωγές του οποίου έχουν σχεδόν επανέλθει στα προπολεμικά επίπεδα, η μεταφορά του LNG είναι πολύ πιο δυσχερής.
Αφενός, τόσο τα ίδια τα υγραεριοφόρα, όσο και το φορτίο τους, είναι πιο ακριβά συγκριτικά με τα τάνκερ και το πετρέλαιο. Ως εκ τούτου, λιγότεροι διαχειριστές είναι διατεθειμένοι να διακινδυνεύσουν τον στόλο τους, ειδικά εφόσον οι επιθέσεις στο Ορμούζ συνεχίζονται. Αφετέρου, η μεταφορά ΥΦΑ από πλοίο σε πλοίο είναι μία εξαιρετικά δυσχερής διαδικασία, σε αντίθεση με την αντίστοιχη για το αργό. Αυτό σημαίνει πως το Κατάρ δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το βασικό εργαλείο που έχει επιτρέψει σε γειτονικές χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και το Ιράκ να αυξήσουν τις εξαγωγές πετρελαίου.