Όπως επισημαίνει σε σχετική του ανάλυση ο υποναύαρχος ε.α. Στέλιος Φενέκος, πρέπει να μελετηθεί προσεκτικώς η στάση του έναντι των διεθνών θεσμών. Ασκεί σκληρή κριτική σε οργανισμούς που θεωρεί ότι περιορίζουν την αμερικανική κυριαρχία (όπως το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο), αλλά επικαλείται αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, όταν αυτές υποστηρίζουν τις αμερικανικές θέσεις. Δεν πρόκειται συνεπώς περί πλήρους απορρίψεως της πολυμερείας αλλά περισσότερο περί επιλεκτικής πολυμερείας, συμφώνως με την οποία οι θεσμοί είναι χρήσιμοι όταν υπηρετούν εθνικούς στόχους, αλλά αντιμετωπίζονται ως προβληματικοί όταν περιορίζουν την ελευθερία δράσεως του ισχυρού κράτους. Εάν η αντίληψη αυτή γενικευθεί, δημιουργείται ένα σοβαρό πρόβλημα. Η Ρωσία δύναται να επικαλείται «ζωτικά συμφέροντα ασφαλείας» στον μετασοβιετικό χώρο και η Κίνα στην Ανατολική Ασία. Αυτό ενισχύει πολιτικώς την λογική των σφαιρών επιρροής και μια διεθνή τάξη περισσότερο συναλλακτική και βασισμένη στον συσχετισμό ισχύος.