αρνητικό έδαφος (-0,10 ευρώ/MWh). To ότι η συμμετοχή των ΑΠΕ στα μερίδια καυσίμου στο ενεργειακό μείγμα ανήλθε στο 61,24% και του φυσικού αερίου στο μόλις 25%, δεν φαίνεται να επηρέασε την άνοδο των τιμών που προφανώς αντιδρούν σε βαθύτερα ερεθίσματα της αγοράς.
Όσον αφορά στα υπόλοιπα μερίδια, τα μεγάλα υδροηλεκτρικά συμμετείχαν με 5,75%, και οι εισαγωγές με 5,07%.
Τέλος, η ζήτηση ήταν αυξημένη κατά +7,26%, στις 324,189 MWh.

(Χονδρεμπορικές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη, 5 Οκτωβρίου 2026.Πηγή: www.energy-charts.info)
Σημειώνουμε ωστόσο, ότι η χονδρεμπορική τιμή στη χώρα μας, είναι, στις 5 Οκτωβρίου, η πιο φθηνή στην Ευρώπη, εξαιρουμένων των αγορών της Σκανδιναβίας και της Πολωνίας (Σουηδία 87 ευρώ/MWh, Νορβηγία 125 ευρώ/MWh, Δανία 136 ευρώ/MWh και Πολωνία 147 ευρώ/MWh).
Ενδεικτικά, στην Γαλλία η τιμή εκκαθάρισης αγοράς φθάνει στα 170 ευρώ/MWh, στην Ιταλία, στα 210 ευρώ/MWh, στην Γερμανία στα 157 ευρώ/MWh και στη γειτονική Βουλγαρία, στα 204 ευρώ/MWh.
Όσον αφορά στη γειτονική μας χώρα, τους τελευταίους μήνες ορισμένοι κύκλοι της αγοράς και της αντιπολίτευσης, υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα «χαρίζει» το μεσημέρι φθηνή πράσινη ενέργεια στη Βουλγαρία, η οποία, διαθέτοντας περισσότερες μπαταρίες, την αποθηκεύει και στη συνέχεια μας την πουλά ακριβά τις βραδινές ώρες.
Πρόκειται για υπεραπλούστευση, καθώς η ενεργειακή πολιτική δεν κρίνεται από το ποια χώρα εγκατέστησε πρώτη περισσότερες μπαταρίες, αλλά από το συνολικό κόστος για τον καταναλωτή και την αξία που δημιουργούν οι επενδύσεις.
Ασφαλώς, η χώρα μας χρειάζεται περισσότερη αποθήκευση. Η μεγάλη ανάπτυξη των ΑΠΕ απαιτεί πλέον ευελιξία, ώστε η φθηνή ενέργεια των μεσημεριανών ωρών να αξιοποιείται όταν αυξάνεται η ζήτηση.
Όμως, η αποθήκευση παραμένει μια αναπτυσσόμενη και ακριβή τεχνολογία, που όπου αναπτύχθηκε πρόωρα, έγινε κατά βάση μέσω υψηλών επιδοτήσεων, μέρος του κόστους των οποίων μετακυλίστηκε στους καταναλωτές.
Στην Ελλάδα ακολουθείται μια διαφορετική προσέγγιση που αποτυπώνεται στο γεγονός ότι το 2024 η χώρα έγινε για πρώτη φορά από το 2000 καθαρός εξαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ έως τον περασμένο Ιούλιο οι εξαγωγές είχαν σχεδόν διπλασιαστεί από το επτάμηνο του 2025.
Η εξέλιξη αυτή δεν είναι αποτέλεσμα συγκυρίας. Είναι προϊόν της επένδυσης στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και στα δίκτυα, μιας πολιτικής που επιταχύνθηκε συστηματικά από το 2019. Οι επενδύσεις στα δίκτυα είχαν ήδη το 2024 σχεδόν τετραπλασιαστεί σε ετήσια βάση σε σχέση με τα προηγούμενα επίπεδα, δημιουργώντας τις υποδομές για να μπορεί το ηλεκτρικό σύστημα να υποδεχθεί πολύ μεγαλύτερες ποσότητες καθαρής ενέργειας.
Η ίδια αλλαγή αποτυπώνεται και στη χονδρεμπορική αγορά. Από την αρχή του 2026, η Ελλάδα βρίσκεται, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, στην ένατη θέση μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις χαμηλότερες τιμές χονδρικής ηλεκτρικής ενέργειας. Μια εξέλιξη ιδιαίτερα σημαντική εάν συγκριθεί με τη θέση της χώρας το 2019, όταν βρισκόταν μεταξύ των ακριβότερων αγορών.
Ο βασικός παράγοντας πίσω από αυτή την αλλαγή είναι η διείσδυση των ΑΠΕ. Όσο αυξάνεται η παραγωγή από ήλιο και άνεμο, τόσο μεγαλύτερη είναι η δυνατότητα του συστήματος να παράγει ηλεκτρική ενέργεια με χαμηλότερο οριακό κόστος.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι το όφελος έχει ήδη περάσει στο σύνολό του στον τελικό καταναλωτή. Και εδώ βρίσκεται η επόμενη πρόκληση για την ενεργειακή πολιτική.
Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2025, η Ελλάδα βρισκόταν περίπου 18% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στις τιμές λιανικής, ενώ σε όρους αγοραστικής δύναμης κινούνταν κοντά στον μέσο όρο της ΕΕ. Ταυτόχρονα, η ενεργειακή κρίση άφησε πίσω της μια σημαντική αύξηση του κόστους: η μέση τιμή λιανικής ηλεκτρικής ενέργειας έχει αυξηθεί σχεδόν κατά 50% από το 2019, σε μέγεθος αντίστοιχο με τη συνολική αύξηση που καταγράφηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αυτό ακριβώς είναι που επιχειρεί να αντιστρέψει πλέον η κυβέρνηση. Όχι με μια νέα λογική μόνιμων επιδοτήσεων, αλλά με παρεμβάσεις στην ίδια τη δομή του ενεργειακού κόστους.
Ο στόχος είναι σαφής: η Ελλάδα να μην περιοριστεί στο να παράγει περισσότερη φθηνή ενέργεια, αλλά να μπορεί να τη μετατρέπει σε χαμηλότερο και σταθερότερο κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.