που μπορούν να διατηρήσουν τις εγχύσεις (φυσικού αερίου) στις αποθήκες ή να μειώσουν τη ζήτηση για φυσικό αέριο και ηλεκτρική ενέργεια για όσο διάστημα είναι απαραίτητο».
Δυστυχώς, παρότι είναι κουραστικό, ο γράφων αναγκάζεται να υπενθυμίσει μία ακόμη φορά το Ψήφισμα της Μεσσίνα του 1955. Τον Ιούνιο του 1955, τα έξι κράτη μέλη της τότε Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) υιοθέτησαν ένα Ψήφισμα στο τέλος της Διάσκεψης των υπουργών Εξωτερικών των Έξι. Το ψήφισμα των έξι υπουργών Εξωτερικών υποστήριξε τις συνεχείς προσπάθειες για την ίδρυση μιας ενωμένης Ευρώπης, με την ανάπτυξη κοινών θεσμών, την σταδιακή συγχώνευση των εθνικών οικονομιών, την ίδρυση κοινής αγοράς και τη σταδιακή εναρμόνιση των εθνικών κοινωνικών πολιτικών.
Μεταξύ άλλων, το Ψήφισμα της Μεσσίνα ανέφερε: «Περισσότερη και φθηνότερη ενέργεια που τίθεται στη διάθεση των ευρωπαϊκών οικονομιών αποτελεί θεμελιώδη αναγκαιότητα για την οικονομική πρόοδο. Επομένως, θα πρέπει να ληφθούν όλα τα μέτρα για την ανάπτυξη της ανταλλαγής αερίου (gas) και ηλεκτρικού ρεύματος προκειμένου να αυξηθεί η κερδοφορία των επενδύσεων και να μειωθεί το κόστος προμηθειών». (εδώ: https://slpress.gr/politiki/giati-i-ee-xechase-to-diko-tis-psifisma-tis-messina/).
Τι σκληρή ειρωνεία!
Η Ευρώπη αποφάσισε να γίνει “πράσινη” πριν εξασφαλίσει ότι θα παραμείνει βιομηχανική. Έθεσε στόχους απανθρακοποίησης πριν εξασφαλίσει επαρκή δίκτυα, αποθήκευση και αξιόπιστη ισχύ βάσης. Έσπευσε να αποθαρρύνει συμβατικές πηγές ενέργειας πριν δημιουργήσει ένα σύστημα ικανό να λειτουργεί απρόσκοπτα χωρίς αυτές. Και τώρα, όταν η προσφορά πιέζεται και οι τιμές εκτοξεύονται, η λύση που προτείνεται στον πολίτη είναι να… καταναλώνει λιγότερο.
Η Μεσσίνα έλεγε: περισσότερη και φθηνότερη ενέργεια.
Η σημερινή Ευρώπη λέει: λιγότερη ζήτηση.
Αυτή δεν είναι απλώς αλλαγή ενεργειακής πολιτικής. Είναι παταγώδης αποτυχία!
Η Μεσσίνα δεν χρειάζεται να ξαναγραφτεί. Χρειάζεται να ξαναδιαβαστεί.
* Ο δρ Σωτήρης Καμενόπουλος είναι PhD της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης