Τόνισε επίσης ότι «αυτοί που θα έπρεπε να εγγυώνται τη συλλογική ασφάλεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα απέτυχαν την αποστολή τους και αντ’αυτού επέτρεψαν το χάος, τη βία και την διεθνή τρομοκρατία». Όποιος διαφωνεί, ας κοιτάξει κατά την Κύπρο. Επί 52 χρόνια ο ΟΗΕ υποτίθεται ότι λύνει το Κυπριακό. Δεν έχει καταφέρει τίποτε. Στον Λίβανο υπάρχει η μακροβιότερη αποστολή του ΟΗΕ, η UNIFIL. Τι κάνει που υπάρχει; Απολύτως τίποτε. Ενθυμούμεθα έναν από τους διατελέσαντες «ειδικούς απεσταλμένους» του ΓΓ του ΟΗΕ, ο οποίος με ειλικρίνεια σε μια ιδιωτική συζήτηση, είχε ομολογήσει ότι η δουλειά του ήταν η καλύτερη στον κόσμο. Όπως έλεγε, δεν κάνει τίποτε, μένει με τιμές αρχηγού κράτους σε μια χώρα που του είναι άγνωστη, παρακολουθεί την εξέλιξη ενός ζητήματος που ουδόλως τον ενδιαφέρει και για όλα αυτά αμείβεται πλουσιοπάροχα. Ο ίδιος ομολόγησε ότι το μοναδικό «προσόν» που απαιτείται για να αναλάβει κανείς μια τέτοια θέση είναι να είσαι φίλος του Γενικού Γραμματέα! Τι σημαίνουν όλα αυτά; Πόσο δίκιο έχει ο Μιλέι.