Και παρ’ότι τις συνέπειες τις υφίσταται κυρίως η Ευρώπη, οι ηγέτες της ΕΕ αναλίσκονται σε φληναφήματα περί στρατηγικής αυτονομίας. Λόγια χωρίς ουσία και χωρίς αντίκρισμα. Που δείχνουν αδυναμία κατανοήσεως της πραγματικότητας. Το παγκόσμιο σύστημα οδηγείται σε πολύ επικίνδυνες ατραπούς και οι Ευρωπαίοι δεν βλέπουν πέρα από την μύτη τους. Δυστυχώς, υπό την σημερινή τους ηγεσία, και οι Αμερικανοί αποδεικνύονται εξ ίσου ανίκανοι να διαχειριστούν την κατάσταση και να ελέγξουν τις εξελίξεις. Το περιβάλλον αυτό δημιουργεί συγκεκριμένους κινδύνους για την περιοχή μας. Όποτε σημειώνεται αστάθεια για τον ένα ή τον άλλο λόγο, κάποιοι φωστήρες του Στέητ Ντηπάρτμεντ θεωρούν ότι πρέπει να κλείσουν εκκρεμότητες. Και νομίζουν ότι επέστη η στιγμή να διευθετηθούν τα ελληνοτουρκικά. Αλλά επειδή είναι μαθητευόμενοι μάγοι και μάλλον ανίκανοι «μεττερνίχοι», αντί για λύσεις δημιουργούν κρίσεις. Συνέβη το 1987 που διαλυόταν η Σοβιετική Ένωση. Συνέβη το 1996 που διαλυόταν η Γιουγκοσλαβία. Προσοχή λοιπόν διότι τώρα αποσαθρώνεται η στρατηγική ισορροπία της ανατολικής Ευρώπης, και ανατρέπονται οι συσχετισμοί στην Μέση Ανατολή. Και εμείς βρισκόμαστε στην μέση των δύο εστιών αναταραχής.